Ανοιχτά «θαυμαστής του προέδρου Τραμπ» δηλώνει ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνος Πλεύρης σε εκτενή συνέντευξή του στο Breitbart, το αμερικανικό μέσο που συνδέθηκε όσο λίγα με την άνοδο του τραμπισμού και του MAGA.
Μιλώντας στον Μάθιου Μπόιλ, κατά την επίσκεψή του στο Κέντρο Ελέγχου «Κένταυρος» του υπουργείου, ο Πλεύρης δεν περιορίζεται στην προσωπική εκδήλωση θαυμασμού προς τον Αμερικανό πρόεδρο, αλλά του πιστώνει σε σημαντικό βαθμό και τη στροφή της Ευρώπης προς αυστηρότερες πολιτικές στο μεταναστευτικό. Την ίδια στιγμή, το Breitbart παρουσιάζει την Ελλάδα ως ίσως τον μεγάλο σύμμαχο των ΗΠΑ που βρίσκεται περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο κοντά σε όσα επιχειρεί ο Τραμπ στη δεύτερη θητεία του.
Το εντυπωσιακό, ωστόσο, δεν είναι ότι ένας πολιτικός με διαδρομή στην άκρα Δεξιά εκφράζει τον θαυμασμό του για τον Τραμπ. Το πολιτικό παρελθόν του Πλεύρη είναι γνωστό: εξελέγη με τον ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη, προτού μετακινηθεί το 2012 στη Νέα Δημοκρατία. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο ότι σήμερα μπορεί να δηλώνει με τέτοια άνεση «fan» του Τραμπ ως υπουργός μιας κυβέρνησης που επί χρόνια οικοδόμησε την πολιτική της κυριαρχία πάνω στην εικόνα της φιλελεύθερης, ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς.
Με το βλέμμα στα δεξιά
Υπό αυτή την έννοια, η συνέντευξη φωτίζει μια ευρύτερη μετατόπιση της κυβερνητικής ρητορικής προς βασικά στοιχεία της τραμπικής ατζέντας και την ευκολία με την οποία η πολιτική ταυτότητα της Ν.Δ. προσαρμόζεται ανάλογα με το ακροατήριο: φιλελεύθερη και κεντρώα όταν διεκδικεί τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους, πολύ πιο κοντά στη λογική Τραμπ όταν το πολιτικό ζητούμενο βρίσκεται στα δεξιά της.
Ο Πλεύρης δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. «Οπως γνωρίζετε, είμαι θαυμαστής του προέδρου Τραμπ», αναφέρει, έχοντας προηγουμένως χαρακτηρίσει ως το καλύτερο πράγμα που έκανε ο Αμερικανός πρόεδρος την αλλαγή της μεταναστευτικής πολιτικής στις ΗΠΑ και την επίδρασή της στην Ευρώπη.
Στην ανάγνωσή του, η επιστροφή Τραμπ στον Λευκό Οίκο λειτούργησε ως καταλύτης μιας ευρύτερης αλλαγής. Επικαλείται τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ολλανδία, τη Δανία και τη Σουηδία ως χώρες που έχουν κινηθεί προς αυστηρότερες πολιτικές. «Το μήνυμα των πολιτών μας είναι ξεκάθαρο: αρκετά», δηλώνει, ενώ για την επίδραση της επιστροφής Τραμπ στην Ευρώπη εμφανίζεται κατηγορηματικός: «Αυτό είναι ξεκάθαρο. Απολύτως ξεκάθαρο».
Χαρακτηριστική είναι και η αναφορά του στον Τζέι Ντι Βανς. Ο Πλεύρης υποστηρίζει ότι το μήνυμα που είχε απευθύνει ο Αμερικανός αντιπρόεδρος προς τους Ευρωπαίους, μολονότι επικρίθηκε έντονα, ελήφθη τελικά υπόψη από πολλούς, τουλάχιστον ως προς το μεταναστευτικό. Στη δική του αφήγηση, επομένως, η πολιτική Τραμπ δεν αποτελεί απλώς μια πραγματικότητα με την οποία η Ευρώπη καλείται να συνυπάρξει, αλλά μια δύναμη στην οποία αποδίδει θετική επίδραση.
Με εντολή Μητσοτάκη
Ο ίδιος, εξάλλου, συνδέει τη σημερινή αυστηρή μεταναστευτική γραμμή ευθέως με τον πρωθυπουργό. «Αυτή είναι η πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη. Εχουμε μια αυστηρή αλλά δίκαιη πολιτική», δηλώνει, επιμένοντας ότι η ελληνική κατεύθυνση αποτελεί κυβερνητική προτεραιότητα ήδη από το 2019. Από εκεί και πέρα, όμως, τη σκυτάλη παίρνει το ίδιο το Breitbart.
Το αμερικανικό μέσο υποστηρίζει ότι στη δεύτερη θητεία Τραμπ «ίσως κανένας μεγάλος σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών» δεν έχει ευθυγραμμιστεί τόσο στενά με όσα επιχειρεί ο Αμερικανός πρόεδρος όσο η Ελλάδα. Επεκτείνει την εκτίμηση από το εμπόριο και την ενέργεια έως την εθνική ασφάλεια, τη γεωπολιτική και το μεταναστευτικό, γράφοντας ότι Ελληνες αξιωματούχοι, «από τον Μητσοτάκη και κάτω», δεν έχουν δείξει απλώς θετική διάθεση απέναντι στον Τραμπ αλλά και κοινή κατεύθυνση σε σειρά θεμάτων.
Η υποδοχή αυτή έχει τη δική της πολιτική σημειολογία. Το Breitbart υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα μέσα της αμερικανικής σκληρής Δεξιάς και συνδέθηκε καθοριστικά με την άνοδο του MAGA, ιδιαίτερα επί Στιβ Μπάνον, ο οποίος στη συνέχεια πέρασε στην προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ και στον Λευκό Οίκο. Στο ίδιο δημοσίευμα υπενθυμίζει ότι έχει πάρει δύο φορές συνέντευξη από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και ανακαλεί τους επαίνους του Τραμπ, ο οποίος έχει χαρακτηρίσει την Ελλάδα «terrific ally» και τον Ελληνα πρωθυπουργό «terrific guy».
Το παράδοξο, επομένως, δεν είναι ότι ο Πλεύρης παραμένει κοντά σε θέσεις της σκληρής Δεξιάς. Είναι ότι αυτή η πολιτική γλώσσα μπορεί πλέον να συνυπάρχει με την παρουσίαση της Νέας Δημοκρατίας ως δύναμης του φιλελεύθερου Κέντρου.
Ιδεολογική ταύτιση με τον τραμπισμό
Αυτή η διπλή εικόνα είναι άλλωστε πολιτικά χρήσιμη. Οταν το ακροατήριο βρίσκεται στο Κέντρο ή στις Βρυξέλλες, προβάλλεται η ευρωπαϊκή, μεταρρυθμιστική και φιλελεύθερη φυσιογνωμία της κυβέρνησης. Οταν η πίεση έρχεται από τα δεξιά ή η συζήτηση μεταφέρεται στο μεταναστευτικό και την ασφάλεια, επιστρατεύεται μια διαφορετική πολιτική γλώσσα. Η κυβέρνηση μπορεί έτσι να εμφανίζεται ως ανάχωμα απέναντι στις ακραίες φωνές όταν απευθύνεται στο Κέντρο και ταυτόχρονα να ενσωματώνει τμήματα της τραμπικής ατζέντας όταν επιδιώκει να περιορίσει τις διαρροές προς τα δεξιά.
Βεβαίως, η επιδίωξη στενών σχέσεων με τον εκάστοτε πρόεδρο των ΗΠΑ αποτελεί διαχρονική επιλογή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και δεν συνιστά από μόνη της ιδεολογική ταύτιση με τον τραμπισμό. Η περίπτωση Πλεύρη, όμως, βρίσκεται πέρα από τη θεσμική συνεργασία Αθήνας και Ουάσινγκτον. Ο υπουργός δηλώνει θαυμαστής του Τραμπ και του αποδίδει πρωταγωνιστικό ρόλο στη μετατόπιση της Ευρώπης προς μια κατεύθυνση την οποία ο ίδιος επικροτεί.
Και ίσως αυτό είναι το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο της συνέντευξης. Το εντυπωσιακό δεν είναι ότι ο Θάνος Πλεύρης θαυμάζει τον Ντόναλντ Τραμπ. Είναι ότι μπορεί πλέον να το δηλώνει ως υπουργός χωρίς αυτό να θεωρείται ασύμβατο με την ταυτότητα μιας κυβέρνησης που την ίδια στιγμή εξακολουθεί να εμφανίζεται ως φιλελεύθερη και κεντρώα. Ισως επειδή η πολιτική χρησιμότητα βρίσκεται ακριβώς εκεί: στη δυνατότητα να εμφανίζεται, ανάλογα με το ακροατήριο και τη συγκυρία, και ως το ένα και ως το άλλο.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr