Τελευταία νέα
Αυτά είναι τα μέλη της σπείρας που προσποιούνταν υπαλλήλους ρεύματος και ξάφριζαν ηλικιωμένους Μητσοτάκης:Συγχαρητήρια σε Σίσκο και Χρήστου-Θα διεκδικήσουμε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης Ανδρών 2028 ΑΕΚ: Παίρνει τον Αριάγκα, ετοιμάζεται για Λέφσκι Κατσαφάδος: Μέχρι τέλος της εβδομάδας οι πρώτες πληρωμές στους δικαιούχους από το Πόρτο Γερμενό  Εμμανουήλ Καραλής: «Ξεπέρασα τον εαυτό μου, τα έδωσα όλα» – Το παράπονό του Σαλαμίνα: «Το σπίτι σώθηκε, εκείνοι κάηκαν στο ρέμα» λέει γειτόνισσα του ζευγαριού που βρήκε τραγικό θάνατο Το ΠΑΣΟΚ σε τροχιά εσωστρέφειας: Ο Ανδρουλάκης δυσκολεύεται να σηκώσει το βάρος της αντιπολίτευσης Σύγκρουση ΙΧ με φορτηγό στον Κηφισό – Ένας τραυματίας Ιστορική δίκη για τη Meta – Τι θα αλλάξει για πάντα σε Facebook και Instagram αν χάσει Ίος: Η ώρα του λογαριασμού για το αυθαίρετο «βασίλειο» – Διαταγή κατεδάφισης και πρόστιμα 4 εκατ. ευρώ Ρ. Δούρου: Ευχολόγια της κυβέρνησης απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις Ποια είναι η ηλικιωμένη που σήκωσαν στα χέρια σε πανηγύρι στην Κρήτη: Η ιστορία της «Καρίνας των Ανωγειανών»
Efsyn.gr

Δύο «αποχαιρετισμοί» για τον Νίκο…

ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ
«Ελεύθερος κι αληθινός»
«Ο Νίκος Καλογερόπουλος δεν ήταν μόνο ένας πολύ σπουδαίος ηθοποιός αλλά κυρίως μια ξεχωριστή, ανένταχτη ψυχή που δεν μπήκε ποτέ σε καλούπια, δεν συμβιβάστηκε και έζησε με τον δικό του τρόπο, ελεύθερος και αληθινός.
Καλό ταξίδι φίλε Νίκο».
ΚΩΣΤΑΣ ΦΕΡΡΗΣ
«Ο Νίκος και το είδωλό του»
«Το έχω πει επανειλημμένα: στην πρώτη του μορφή, το 1958, το Ρεμπέτικο (που τότε είχε τίτλο Το Μινόρε της Αυγής) αφορούσε τις περιοδείες του Τσιτσάνη και της Μαρίκας Νίνου μέσα στην καταστροφική ορμή του Εμφυλίου, από το 1956 ώς το 1957. Όμως με τα χρόνια και τις απανωτές προσαρμογές, τόσο ο τίτλος όσο και η μυθοπλασία πήραν πολλές διαφορετικές μορφές, και μ’ οδήγησαν σ’ αυτό που είναι σήμερα το ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ, δηλαδή μία μυθική διαδρομή μια μυθικής Μαρίκας (Νίνου, Παπαγκίκα, Πολίτισσα;) κι ενός μυθικού Μπάμπη που απηχεί απλά και μόνο τα βασικά χαρακτηριστικά του Τσιτσάνη. “Είναι καλό παιδί ο Μπάμπης, Γεωργάκη, κι ας είναι εγωίσταρος” θα πει καταληκτικά η Μαρίκα στη θεατρική δομή του έργου, το “Ρεμπέτικο Μυστήριο”. Όπου η Ιστορία μεταπλάθεται σε μυθοπλασία-μυθολογία, αναδεικνύοντας τα (κρυφά) προτερήματα ακόμα και των αρνητικών προσώπων, σύμφωνα με την απλή διαλεκτική λογική.
Αυτό το κατάλαβε από την πρώτη στιγμή ο Νίκος Καλογερόπουλος και άρχισε να παρακολουθεί τις εμφανίσεις του Βασίλη Τσιτσάνη στο Χάραμα, για να… “κλέψει” και το παραμικρό προδοτικό “τικ”, και να γλιστρά με άνεση στην ψευδο-καθαρευουσιάνικη έκφραση της μάγκικης ιδιοσυγκρασίας. Αυτό το “παράδοξο”, κατά τον Ντιντερό, της υποκριτικής διαμορφώνει ένα “είδωλο” κατά τον Αρτό, που μετατρέπει τη σχιζοφρένεια του ηθοποιού σε δημιουργικό επίτευγμα του Μεγάλου Υποκριτή.
Η αφοσίωση του Νίκου στον ρόλο ήταν συγκινητική και ανταποκρινόταν στον επαγγελματισμό της Σωτηρίας Λεονάρδου. Σε σημείο να αφομοιώσει τόσο καλά τον ρόλο του Μπάμπη, που να συνεχίσει στην προσωπική του ζωή, τόσο την ενασχόλησή του με τη μουσική, όσο και με την πολιτική και κοινωνική του έκφραση.
Σ’ ευχαριστώ ολόψυχα, Νίκο μου, τόσο για την αφοσίωσή σου στον ρόλο, όσο και για την τιμή να εκφράσεις τόσο δημιουργικά την παραμικρή απόχρωση του χαρακτήρα-Ανθρώπου».

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...