Το Σαρακίνικο της Μήλου, αυτό το μαγευτικό τοπίο με τη λευκότητα και τη στιλπνότητα των βράχων σμιλεμένης από τα κύματα ηφαιστειακής τέφρας, με τα καταγάλανα νερά και την ανοιχτωσιά του ορίζοντα, οφείλει την ονομασία του στη χρήση του ως ορμητήριο Σαρακηνών πειρατών. Αραβες της Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής όργωναν το Αιγαίο κατά τους βυζαντινούς χρόνους με επιδρομές, με μακρόχρονες κατακτήσεις όπως αυτή της Κρήτης (828-961), με λεηλασίες πλούσιων πόλεων όπως αυτή της Θεσσαλονίκης (904), η οποία πήρε χαρακτήρα άλωσης: όχι μόνο διαγούμισαν την πόλη, αλλά πήραν και πάρα πολλούς αιχμαλώτους.
Ανάλογης χρήσης έτυχαν και άλλες ακτές σε διάφορα σημεία της σημερινής χώρας μας: στη Γαύδο, την Ελαφόνησο, την Εύβοια, ακόμα και σε κοντινή απόσταση από την Πάργα, εξ ου και φέρουν την ίδια ονομασία. Μια ονομασία που παραμένει μέχρι σήμερα, παρ’ όλο που πειρατές στο Αιγαίο και στην Αν. Μεσόγειο, όταν οι θάλασσες αυτές μετατράπηκαν σε οθωμανική «λίμνη», δεν ήταν μόνο Σαρακηνοί.
Πειρατικού τύπου ήταν και το «ρεσάλτο» που πραγματοποίησε ομάδα τουριστών στο Σαρακίνικο της Μήλου. Μπορεί να μην εφόρμησαν πλέοντας πάνω σε κλασικό ιστιοφόρο με υψωμένη την πειρατική σημαία, κραδαίνοντας γιαταγάνια και μπιστόλες παρά μαγιό και πετσέτες θαλάσσης, ωστόσο ο τρόπος δράσης τους και ιδίως ο τρόπος σκέψης τους ήταν παρόμοιοι με αυτούς των πραγματικών πειρατών: λιμπίστηκαν βουτιές στη συγκεκριμένη παραλία και αποφάσισαν να την «κουρσέψουν».
Αραγε να σκέφτηκαν το αταίριαστο του να προσγειωθεί ολόκληρο ελικόπτερο στο συγκεκριμένο σημείο, που δεν είναι ελικοδρόμιο; Αν η προσγείωση/απογείωση τηρεί τους κανονισμούς και τα πρωτόκολλα ασφαλείας για τους επιβάτες και τους άλλους λουόμενους σε κοντινή απόσταση; Αν μπορεί να προκαλούσαν ατύχημα; Ή το μόνο που σκέφτηκαν ήταν να κάνουν το κέφι τους;
Ομως ευθύνη δεν έχουν μόνο οι τουρίστες και ο χειριστής του ελικοπτέρου, έχουν και όσοι μόλις τώρα τάχα ανακαλύπτουν την ύπαρξη «νομικών κενών» και εκπέμπουν προς πάσα κατεύθυνση το μήνυμα της ασυδοσίας, της έλλειψης ελέγχου και μέτρου σε σχέση με την τουριστική «ανάπτυξη».
Πριν από λίγους μήνες είχαμε το θέμα της ανέγερσης τεράστιου ξενοδοχείου στο Σαρακίνικο και την υπόθεση του τεράστιου ολογράμματος αθλητικού υποδήματος που για διαφημιστικούς λόγους «πάταγε» την Ακρόπολη. Να αναμένουμε προσγειώσεις ελικοπτέρων στον Ιερό Βράχο; Αλλωστε μετά το τσιμέντωμά του είναι πιο επίπεδος από τα άγρια βράχια του Σαρακίνικου, ό,τι πρέπει για τέτοια χρήση. Γιατί το καθυστερούμε; Είναι δυνατόν να μένουμε τόσο οπισθοδρομικοί και να λέμε όχι στην τουριστική «ανάπτυξη»;
● (Ph.D.)2, Καθηγητής Ιατρικής Φυσικής – Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr