Τελευταία νέα
ΣΥΡΙΖΑ: Στα Τέμπη έγινε έγκλημα και στο Πολυτεχνείο η χούντα σκότωσε Κακοκαιρία στην Κρήτη: Νέο 112 στον Μυλοπόταμο – «Μετακινηθείτε σε υψηλότερα σημεία» Ισπανία: Τουλάχιστον 11 τραυματίες από την κατάρρευση οροφής σε μπαρ Στη Βουλή τρεις αμυντικές συμφωνίες της Ελλάδας με Ιταλία, Γερμανία, Ολλανδία και Σερβία Η εθνική Ελλάδος ζητά την πιο μεγάλη υπέρβαση Βουλή: Προς κύρωση 3 αμυντικές συμφωνίες με Ιταλία, Γερμανία-Ολλανδία και Σερβία – Στο επίκεντρο το Πεδίο Βολής Κρήτης και η στρατιωτική εκπαίδευση Νατάσα Γκαρά: Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει επαναφέρει στην ατζέντα τα προβλήματα της κοινωνικής πλειοψηφίας Θεσσαλονίκη: Τρίτη ημέρα αποκλεισμού του λιμανιού από τους ψαράδες Η ελληνοβουλγαρική συμφωνία και το σάβανο του τσάρου Σαμουήλ Καταπέλτης ο Θωμάς Μόσχος (ΕΛ.Α.Σ): «Υπάρχει κι άλλος τρόπος να κερδίσεις τις εκλογές: Κλέβεις τα λεφτά του ΟΠΕΚΕΠΕ και τα δίνεις στους κομματάρχες για να εξαγοράσουν την ψήφο» Τέμπη: «Χάδι» η δίωξη για το μπάζωμα, λένε οι συγγενείς – «Πυρά» κατά Φλωρίδη: «Να τιμωρηθούν όλοι, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται» ΜέΡΑ25: Ρατσιστική προπαγάνδα με τα χρήματα των φορολογούμενων
Thefaq.gr

Η επιστροφή του Τσίπρα χαλάει τη «σιγουριά» του Μαξίμου

Η εικόνα της απόλυτης κυβερνητικής κυριαρχίας αρχίζει να θυμίζει περισσότερο επικοινωνιακή κατασκευή παρά πραγματική πολιτική δύναμη. Όσο περισσότερο η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να πείσει ότι ελέγχει απόλυτα το πολιτικό σκηνικό, τόσο περισσότερο αποκαλύπτει την αμηχανία της απέναντι σε ένα τοπίο που αλλάζει.

Για μεγάλο διάστημα, ο κυβερνητικός σχεδιασμός έμοιαζε να βασίζεται σε μια απλή υπόθεση: ότι απέναντί της θα υπήρχε μια κατακερματισμένη αντιπολίτευση, εγκλωβισμένη στην εσωστρέφεια, στις αλληλοκατηγορίες και στην αδυναμία να παρουσιάσει μια συνεκτική εναλλακτική πρόταση. Με άλλα λόγια, η κυβερνητική υπεροχή θα εξασφαλιζόταν όχι μόνο από τις δικές της επιδόσεις, αλλά και από την αδυναμία των αντιπάλων της.
Μόνο που αυτό το πολιτικό στοίχημα δεν εξελίσσεται πλέον όπως είχε σχεδιαστεί. Η εμφάνιση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης του Αλέξη Τσίπρα μεταβάλλει τις ισορροπίες και επαναφέρει στο προσκήνιο μια πιο καθαρή πολιτική αντιπαράθεση. Και αυτό είναι ίσως το τελευταίο πράγμα που θα επιθυμούσε μια κυβέρνηση που έχει συνηθίσει να εμφανίζεται ως ο μοναδικός ρεαλιστικός πόλος εξουσίας.
Γιατί όταν απέναντί της υπάρχει μια οργανωμένη πολιτική πρόταση, τα επικοινωνιακά τεχνάσματα δεν αρκούν. Η κυβέρνηση καλείται να μιλήσει για την ουσία: για το κόστος ζωής, τις ανισότητες, τις δημόσιες υπηρεσίες, την καθημερινότητα των πολιτών και συνολικά για τα αποτελέσματα της πολυετούς διακυβέρνησής της.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η πραγματική δυσκολία. Η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί επ’ αόριστον να κρύβεται πίσω από την εικόνα της «κυρίαρχης δύναμης» και να αντιμετωπίζει κάθε κριτική ως υπερβολή ή πολιτικό θόρυβο. Όσο πλησιάζει η ώρα της κάλπης, τόσο περισσότερο θα πρέπει να δώσει λογαριασμό για όσα υποσχέθηκε, όσα πέτυχε και —κυρίως— όσα απέτυχε να αλλάξει.
Η πολιτική κυριαρχία δεν αποδεικνύεται με την ένταση της αυτοπεποίθησης. Αποδεικνύεται όταν μια κυβέρνηση μπορεί να κοιτάξει την κοινωνία στα μάτια και να υπερασπιστεί το αποτύπωμά της χωρίς επικοινωνιακά άλλοθι. Και αυτό είναι το πραγματικό τεστ που πλέον βρίσκεται μπροστά της.

Η Νέα Δημοκρατία είναι σε δύσκολη θέση. Όσο περισσότερο προβάλλει αυτή την εικόνα απόλυτης κυριαρχίας στο πολιτικό παιχνίδι, τόσο λιγότερο ικανή γίνεται να κρύψει την πραγματική της αμηχανία.
Και ο λόγος είναι πολύ απλός: όλος ο σχεδιασμός της, που κατά βάση στηριζόταν σε μια… pic.twitter.com/8kGXbnRCNh
— in.gr/news (@in_gr) August 13, 2026

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...