Οι φωτιές που έπνιξαν για ένα τριήμερο με καπνούς μεγάλα τμήματα της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας και έκαψαν χιλιάδες στρέμματα σε ένα παρθένο δάσος Natura στα σύνορα με το Βέλγιο ήταν η κορύφωση ενός καλοκαιριού όπου η κλιματική κρίση έδειξε απειλητικά τα δόντια της στους Γερμανούς πολίτες. Οι πυροσβέστες κατόρθωσαν να κερδίσουν τη μάχη με τις φλόγες, χάρη και στην αλλαγή του καιρού και τις βροχές που ξεκίνησαν από τη Δευτέρα.
Πολλοί πολίτες όμως που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους από το βράδυ της περασμένης Πέμπτης, ίσως και να αναρωτιούνται κατά πόσον τελικά η ασφάλειά τους είναι μόνο θέμα αμυντικών δαπανών. Ουσιαστικά όπως και στην περίπτωση της ξηρασίας του Ρήνου, που έχει καταφέρει ένα τεράστιο πλήγμα στις μεταφορές και θα επηρεάσει συνολικά αρνητικά την οικονομία της χώρας, αποδείχτηκε ότι το γερμανικό κράτος τόσο σε επίπεδο κεντρικής κυβέρνησης όσο και σε επίπεδο κρατιδίων δεν είναι αρκετά «εξοπλισμένο» για τέτοια φαινόμενα και θα πρέπει να αναθεωρήσει συνολικά τη στάση του για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και ειδικά των παρατεταμένων καυσώνων που τα τελευταία χρόνια γίνονται όλο και συχνότεροι.
Δεν είναι τυχαίο που οι υπουργοί της σοσιαλδημοκρατικής συμπολίτευσης με πρώτο τον υπουργό Περιβάλλοντος, Κάρστεν Σνάιντερ, θέτουν θέμα συνταγματικής μεταρρύθμισης, που θα αναδεικνύει σε υποχρέωση του κράτους την προστασία των πολιτών από τέτοια ακραία φαινόμενα. Ζητήματα όπως η κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των αρχών, αλλαγές στους όρους δόμησης, πρόβλεψη για αντιμετώπιση ακραίων καιρικών φαινομένων μπαίνουν τώρα στην ημερήσια διάταξη. Αλλά φυσικά και η συνολικότερη προσέγγιση της κλιματικής πολιτικής, από μια κυβέρνηση που έχει επαναπροσδιορίσει προς το χειρότερο τους αρχικά φιλόδοξους στόχους του προγράμματος της συμφωνίας συνασπισμού, στρεφόμενη όλο και περισσότερο σε λογικές ορυκτών καυσίμων.
Η Γερμανία έχει καταγράψει φέτος πάνω από 12.500 θανάτους λόγω του καύσωνα. Οπως επισημαίνουν κοινωνικές οργανώσεις, η κρίση χτυπά δυσανάλογα βαρύτερα τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, κάτι που ισχύει και για τις πολιτικές που δεν προσπαθούν να μοιράσουν πάντα δίκαια το κόστος της πράσινης μετάβασης, με αποτέλεσμα οι φτωχότεροι να βλέπουν τα όποια μέτρα κατά καιρούς εξαγγέλλονται ως προάγγελο νέων επιβαρύνσεων που διευρύνουν ακόμα περισσότερο το χάσμα μεταξύ φτωχών και πλουσίων.
Η κυβέρνηση χρησιμοποίησε την πράσινη μετάβαση ως αιτιολογία για την άρση του περιβόητου φρένου χρέους, αλλά το μόνο που βιώνουν οι πολίτες είναι να ανακοινώνονται διαρκώς νέα εξοπλιστικά προγράμματα, που φτάνουν ακόμα και μέχρι το Διάστημα, να δημιουργούνται νέες υπηρεσίες και μονάδες στρατού, αστυνομίας, ασφάλειας, για τις οποίες ποτέ δεν μπαίνει το ερώτημα αν υπάρχουν τα αναγκαία χρήματα.
Το περασμένο δίμηνο απέδειξε ότι η έννοια της ασφάλειας, συνολικά στην Ευρώπη, δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στο στρατιωτικό επίπεδο, αλλά θα πρέπει να έχει μια πολυδιάστατη αντιμετώπιση που θα αφορά όλες τις πτυχές της καθημερινότητας των ανθρώπων. Οταν ο υπουργός Περιβάλλοντος δηλώνει δημόσια ότι τα χέρια του ήταν δεμένα για να λάβει κρίσιμες αποφάσεις, σε αντίθεση με τους υπουργούς Αμυνας και Εσωτερικών που ανακοινώνουν με ικανοποίηση διαρκώς νέες «επενδύσεις», είναι εμφανές ότι κάπου η ζυγαριά έχει πλέον γείρει τόσο επικίνδυνα προς τη μια πλευρά που ουσιαστικά έχει χάσει το νόημά της.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr