Η φωτεινή κουκκίδα της Αφροδίτης κατηφόριζε προς τα κεραμίδια του παλαιικού ελαιοτριβείου. Πέρασε παράλληλα από την ευθυτενή καμινάδα και χάθηκε απ’ τον ορίζοντα. Βρισκόμαστε μετά από χρόνια στο ανοιχτό θέατρο του Πολύκεντρου, στην κωμόπολη Μανταμάδος· το προοδευτικό χωριό της Λέσβου. Παράλληλα με την έκθεση αγγειοπλαστικής (30ή η φετινή) απολαμβάνουμε την παράσταση μουσικής και λόγου με την αξιαγάπητη Ρίτα Αντωνοπούλου και τον Νεοκλή Νεοφυτίδη στο πιάνο και στην ενορχήστρωση.
Με τις πρώτες νότες, τους πρώτους στίχους, φτερουγίζεις, ανυψώνεσαι σ’ έναν άυλο, πνευματικό χώρο. Σε υποβάλλει η μυσταγωγία της παράστασης. Γιατί περί αυτού πρόκειται· δεν ήταν μια μουσική συναυλία, ψυχαγωγίας και διασκέδασης, αλλά μια υποβλητική μυσταγωγία που ξεδίψασε την ερημιά μας, τροφοδότησε με πνεύμα τις μέρες του μέλλοντός μας, μπήκε στον εσωτερικό μας κόσμο και τον εκτίναξε· μας εμψύχωσε.
Συνδύασε μουσικά έργα των Θεοδωράκη και Μικρούτσικου, με εναλλαγές και διείσδυση του ενός τραγουδιού στο άλλο, λες και έγραψαν μαζί τη μουσική ή συμπλήρωνε ο ένας την παρτιτούρα του άλλου. Κι εμείς να ευχαριστιόμαστε τούτο το μουσικό πάντρεμα, την ώσμωση που έγινε με την ενορχήστρωση. Κι οι στίχοι των ποιητών, αχ, οι στίχοι να σε αναπτερώνουν· Μπρεχτ, Ρίτσος, Ελύτης, Ελευθερίου, Λειβαδίτης, Αναγνωστάκης, Καββαδίας, Χικμέτ κ.ά. Μουσική και στίχοι της καρδιάς, αλλά και του λογισμού, που σε ανασηκώνουν κατά τι από τον γήινο χώρο και χρόνο.
Κι εκεί που ξεχύνονται οι μουσικές του Θεοδωράκη, σαν να τον βλέπεις να ξεπροβάλλει από τον δρόμο που σε φέρνει στο χωριό. Οπως τον Μάιο του 1964 που ήρθε στον Μανταμάδο. Με θέρμη οι νέοι κι οι νέες του χωριού τον υποδέχτηκαν πολύ έξω από το χωριό. Αγκαλιές, φιλιά, μαγιάτικα λουλούδια, ουρανομήκης υποδοχή –ή μήπως ουρανοΜίκης– τον συνοδεύουν μέχρι τη λέσχη τους. Κατηφορίζει με την αρχαγγελική του μορφή, σηκωμένα τα χέρια, είτε διευθύνει είτε πορεύεται σε πορεία. Τότε που τα μέλη της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη όργωναν την Ελλάδα και πάσχιζαν για το αύριο του κόσμου. Μέσα από τις πολιτιστικές δραστηριότητες, θεατρικές παραστάσεις, μουσικές βραδιές, ίδρυση βιβλιοθηκών, αλλά και πολιτικές δράσεις, στην τοπική κοινωνία και στην καθημερινότητα των χωριών. Για ελευθερία και δημοκρατία, για ένα άλλο μέλλον στην ύπαιθρο και στις πόλεις.
Η κωμόπολη μπόλιασε τον προοδευτικό, δημοκρατικό πολιτικό της δρόμο και συνεχίζει να πορεύεται σ’ αυτόν. «Και να τι θέλω τώρα να σας πω, Σώστε τον κτηνοτρόφο από τον αφανισμό», λέει το πανό των κτηνοτρόφων. Οι ίδιες πολιτικές-κοινωνικές σκέψεις γίνονται και για τον Θάνο, τις μουσικές και τα τραγούδια του. Τα τραγούδια και των δύο μάς ψυχαγωγούν, όπως όλα τα τραγούδια, αλλά μας κάνουν να σκεφτούμε, τρέφουν τον νου και την ψυχή. Ερχεται μπροστά η κάψα της Μακρονήσου, η ταράτσα με τον Ανδρέα, η απουσία ψωμιού της Αννας, οι διακόσιοι της Καισαριανής και το Δίστομο του Μαραμπού. Γι αυτό, για την πρωτοπορία του Μανταμάδου, η πανελλαδική πρεμιέρα της παράστασης «Μ.Θ.Μ.» δόθηκε στο Πολύκεντρο του χωριού.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr