Τελευταία νέα
Πετρούπολη: Πώς έγινε το τροχαίο δυστύχημα με τον 24χρονο μοτοσικλετιστή – Συνελήφθη ένας 17χρονος Ν. Παπαθανάσης: Πρόσκληση για ενεργειακές αναβαθμίσεις δημοσίων κτιρίων με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ Αγωνία για Λιβάι στον Παναθηναϊκό Μόντριτς: «Για πρώτη φορά ντρέπομαι» Γιατί ο Τσίπρας επιμένει στα μηνύματα πολιτικής αξιοπιστίας και οικονομικής σταθερότητας Ο Ρούμπιο στην Αθήνα για τον Στρατηγικό Διάλογο Ελλάδας–ΗΠΑ-Στην ατζέντα εξοπλισμοί, GSI, αν. Μεσόγειος, ελληνοτουρκικά ΕΛ.Α.Σ κατά Μητσοτάκη: Αντί να αγκαλιάζει τον Νετανιάχου εκθέτοντας τη χώρα διεθνώς, να στηρίξει πρωτοβουλίες στο Συμβούλιο Ασφαλείας για την προστασία των αμάχων Metlen: Νέα μακροπρόθεσμη συμφωνία για το γάλλιο με ιαπωνική εταιρεία Προσχέδιο προϋπολογισμού 2027: Αγκάθι ο πληθωρισμός, «άγνωστος Χ» τα καύσιμα Θ. Κοντογεώργης: Για το μέλλον ενός τόπου είναι αναγκαία η παραγωγή Η Ζωή Κωνσταντοπούλου τραγούδησε και χόρεψε στο φεστιβάλ της «Πλεύσης Ελευθερίας» στο Χαλάνδρι [βίντεο] Μαρία Καρυστιανού: Την Τετάρτη έγινε ο έλεγχος στο ιατρείο μου – Δεν απαγορεύεται το μηχάνημα βιοσυντονισμού
Efsyn.gr

Δύο «αποχαιρετισμοί» για τον Νίκο…

ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ
«Ελεύθερος κι αληθινός»
«Ο Νίκος Καλογερόπουλος δεν ήταν μόνο ένας πολύ σπουδαίος ηθοποιός αλλά κυρίως μια ξεχωριστή, ανένταχτη ψυχή που δεν μπήκε ποτέ σε καλούπια, δεν συμβιβάστηκε και έζησε με τον δικό του τρόπο, ελεύθερος και αληθινός.
Καλό ταξίδι φίλε Νίκο».
ΚΩΣΤΑΣ ΦΕΡΡΗΣ
«Ο Νίκος και το είδωλό του»
«Το έχω πει επανειλημμένα: στην πρώτη του μορφή, το 1958, το Ρεμπέτικο (που τότε είχε τίτλο Το Μινόρε της Αυγής) αφορούσε τις περιοδείες του Τσιτσάνη και της Μαρίκας Νίνου μέσα στην καταστροφική ορμή του Εμφυλίου, από το 1956 ώς το 1957. Όμως με τα χρόνια και τις απανωτές προσαρμογές, τόσο ο τίτλος όσο και η μυθοπλασία πήραν πολλές διαφορετικές μορφές, και μ’ οδήγησαν σ’ αυτό που είναι σήμερα το ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ, δηλαδή μία μυθική διαδρομή μια μυθικής Μαρίκας (Νίνου, Παπαγκίκα, Πολίτισσα;) κι ενός μυθικού Μπάμπη που απηχεί απλά και μόνο τα βασικά χαρακτηριστικά του Τσιτσάνη. “Είναι καλό παιδί ο Μπάμπης, Γεωργάκη, κι ας είναι εγωίσταρος” θα πει καταληκτικά η Μαρίκα στη θεατρική δομή του έργου, το “Ρεμπέτικο Μυστήριο”. Όπου η Ιστορία μεταπλάθεται σε μυθοπλασία-μυθολογία, αναδεικνύοντας τα (κρυφά) προτερήματα ακόμα και των αρνητικών προσώπων, σύμφωνα με την απλή διαλεκτική λογική.
Αυτό το κατάλαβε από την πρώτη στιγμή ο Νίκος Καλογερόπουλος και άρχισε να παρακολουθεί τις εμφανίσεις του Βασίλη Τσιτσάνη στο Χάραμα, για να… “κλέψει” και το παραμικρό προδοτικό “τικ”, και να γλιστρά με άνεση στην ψευδο-καθαρευουσιάνικη έκφραση της μάγκικης ιδιοσυγκρασίας. Αυτό το “παράδοξο”, κατά τον Ντιντερό, της υποκριτικής διαμορφώνει ένα “είδωλο” κατά τον Αρτό, που μετατρέπει τη σχιζοφρένεια του ηθοποιού σε δημιουργικό επίτευγμα του Μεγάλου Υποκριτή.
Η αφοσίωση του Νίκου στον ρόλο ήταν συγκινητική και ανταποκρινόταν στον επαγγελματισμό της Σωτηρίας Λεονάρδου. Σε σημείο να αφομοιώσει τόσο καλά τον ρόλο του Μπάμπη, που να συνεχίσει στην προσωπική του ζωή, τόσο την ενασχόλησή του με τη μουσική, όσο και με την πολιτική και κοινωνική του έκφραση.
Σ’ ευχαριστώ ολόψυχα, Νίκο μου, τόσο για την αφοσίωσή σου στον ρόλο, όσο και για την τιμή να εκφράσεις τόσο δημιουργικά την παραμικρή απόχρωση του χαρακτήρα-Ανθρώπου».

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...