Μαίνεται ο «εμφύλιος» μεταξύ Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης και ΠΑΣΟΚ. Μπόλικες αφορμές σκάνε και τα επιτελεία των δύο κομμάτων που μάχονται για τη δεύτερη θέση δεν αφήνουν τίποτα να πέσει κάτω και εκδίδουν ανακοινώσεις με επιθετικά σχόλια για το τώρα και το χθες και με δηλητηριώδεις υπαινιγμούς για τις προθέσεις των ηγεσιών. Το εντυπωσιακό είναι ότι και τα δύο ισχυρίζονται ότι ο βασικός αντίπαλός τους είναι το καθεστώς Μητσοτάκη και απ’ αυτόν τον στόχο δεν παραιτούνται. Και τα δύο υποστηρίζουν ότι πάνε για την πρωτιά στις εκλογές και δεν συζητούν στην παρούσα φάση το θέμα των μετεκλογικών συνεργασιών.
Επειδή όμως πολλές φορές στην πολιτική οι περιστάσεις παίζουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο, τα κόμματα αναγκάζονται να κάνουν εκπτώσεις στις αρχές τους κι ας διατυμπανίζουν ότι είναι ιερές και δεν πρόκειται να τις διαπραγματευτούν. Καλό είναι πάντως να σκέφτονται πολύ σοβαρά πριν πάρουν κάποιες αποφάσεις για το σήμερα, γιατί αύριο μπορεί να υποχρεωθούν να αλλάξουν στάση στο όνομα ενός μείζονος αγαθού που θα έχει επιβάλει η συγκυρία. Στην περίπτωση αυτή η μετακίνησή τους θα εισπραχθεί ως οπορτουνισμός και δεν θα είναι εύκολο να τον δικαιολογήσουν, όσα επιχειρήματα κι αν καταθέσουν.
Αυτό είναι ένα από τα κεντρικά ζητήματα που απειλούν το πολιτικό σύστημα, που κάνουν τους πολίτες να δυσφορούν και σε τελική ανάλυση ενισχύουν το κόμμα της αποχής που εξακολουθεί να φιγουράρει στην πρώτη θέση. Για παράδειγμα, όταν χαρακτηρίζεις τη σημερινή κυβέρνηση «γαλάζια» συμμορία, «γαλάζια» μαφία, εγκληματική οργάνωση, δεν μπορείς ύστερα από λίγο καιρό να συζητάς με τη Δεξιά για το ενδεχόμενο συνεργασίας, ακόμα και με άλλον αρχηγό. Οταν αποκαλείς κόμμα της αντιπολίτευσης Ανώνυμη Εταιρεία με ιδιώτες μετόχους και τον επικεφαλής του στο πόστο του διευθύνοντος συμβούλου και το χαρακτηρίζεις κόμμα της διαπλοκής και Δούρειο Ιππο του Μητσοτάκη, δεν γίνεται να ψάχνεις την επόμενη μέρα τρόπους για να συγκυβερνήσεις.
Οταν πιστεύεις και το λες δημοσίως ότι στο διπλανό ιδεολογικά κόμμα υπάρχουν στελέχη που σε στοχοποιούν για να σε δολοφονήσουν πολιτικά επειδή η επιδίωξή τους είναι η συμπόρευση σε κυβερνητικό επίπεδο με τη συντηρητική παράταξη, δεν μπορείς να οραματίζεσαι συνεννόηση μαζί του αν παραστεί ανάγκη, αν οι συνθήκες είναι καθοριστικές και σε σπρώχνουν προς την κατεύθυνση του προγραμματικού διαλόγου.
Κάποτε, την εποχή της έντονης πολιτικοποίησης, τότε που τα πλήθη συνέρρεαν στα κόμματα, γέμιζαν τις πλατείες και τους δρόμους, παρασύρονταν από τα μεγάλα λόγια και τις βαρύγδουπες υποσχέσεις, τα είπα – ξείπα των ηγεσιών δεν είχαν μεγάλο κόστος. Θεωρούνταν κάτι σαν αναγκαίο κακό. Σήμερα όμως δεν υπάρχει τέτοιο κλίμα. Κάποτε τα κόμματα εξουσίας είχαν περίοδο χάριτος. Σήμερα, τα κόμματα εξουσίας έχουν παρελθόν με τις καλές και τις κακόφημες πλευρές τους και οι πολίτες τιμωρούν την αναντιστοιχία μεταξύ λόγων και έργων κυρίως όταν είναι εκκωφαντική και ορατή διά γυμνού οφθαλμού. Συνεπώς, σήμερα, με μέτρο τα «θα» και τα «πρέπει», γιατί το αύριο μπορεί να σε αναγκάσει να πάρεις συντετριμμένες πόζες για να εξημερώσεις τις αγριεμένες μάζες.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr