Για ορισμένους ταξιδιώτες οι διακοπές στην Ελλάδα αρχίζουν από τον αέρα. Μια πτήση με ελικόπτερο μπορεί να μετατρέψει μια πολύωρη μετακίνηση προς ένα νησί ή ένα πολυτελές ξενοδοχείο-resort σε διαδρομή συνήθως μικρότερη της ώρας, με κόστος που για τον μέσο ταξιδιώτη μοιάζει απαγορευτικό, για μια συγκεκριμένη κατηγορία τουριστών όμως, που φιλοδοξεί να προσελκύει όλο και περισσότερο η Ελλάδα, αποτελεί απλώς ακόμη μία δαπάνη των διακοπών. «Είναι επιβάτες υψηλού οικονομικού επιπέδου. Θα νοικιάσουν ακριβή βίλα, θα πάνε στα ακριβά μαγαζιά. Τα πιο μεγάλα ελικόπτερα τα νοικιάζουν οι άνθρωποι με μεγάλη οικονομική επιφάνεια. Όταν στη Μύκονο υπάρχουν πεντάστερα ξενοδοχεία με δωμάτια από 600 έως 3.000 ευρώ, δεν τους λέει τίποτα να πληρώσουν 3-4 χιλιάδες ευρώ για μια πτήση» αναφέρει χαρακτηριστικά στην «Εφ.Συν.» εκπρόσωπος μίας από τις μεγαλύτερες εταιρείες ναύλωσης ελικοπτέρων στην Ελλάδα που μας μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας.
Άνθρωποι του κλάδου με πολυετή εμπειρία υποστηρίζουν ότι τα σοβαρά περιστατικά που αφορούν πιστοποιημένους εμπορικούς αερομεταφορείς είναι εξαιρετικά περιορισμένα σε σχέση με τον συνολικό αριθμό πτήσεων. «Δεν πρέπει στον κόσμο να διαμορφώνεται η αίσθηση πανικού. Είμαι στον χώρο περίπου 30 χρόνια και τα ατυχήματα από πιστοποιημένο αερομεταφορέα μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Ποσοστιαία είναι αμελητέο όταν σκεφτείτε πόσα τροχαία σημειώνονται» καταλήγει ο έμπειρος πιλότος. Ο συνομιλητής μας δεν προβλέπει κάποιο κύμα ακυρώσεων ή σοβαρό πλήγμα στον κλάδο εξαιτίας του δυστυχήματος στη Σίφνο, βλέποντας ως σοβαρότερα ζητήματα τις ελλείψεις στις υποδομές και τη γραφειοκρατία.
Το μεγάλο πρόβλημα
Η ανάπτυξη της αγοράς φέρνει στην επιφάνεια και τις αδυναμίες των υποδομών. Οι περισσότερες πτήσεις στην Αθήνα απογειώνονται από το αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος», ενώ σημαντικό ρόλο έχουν οι εγκαταστάσεις στο Κορωπί όπου λειτουργούν δύο επίσημες εγκαταστάσεις ελικοπτέρων, μεταξύ άλλων για συντήρηση και διερχόμενα ελικόπτερα. Ημι-επίσημα λειτουργούν ως «ελικοδρόμια» στην Αττική χωράφια, αλάνες, ακόμα και πρώην πίστα καρτ.
Στα βόρεια της Αθήνας, στην περιοχή του Κρυονερίου, υπάρχει επίσης εγκατάσταση που φιλοξενεί ιδιωτικά ελικόπτερα. Ωστόσο οι operators επισημαίνουν προβλήματα σε ορισμένα περιφερειακά αεροδρόμια, μεταξύ άλλων στον ανεφοδιασμό ελικοπτέρων. Σε ορισμένα αεροδρόμια που διαχειρίζεται η Fraport, όπως της Κέρκυρας, της Κεφαλονιάς, της Ζακύνθου και των Χανίων, η αγορά επισημαίνει ότι δεν έχει προβλεφθεί κατάλληλη θέση για ελικόπτερα ώστε να μπορούν να ανεφοδιαστούν.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο παράδοξο: μια χώρα που θέλει να προσελκύσει τουρίστες υψηλής δαπάνης έχει αναπτύξει μια αγορά που μπορεί να μεταφέρει έναν επισκέπτη από την Αθήνα στη Μύκονο σε περίπου 40 λεπτά, αλλά δεν έχει ακόμη τις υποδομές που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν αυτή την αγορά.
Τελικά για τους γνώστες του κλάδου το ελικόπτερο δεν είναι απλώς ένα ακριβό παιχνίδι. Είναι ένα μέσο μετακίνησης που πουλάει κάτι πολύ συγκεκριμένο: χρόνο. Και για έναν επισκέπτη που πληρώνει χιλιάδες ευρώ για μια βίλα ή ένα πολυτελές θέρετρο, το να ξοδέψει ακόμα 3.000 ευρώ για να φτάσει στον προορισμό του σε 37 λεπτά μπορεί να μη φαντάζει καθόλου παράλογο.
Στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται έξι πιστοποιημένες εταιρείες με συνολικό στόλο περίπου 30 ελικόπτερα, οι οποίες ελέγχονται από την Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας (ΑΠΑ) τόσο στο πτητικό κομμάτι όσο και στη συντήρηση. Οι αδειοδοτημένοι αερομεταφορείς έχουν συγκεκριμένες υποχρεώσεις απέναντι στην ΑΠΑ και την ευρωπαϊκή εποπτική αρχή αεροπορικής ασφάλειας και λειτουργούν μέσα σε ένα αυστηρό πλαίσιο κανόνων.
Οι επιβάτες «κροίσοι»
Το κοινό των ιδιωτικών πτήσεων είναι κατά κανόνα ταξιδιώτες υψηλής οικονομικής επιφάνειας. Πρόκειται για ανθρώπους που επιλέγουν ακριβές βίλες, πολυτελή ξενοδοχεία και εστιατόρια και για τους οποίους το κόστος της μετακίνησης αποτελεί μέρος ενός συνολικού luxury πακέτου. Οι πελάτες προέρχονται από διαφορετικές αγορές: Γάλλοι, Ισραηλινοί, Γερμανοί, Αμερικανοί και ταξιδιώτες από αραβικές χώρες συγκαταλέγονται μεταξύ των «ιπτάμενων τουριστών».
Για μια παρέα τεσσάρων ατόμων μια πτήση προς τη Μύκονο μπορεί να μεταφραστεί σε κόστος περίπου 600-800 ευρώ ανά άτομο, ανάλογα με τον τύπου του ελικοπτέρου και τη διάρκεια της πτήσης. Η σύγκριση δεν γίνεται μόνο με την τιμή του εισιτηρίου του πλοίου, αλλά κυρίως με τον κερδισμένο χρόνο. Είναι διαφορετικό να φτάσει κάποιος στη Μύκονο σε περίπου 35-40 λεπτά και άλλο να χρειαστεί αρκετές ώρες με το πλοίο. Πολλά δρομολόγια έχουν ναυλωθεί μήνες πριν, αλλά φέτος και γενικά τα χρόνια μετά την πανδημία συχνά παρατηρούνται και κρατήσεις της τελευταίας στιγμής.
Ακόμη ένα ενδιαφέρον κομμάτι της αγοράς είναι τα ενδοκυκλαδικά δρομολόγια. Ένας ταξιδιώτης μπορεί να φτάσει, για παράδειγμα, στη Μύκονο ή τη Σαντορίνη με charter και στη συνέχεια να συνεχίσει με ελικόπτερο προς άλλο νησί. Έτσι το ελικόπτερο λειτουργεί ουσιαστικά σαν κρίκος που συνδέει διαφορετικούς προορισμούς ενός ταξιδιού πολυτελείας. Η ίδια λογική λειτουργεί ακόμη πιο έντονα στο Πόρτο Χέλι. Η διαδρομή με ελικόπτερο μπορεί να διαρκέσει περίπου 25 λεπτά, ενώ οδικώς απαιτούνται αρκετές ώρες. Στη Σίφνο, που εμφανίζει ανοδική ζήτηση, η πτήση κρατάει επίσης περίπου 25 λεπτά.
Οι δημοφιλέστεροι προορισμοί περιλαμβάνουν τη Μύκονο, τη Σαντορίνη, την Πάρο και την Αντίπαρο με χρόνους πτήσης περίπου 35-45 λεπτών. Η Ιος και η Φολέγανδρος εξυπηρετούνται σε λιγότερο από μία ώρα, ενώ η Πάτμος και η Γιάλοβα στη Νότια Πελοπόννησο απαιτούν περίπου μία ώρα. Υπάρχουν όμως και πιο ακριβές διαδρομές. Πτήσεις προς Ζάκυνθο, Κεφαλονιά, Ιθάκη ή Παξούς μπορούν να ξεπεράσουν τη μία ώρα και να φτάσουν περίπου τις 10.000 ευρώ, γεγονός που περιορίζει τη ζήτηση.
Το Σαρακήνικο
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Μήλου, όπου πρόσφατα προκάλεσε ποικίλα αρνητικά σχόλια η προσγείωση από ιδιώτη χειριστή με ιδιόκτητο ελικόπτερο στο Σαρακήνικο. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.», δεν επρόκειτο για επαγγελματική δραστηριότητα πιστοποιημένης εταιρείας ή αερομεταφορέα. Σε μια αντίστοιχη περίπτωση ένα ελικόπτερο εταιρείας που πραγματοποιεί πιστοποιημένες εμπορικές πτήσεις δεν θα προσγειωνόταν αυθαίρετα σε ένα σημείο όπως το Σαρακήνικο. Τα εγκεκριμένα σημεία προσγείωσης είναι καταγεγραμμένα στα επιχειρησιακά εγχειρίδια των εταιρειών και έχουν επιθεωρηθεί από την ΑΠΑ. Αν προκύψει ένα νέο σημείο, δεν αρκεί η απόφαση του πιλότου. Απαιτείται αξιολόγηση κινδύνου (risk assessment), συγκεκριμένη διαδικασία και ενημέρωση των χειριστών. «Δεν πάει κάποια σοβαρή εταιρεία όπου να ’ναι» μας εξηγεί άνθρωπος της ιδιωτικής αγοράς των αερομεταφορών με πολυετή εμπειρία.
Θέματα ασφαλείας
Οι απαιτήσεις για τους επαγγελματίες χειριστές είναι αυστηρές. Ανάλογα με τον τύπο του ελικοπτέρου και τη θέση, μια εταιρεία μπορεί να απαιτεί από 200-300 ώρες πτήσης για μικρότερα ελικόπτερα έως και περισσότερες από 1.000 ώρες για πιο απαιτητικές περιπτώσεις. Κάθε τύπος και μάρκα ελικοπτέρου απαιτεί ξεχωριστή εκπαίδευση. Ο χειριστής πρέπει να ολοκληρώσει θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση (σχολείο), εξετάσεις και πτήση εξέτασης. Η εκπαίδευση μπορεί να γίνει στην Ελλάδα, στο εξωτερικό ή και σε simulator. «Δεν είναι ότι πήραμε έναν πιλότο με 100 ώρες και πετάμε» είναι η χαρακτηριστική επισήμανση του έμπειρου στελέχους ιδιωτικής εταιρείας αερομεταφορών και πιλότου με τον οποίο συνομιλήσαμε.
Σιγή ασυρμάτου από την Bellavia, ο λόγος πλέον στη Δικαιοσύνη
Εξαφανισμένοι οι υπεύθυνοι της εταιρείας, δεν σηκώνουν τηλέφωνα, ούτε απαντούν όταν κάποιος χτυπά το κουδούνι στα γραφεία της
Οι εγκαταστάσεις συντήρησης της Bellavia στο Μαρκόπουλο
Η εταιρεία Bellavia -ιδιοκτησίας της οικογένειας Μπελεσιώτη- στον στόλο της οποίας ανήκε το μοιραίο ελικόπτερο στη Σίφνο, δεν έχει ακόμα τοποθετηθεί επίσημα για το συμβάν.
Προσπαθήσαμε μάταια να επικοινωνήσουμε με κάποιον εκπρόσωπο της εταιρείας τηλεφωνικά. Αφού δεν τα καταφέραμε, φτάσαμε χθες νωρίς το μεσημέρι στα γραφεία της εταιρείας στο Κρυονέρι, όπου βρίσκεται και η οικονομική έδρα της.
Ωστόσο δεν απάντησε κανείς στο κουδούνι, τα παράθυρα ήταν κλειστά και δεν φαινόταν να υπάρχει ίχνος δραστηριότητας. Φτάσαμε ακολούθως στην τεχνική βάση της εταιρείας στα Σπάτα, χωρίς να καταφέρουμε να συναντήσουμε κάποιον αρμόδιο, ενώ δεν κατέστη εφικτό να περάσουμε μέσα, ούτε να διαπιστώσαμε αν συνεχίζεται οποιαδήποτε δραστηριότητα πίσω από την περίφραξη που κρατά μακριά τα βλέμματα. Όπως έγραψε και χθες η «Εφ.Συν.» («Πτώση ελικοπτέρου στη Σίφνο: Σιγή από την εταιρεία Bellavia – “Ανεπαρκής κουλτούρα ασφάλειας”», 20/8/2026), οι έρευνες για το τραγικό συμβάν συνεχίζονται μέσα σε ένα θολό τοπίο και σε καθεστώς απόλυτης σιγής από την πλευρά της εταιρείας Bellavia, η οποία δεν έβγαλε καν μια τυπική ανακοίνωση.
Υπενθυμίζεται ότι η Εισαγγελία Πρωτοδικών Σύρου έχει παραγγείλει σειρά ενεργειών στο Αστυνομικό Τμήμα Μήλου, σε συνεργασία με τον Αστυνομικό Σταθμό Σίφνου. Στο μικροσκόπιο της έρευνας έχουν μπει τα συντρίμμια του ελικοπτέρου Bell 206 και η Εισαγγελία έχει ορίσει ως πραγματογνώμονες ειδικούς αεροπορικών ατυχημάτων που εξετάζουν αν υπήρξε μηχανική βλάβη. Η έρευνα επίσης επικεντρώνεται στον έλεγχο εγγράφων και συντήρησης, μεταξύ των οποίων και τα πτητικά έγγραφα και η νομιμότητά της.
Τα γραφεία της Bellavia στο Κρυονέρι, στο ισόγειο μεζονέτας που πιθανόν αποτελεί και κατοικία του ιδιοκτήτη
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr