Η σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στην Έλενα Ακρίτα, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, και τον Άδωνι Γεωργιάδη, με αφορμή αυτή τη φορά την παρουσία της Μαντόνα στην Ελλάδα. Μόνο που η Ακρίτα δεν έμεινε στην πολιτική αντιπαράθεση για τη διάσημη επισκέπτρια. Πέρασε στην επίθεση και έβαλε στο στόχαστρο τον ίδιο τον υπουργό Υγείας και την κυβερνητική πολιτική.
Η απάντησή της ήταν ιδιαίτερα σκληρή. Του καταλόγισε ότι ασχολείται με πολιτικές κόντρες και επικοινωνιακά παιχνίδια την ώρα που τα προβλήματα στα νοσοκομεία παραμένουν άλυτα.
Μάλιστα, του πέταξε κατάμουτρα ένα συγκεκριμένο ζήτημα: τον ψηφιακό μαστογράφο στη Νίκαια. Όπως υποστήριξε, τον κυνηγά εδώ και τρία χρόνια στη Βουλή για να λυθεί το πρόβλημα, την ώρα που γυναίκες με καρκίνο ταλαιπωρούνται για να κάνουν μια εξέταση που θα έπρεπε να είναι αυτονόητη.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία της επίθεσης: η κυβέρνηση μπορεί να πανηγυρίζει για επενδύσεις, celebrities, φιέστες και επικοινωνιακές επιτυχίες, αλλά όταν ο πολίτης χρειάζεται το ΕΣΥ, η πραγματικότητα γίνεται πολύ λιγότερο λαμπερή.
Η Ακρίτα κατηγόρησε ακόμη τον Γεωργιάδη ότι αντί να ασχολείται με τις καταγγελίες για την κατάσταση των νοσοκομείων σε ολόκληρη τη χώρα, επιλέγει να ασχολείται με τους πολιτικούς του αντιπάλους και να εμφανίζεται στα κοινωνικά δίκτυα.
Παράλληλα, εξαπέλυσε προσωπική επίθεση για τα γυαλιά με κάμερα που έχει χρησιμοποιήσει ο υπουργός, χαρακτηρίζοντάς τα «διεστραμμένα γυαλιά» και κατηγορώντας τον ότι παρακολουθεί και καταγράφει πολίτες. Στην ίδια ανάρτηση δήλωσε ότι όσοι αντιδρούν σε αυτή την εικόνα δεν είναι «μίζεροι», αλλά άνθρωποι που δεν θέλουν να μετατρέπεται η χώρα σε σκηνικό για τις δημόσιες σχέσεις της κυβέρνησης.
Η πιο σκληρή φράση της, πάντως, ήταν ξεκάθαρη: όσο ο Γεωργιάδης παραμένει υπουργός και, όπως υποστηρίζει η ίδια, «παίζει με τον πόνο των άρρωστων ανθρώπων», θα συνεχίσει να τον ελέγχει και να τον πιέζει πολιτικά.
Το μήνυμα της βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ είναι λοιπόν σαφές: λιγότερη επικοινωνία, λιγότερα σόου και περισσότερη δουλειά στα νοσοκομεία.
Γιατί όσο η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την εικόνα της, υπάρχουν ασθενείς που περιμένουν εξετάσεις, οικογένειες που ψάχνουν για ραντεβού και εργαζόμενοι στα νοσοκομεία που παλεύουν καθημερινά με τις ελλείψεις.
Και σε αυτή την πραγματικότητα, τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα δεν θεραπεύουν κανέναν.
«