Στο μέσο των διακοπών η Κύπρος μπήκε ταχέως στον χορό των προεδρικών εκλογών του 2028. Πρώτος, φανερά πλέον ανοίγει τα χαρτιά του ο πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης.
Αφού έκανε ανασχηματισμό της κυβέρνησής του (4/8), προχώρησε στην τελευταία δέσμη διορισμών στους δημόσιους οργανισμούς, επιλέγοντας (6/8) πρόσωπα στα διοικητικά συμβούλια της δικής του επιρροής. Με μπαράζ επετειακών δραστηριοτήτων, έβαλε μπρος τον βασικό επικοινωνιακό άξονα του σχεδιασμού του: περιχαράκωση τμήματος της κοινωνίας με συντηρητικές, εθνικιστικές, ακόμα και ακραίες πολιτικές αναφορές. Ετσι εκτιμά ο Χριστοδουλίδης ότι θα συγκροτήσει την εκλογική βάση του για να περάσει στον β’ γύρο.
Θρυαλλίδα
Στη συνέχεια ο Χριστοδουλίδης άναψε και τη θρυαλλίδα της διμέτωπης επίθεσης εναντίον ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ που ετοιμάζονται να κινήσουν τις διαδικασίες επιλογής προεδρικών υποψηφίων. Απαντώντας στις επικρίσεις για τους διορισμούς στους ημικρατικούς, είπε: «Στο ΔΗΣΑΚΕΛ βλέπω καθημερινά αριθμό ανακοινώσεων και από τα δύο κόμματα, είναι πολύ ενδιαφέρον ότι αυτές οι ανακοινώσεις είναι ταυτόσημες, ίσως τους προτρέπουν να τις βγάζουν από κοινού…».
Παρά το μειλίχιο ύφος μπροστά στις κάμερες, ο Χριστοδουλίδης έβγαλε χολή με φρασεολογία βγαλμένη από τη ναφθαλίνη. Κατηγορεί τους αντιπάλους του ότι ενεργούν συντονισμένα για να τον παραμερίσουν από την εξουσία, υπαινισσόμενος διαφορές στο Κυπριακό.
Το «ΔΗΣΑΚΕΛ» είναι μια γνωστή χυδαία μομφή, την οποία επινόησαν ακροδεξιοί αντιδραστικοί που απορρίπτουν συλλήβδην κάθε πρόταση ομοσπονδιακής επίλυσης του Κυπριακού. Την εξέφραζαν κάποτε περιθωριακοί πολιτευτές, αλλά σήμερα εκπορεύεται από τον ίδιο τον πρόεδρο Χριστοδουλίδη. Την επέλεξε γιατί στοχεύει να ικανοποιήσει συγκεκριμένο εθνικιστικό ακροατήριο που κρίνει ότι μισό αιώνα μετά αυξάνεται – κι ας πήρε την Κύπρο στα πρόθυρα της διχοτόμησης.
Ιστορία
Για την Ιστορία, πράγματι, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ έχουν ταύτιση θέσεων για την επιδίωξη ΔΔΟ (διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας) σε αντίθεση με πολιτικές δυνάμεις που την απορρίπτουν και σήμερα στηρίζουν τον Χριστοδουλίδη. Στην πράξη, όμως, ουδέποτε ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ συμπορεύτηκαν. Αντίθετα, όταν πρόκειται για τη διαπάλη εξουσίας, συνέπραξαν με πολιτικούς που είχαν παραπλήσιες αντιλήψεις με τον Χριστοδουλίδη. Σε ελάχιστες περιπτώσεις υπήρξε σύμπνοια και συνεννόηση στο Κυπριακό. Κι αυτή κατέρρεε σαν χάρτινος πύργος όταν πλησίαζαν προεδρικές εκλογές.
Χαρακτηριστικά καταστροφική ήταν η ανατροπή της πολιτικής Γιώργου Βασιλείου (Ιδέες Γκάλι) γιατί ο Γλαύκος Κληρίδης συμμάχησε με το ΔΗΚΟ του Σπύρου Κυπριανού και κέρδισε τις εκλογές (1993). Τραγική για την Κύπρο η «ρεβάνς» του ΑΚΕΛ δέκα χρόνια μετά, όταν ο Δημήτρης Χριστόφιας συμμάχησε με το ΔΗΚΟ του Τάσσου Παπαδόπουλου και τον εξέλεξε πρόεδρο το 2003.
Αφύπνιση;
Προς στιγμήν ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ αφυπνίστηκαν και αντέδρασαν στη δήλωση Χριστοδουλίδη. Κατά κανόνα δεν διακρίνονται για αντιπολιτευτική δεινότητα στο Κυπριακό, τον έχουν αφήσει σχεδόν ανενόχλητο να κάνει τους πιο ακατανόητους χειρισμούς έναντι του ΟΗΕ. Είναι ημέρες Αυγούστου, όλος ο κόσμος βρίσκεται σε διακοπές και τα κόμματα υπολειτουργούν. Αντίθετα, η κυβέρνηση έχει μόνιμο μηχανισμό που στηρίζει συνεχώς τον Χριστοδουλίδη σε δραστηριότητες που τώρα έγιναν καθαρά προεκλογικές και συνεχώς πυκνώνουν.
Οταν ξέσπασε η διαμάχη για τους διορισμούς στους ημικρατικούς, ο Χριστοδουλίδης μπήκε μπροστά, σπρώχνοντας στα ύψη την αντιπαράθεση. Τα κόμματα μόλις που προλάβαιναν να τοποθετηθούν στα γραφεία τους με τους επί καθήκοντι εκπροσώπους τους. Οι ηγέτες τους ήταν απόντες. Αλλά ο Χριστοδουλίδης έθεσε με σχέδιο ζήτημα «ΔΗΣΑΚΕΛ» και το έπραξε στο αδύνατο σημείο των αντιπάλων του – ασχέτως αν οι δικές του πρακτικές δεν είναι τίποτε άλλο από μια κακόγουστη επανάληψη του «πάρτι της ευνοιοκρατίας».
Η χρονική στιγμή, η φρασεολογία και η έπαρση που τον διακατέχει δείχνουν ότι ο Χριστοδουλίδης μόλις ξεκίνησε και έτσι θα συνεχίσει μέχρι το τέλος. Είναι κεντρικό πρόσωπο στη σκηνή ως εν ενεργεία πρόεδρος. Η επικοινωνία είναι ο κατ’ εξοχήν τομέας που ελέγχει με τον πιο αναπτυγμένο από ποτέ μηχανισμό που διαθέτει στο Προεδρικό: πολυπληθές προσωπικό, εκπροσώπους, αναπληρωτές, διευθυντές, συμβούλους, μέχρι και ανώνυμους λογαριασμούς. Τα κανάλια από το πρωί μέχρι το βράδυ παίζουν τον κυβερνητικό μονόλογο «εμείς έχουμε μπροστά μας σοβαρότατα διλήμματα»!
One man show
Ο προεκλογικός αγώνας προβλέπεται αδυσώπητος, αλλά ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ για αρκετό χρόνο δεν θα έχουν κεντρικό πρόσωπο στη σκηνή. Ποιος θα σηκώσει το βάρος της αντιπαράθεσης με τον Χριστοδουλίδη; Υποτίθεται ότι τον ρόλο αυτό έπρεπε να καλύπτουν οι ηγέτες των κομμάτων. Αυτοί δεν είναι και τόσο έτοιμοι, περιμένουν ίσως να πάρουν το χρίσμα (ΔΗΣΥ) ή να επιλέξουν προεδρικό υποψήφιο (ΑΚΕΛ). Θα χρειαστούν τουλάχιστον έξι μήνες, ίσως και περισσότερο για να βρουν υποψήφιο που θα σταθεί για να αναμετρηθεί στα ίσα με τον Χριστοδουλίδη.
Ο νυν πρόεδρος έχει ήδη από χέρι πλεονέκτημα, γεμίζοντας τον χώρο που του άφησαν να πολιτεύεται σχεδόν ανενόχλητα, ιδίως στο Κυπριακό αλλά και τα άλλα μεγάλα γεωπολιτικά ζητήματα. Αυτός το βιολί του, κι ας επιμένει ο ΟΗΕ να τον «αδειάζει» για τους ασυνάρτητους χειρισμούς του. Τα βραδινά δελτία ειδήσεων, μια ατέλειωτη παράσταση για έναν ρόλο (one man show). Ο επόμενος στόχος του, να κλειδώσει και το ΕΛΑΜ από τον α’ γύρο.
● Το άρθρο αναδημοσιεύεται στην εφημερίδα «Πολίτης» της Κύπρου
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr