Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση γύρω από το σύστημα των wild cards στο επαγγελματικό τένις δημοσίευσε το The Catcher, στη στήλη “The Game Behind The Game”, χρησιμοποιώντας μεταξύ άλλων την περίπτωση του Πέτρου Τσιτσιπά για να εξετάσει τον τρόπο με τον οποίο οι κάρτες ελεύθερης συμμετοχής μπορούν να επηρεάσουν την πορεία ενός παίκτη.
Το δημοσίευμα με τίτλο «Take a Look at the Wild Card» δεν επικεντρώνεται αποκλειστικά στον Έλληνα τενίστα, αλλά επιχειρεί μια ευρύτερη προσέγγιση ενός συστήματος που επιτρέπει στους διοργανωτές να προσφέρουν θέσεις στα ταμπλό ανεξάρτητα από την κατάταξη των παικτών.
Όπως επισημαίνει το The Catcher, οι wild cards αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του επαγγελματικού τένις και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για έναν ανερχόμενο αθλητή, έναν πρώην πρωταθλητή που επιστρέφει, έναν παίκτη που προέρχεται από τραυματισμό ή ακόμη και για εμπορικούς λόγους.
Το ερώτημα που θέτει η ανάλυση δεν αφορά τόσο την ύπαρξή τους, αλλά το πού, πόσο συχνά και προς όφελος ποιων ασκείται αυτή η διακριτική ευχέρεια των διοργανωτών.
Η περίπτωση του Πέτρου Τσιτσιπά
Σε αυτό το πλαίσιο, το The Catcher κάνει ιδιαίτερη αναφορά στον Πέτρο Τσιτσιπά, χαρακτηρίζοντας την περίπτωσή του χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο μια wild card μπορεί να δοθεί για λόγους που δεν είναι αποκλειστικά αγωνιστικοί.
Το δημοσίευμα γυρίζει στο 2021, όταν ο μικρότερος αδερφός του Στέφανου Τσιτσιπά βρισκόταν στο Νο970 της παγκόσμιας κατάταξης στο μονό και έλαβε wild card για το κυρίως ταμπλό του τουρνουά της Μασσαλίας.
Εκεί αντιμετώπισε τον Αλεχάντρο Νταβίντοβιτς Φόκινα και ηττήθηκε με 6-0, 6-2.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εξήγηση που είχε δώσει τότε ο διευθυντής του τουρνουά, Ζαν-Φρανσουά Κοζόλ.
Σύμφωνα με όσα υπενθυμίζει το The Catcher, ο Κοζόλ είχε εξηγήσει ότι η πρόσκληση προς τον Πέτρο αποτέλεσε ένα «ευχαριστώ» προς την οικογένεια Τσιτσιπά για την υποστήριξή της στη διοργάνωση, αναφέροντας παράλληλα ότι ο Στέφανος είχε συμφωνήσει να αγωνιστεί στη Μασσαλία με appearance fee περίπου στο μισό από αυτό που θα μπορούσε να ζητήσει σε άλλο τουρνουά.
Το ίδιο το δημοσίευμα ξεκαθαρίζει, πάντως, ότι δεν υπάρχει καμία ένδειξη πώλησης της συγκεκριμένης wild card ούτε κάποια κατηγορία για παρατυπία από την οικογένεια Τσιτσιπά. Χρησιμοποιεί, αντίθετα, το περιστατικό ως παράδειγμα για το πώς μια θέση σε ένα ταμπλό μπορεί να αποτελέσει μέρος μιας ευρύτερης εμπορικής σχέσης ανάμεσα σε ένα τουρνουά και έναν κορυφαίο παίκτη.
Οι 100 wild cards του Πέτρου
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία που παραθέτει το The Catcher σχετικά με τον συνολικό αριθμό προσκλήσεων που είχε λάβει ο Πέτρος Τσιτσιπάς στα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του πορείας.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τον Απρίλιο του 2023 και σε ηλικία 22 ετών, ο Έλληνας είχε φτάσει τις 100 wild cards καριέρας, συνυπολογίζοντας συμμετοχές σε μονό και διπλό σε διοργανώσεις ITF, Challenger και ATP. Για το συγκεκριμένο στοιχείο, το The Catcher παραπέμπει σε δημοσιεύματα της εποχής.
Μόνο από το 2021 μέχρι και το Masters της Μαδρίτης το 2023, η ανάλυση καταγράφει 16 wild cards του Πέτρου σε σημαντικά τουρνουά διπλού.
Οκτώ από αυτές ήρθαν το 2021, σε Australian Open, Ρότερνταμ, Μασσαλία, Μόντε Κάρλο, Μαδρίτη, Λιόν, Wimbledon και Αμβούργο. Ακολούθησαν άλλες τέσσερις το 2022 και τέσσερις μέχρι τη Μαδρίτη του 2023.
Η εξέλιξη που άλλαξε την εικόνα
Το The Catcher, ωστόσο, παρουσιάζει και την άλλη πλευρά της ιστορίας, τονίζοντας ότι η μετέπειτα αγωνιστική εξέλιξη του Πέτρου Τσιτσιπά δεν επιτρέπει μια απλοϊκή ανάγνωση της περίπτωσής του.
Ο Έλληνας εξελίχθηκε σε ανταγωνιστικό παίκτη του διπλού και τον Οκτώβριο του 2023 κατέκτησε μαζί με τον Στέφανο τον τίτλο στην Αμβέρσα, αποτέλεσμα που τον βοήθησε να μπει για πρώτη φορά στο Top 100 της παγκόσμιας κατάταξης του διπλού.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη οδηγεί το δημοσίευμα σε ένα από τα βασικότερα ερωτήματα της ανάλυσής του: πόσο σημαντική είναι η πρόσβαση που προσφέρουν οι wild cards για να δημιουργήσει ένας παίκτης την κατάταξη που αργότερα θα του επιτρέψει να μπαίνει στα ίδια τουρνουά χωρίς πρόσκληση;
Όπως χαρακτηριστικά παρατηρεί το The Catcher, η κατάταξη δημιουργεί πρόσβαση στα τουρνουά, αλλά ταυτόχρονα η πρόσβαση στα τουρνουά μπορεί να δημιουργήσει την κατάταξη, προσφέροντας βαθμούς, χρηματικά έπαθλα και τη δυνατότητα σε έναν αθλητή να συνεχίσει να αγωνίζεται στο Tour.
Δεν είναι μόνο η περίπτωση Τσιτσιπά
Η ανάλυση υπογραμμίζει ότι ο Πέτρος Τσιτσιπάς δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση.
Μεταξύ των παραδειγμάτων που παραθέτει βρίσκεται ο Μάρκο Τζόκοβιτς, αδερφός του Νόβακ, ο οποίος σύμφωνα με το δημοσίευμα έλαβε οκτώ wild cards σε ATP διοργανώσεις χωρίς να καταφέρει να σημειώσει νίκη.
Αναφορά γίνεται και στην Έμα Ναβάρο, η οποία το 2021, όταν βρισκόταν στο Νο492 της WTA, πήρε δύο διαδοχικές wild cards σε τουρνουά του Τσάρλεστον που ανήκαν στον πατέρα της, Μπεν Ναβάρο. Η μετέπειτα πορεία της Αμερικανίδας σε κορυφαίο επίπεδο χρησιμοποιείται από το The Catcher ως ακόμη ένα παράδειγμα ότι μια προνομιακή ευκαιρία δεν σημαίνει απαραίτητα πως ο παίκτης που την παίρνει στερείται ταλέντου.
Το βασικό συμπέρασμα του δημοσιεύματος δεν είναι ότι οι wild cards πρέπει να καταργηθούν. Αντίθετα, χαρακτηρίζει κάτι τέτοιο παράλογο, αναγνωρίζοντας ότι οι ομοσπονδίες δικαιολογημένα θέλουν να βοηθούν τους νεαρούς παίκτες τους και ότι οι διοργανωτές έχουν κάθε δικαίωμα να χρησιμοποιούν προσκλήσεις για να προσελκύσουν μεγάλα ονόματα.
Το ζήτημα που θέτει το THE GAME BEHIND THE GAME αφορά κυρίως τη διαφάνεια και τον έλεγχο, ιδιαίτερα στο διπλό και στις μικρότερες διοργανώσεις όπου οι επιλογές των wild cards συγκεντρώνουν πολύ μικρότερη δημοσιότητα.
The post Wild cards: Η “γκρίζα ζώνη” του επαγγελματικού τένις appeared first on Tennis24.
Διαβάστε περισσότερα