Και η ώρα του μεγάλου δείπνου επιτέλους έφτασε. Ήταν όλοι τους εκεί. Οι πλουσιότεροι άντρες στον κόσμο. Βαρόνοι της τεχνολογίας και λόρδοι της τεχνητής νοημοσύνης, άρχοντες των κρυπτονομισμάτων έτοιμοι να δοξασθούν κρυπτόμενοι, νεοσυντηρητικοί αγκιτάτορες και alt-right δημεγέρτες. Άντρες αρσενικοί, φτιαγμένοι από μυς, στύση και ψυχική ποδαρίλα, άντρες που κρατούν τα ηνία του κόσμου.
Το τραπέζι στήθηκε στην κεντρική πλατεία της Χώρας. Ένα γιγαντιαίο τραπέζι κάλυπτε το σύνολο της πλατείας Θεοτοκοπούλου στα Φηρά. Όλοι τους έκατσαν στις προκαθορισμένες θέσεις τους που είχε επιλέξει με επιμέλεια ο οικοδεσπότης τους, ο Ρίτσαρντ Π. Χάμφρι. Ο ίδιος δεν είχε ακόμη εμφανιστεί. Ο διάκοσμος του τραπεζιού ήταν ένα μείγμα της τελευταίας λέξης της τεχνολογίας και της πιο βαρετής επιτήδευσης. Ολογράμματα λουλουδιών που δακρύζουν πάνω σε πιατέλες, 3D δαδιά για φωτισμό, τραπεζομάντιλα πλεγμένα με οπτικές ίνες που όχι μόνο άλλαζαν χρώμα αλλά είχαν και Wi-Fi.
Καθώς ο ήλιος έδυε με τον γνωστό τρόπο που δύει στη Σαντορίνη, οι tech-bros και οι λοιποί καλεσμένοι συζητούσαν. Προσπαθούσαν να καταλάβουν τους λόγους που τους έφεραν ώς εδώ. Τις προθέσεις του οικοδεσπότη. Συμφωνούσαν όλοι, κάθε φορά παίρνοντας τη δική τους παρουσία ως απόδειξη, πως το γεύμα αυτό ήταν το σημαντικότερο γεύμα που είχε οργανωθεί τα τελευταία χρόνια. Εξίσου σημαντικό με τη Συμφωνία της Γιάλτας ή τη Συμφωνία Σάικς–Πικό. Η σημασία του ήταν δεδομένη. Αυτό όμως που δεν ήταν γνωστό ήταν η ομολογημένη της πρόθεση, ο στόχος του οικοδεσπότη.
Και καθώς ο χρόνος περνούσε οι καλεσμένοι, πεινασμένοι, άρχισαν να συζητούν σε μικρές ομάδες, να βάζουν στοιχήματα, να κλείνουν δουλειές. Εκατομμύρια άλλαζαν χέρια πάνω από άδειες πιατέλες. Τέτοια ήταν η πείνα τους που η επιχειρηματικότητα ήταν πια το μόνο μέσο που είχαν να χορτάσουν τη λαιμαργία τους. Και τότε ξαφνικά ένα γκονγκ ακούστηκε. Και οι φωνές σταμάτησαν απότομα καθώς όλοι μπορούσαν να νιώσουν πως αυτή είναι η στιγμή που κάτι σημαντικό θα ξεκινήσει. Μια φωνή ξεχύθηκε από τα μεγάφωνα και καλωσόρισε τους καλεσμένους. Το δείπνο -είπε η φωνή- μπορεί να ξεκινήσει. Και θα ξεκινούσε με κρασί.
Το κρασί ήταν μια εξέλιξη που σίγουρα θα χαροποιούσε τους πεινασμένους. Αυτό όμως που έκανε εντύπωση δεν ήταν το κρασί αλλά τα γκαρσόνια. Βλέπετε, όλα τα γκαρσόνια ήταν ρομπότ. Η τελευταία λέξη της ανθρώπινης τεχνολογίας. Ανδροειδή με βιομιμητική επιδερμίδα που μοιάζουν περισσότερο άνθρωποι και από τους ανθρώπους. Όλα τους φτιαγμένα έτσι ώστε να ομοιάζουν με το θηλυκό γένος του ανθρώπου, όλα τους ντυμένα πρόστυχα. Αυτό όμως που έκανε εντύπωση ήταν το γεγονός πως τα ρομπότ αυτά δεν ήταν ρομπότ-σερβιτόροι. Αντίθετα ο Ρίτσαρντ Π. Χάμφρι είχε στρατολογήσει μια σειρά από διαφορετικά είδη ανδροειδών και τα είχε προσαρμόσει στον σκοπό του σερβιρίσματος. Ρομπότ φτιαγμένα για να κάνουν παρκούρ και ρομπότ Κινέζοι χορευτές, ρομπότ άσοι των πολεμικών τεχνών και ρομπότ που χορεύουνε τον Ικαριώτικο. Μια παράδοξη κίνηση ξεχύθηκε προς κάθε κατεύθυνση του τραπεζιού μέσα από άλματα, μπάκφλιπ, στριφογυριστές κινήσεις και κινήσεις χορευτικής αξίας 2/4. Μέχρι να καταλάβουν τι είχε συμβεί οι καλεσμένοι είχαν σερβιριστεί. Και πριν καταλαγιάσουν η έκπληξη και ο ενθουσιασμός τους ένας άντρας έκανε την εμφάνισή του στην κορυφή του τραπεζιού. Ήταν ο Ρίτσαρντ Π. Χάμφρι.
«Αγαπητοί», τους είπε, «ετοιμαστείτε για το σημαντικότερο γεύμα της ζωής σας!»(συνεχίζεται)
Το πρώτο μέρος ΕΔΩ.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr