Μια μεγάλη ουρά από αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και λομπίστες περιμένει στο πολυσύχναστο ελληνικό καφέ «Το Μέλι» στις Βρυξέλλες. Όπως αναφέρει σε δημοσίευμά του το Politico, στο πολύβουο καφέ ακούγονται παντού συζητήσεις για ζητήματα εξουσίας καθώς και διάφορες ορολογίες της Ε.Ε.
«Έναν φρέντο εσπρέσο», λέει μία πελάτισσα όταν έρχεται η σειρά της. «Σκέτο».
Πριν φύγει με τον καφέ της, η πελάτισσα συζητάει με το προσωπικό. Η κουβέντα τους έχει την ευγενική οικειότητα παλιών φίλων που συναντιούνται ένα Σάββατο απόγευμα. Κάμποσα βλέμματα στρέφονται προς τον πάγκο, ενώ αρκετοί γαλλόφωνοι με κοστούμια στην ουρά φαίνονται τόσο ανυπόμονοι όσο και γοητευμένοι, ενώ μοιάζουν να ζηλεύουν και λίγο που δεν συμμετέχουν.
Η Ελίζα Γκρίτση – που υπογράφει το άρθρο του Politico – αναφέρει ότι εκείνη τη στιγμή χαμογέλασε, γνωρίζοντας ότι η πελάτισσα ένιωθε σαν στο σπίτι της όπως και η ίδια. Γεννημένη και μεγαλωμένη στην Αθήνα, η αρθρογράφος λέει ότι νιώθει πιο άνετα σε ένα μαγαζί όπου ο καφές είναι παγωμένος, το προσωπικό ζεστό και τα γλυκά αλμυρά.
Το «To Meli» άνοιξε το 2019 στην καρδιά του άχαρου πλέγματος από σκυρόδεμα και ενέργεια που συνδέει την έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωκοινοβουλίου.
To Meli, Facebook
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα ελληνικά καφέ έχουν κατακτήσει αθόρυβα τη λεγόμενη «φούσκα των Βρυξελλών», προσφέροντας μια καθημερινή ανάπαυλα από τη φασαρία των διαδρόμων της εξουσίας, ξεπερνώντας τα τοπικά βελγικά καφέ, τις αμερικανικές αλυσίδες, ακόμη και τους Ιταλούς barista masters στον ίδιο τους τον τομέα.
Πέρα από το «To Meli», είναι πολλά ακόμα τα καφέ που πρωταγωνιστούν σε αυτή την ελληνική…επιτυχία. Ειδικότερα, υπάρχουν τα Papillon, Caffeine και Cherry, τα οποία είναι τα πιο δημοφιλή και γεννήθηκαν κατά την κρίση χρέους της δεκαετίας του 2010, όταν η χώρα μας έβλεπε την ανεργία να ξεπερνά το 27%.
Οι ιδιοκτήτες του «To Meli» μετακόμισαν αρχικά στο Βέλγιο το 2013 αναζητώντας καλύτερες ευκαιρίες πριν ανοίξουν το πρώτο τους κατάστημα έξι χρόνια αργότερα. Πολλά από τα μέλη του προσωπικού έφτασαν επίσης στις Βρυξέλλες κατά τη διάρκεια της κρίσης για να βρουν δουλειά. Με τον κλασικό μεσογειακό τρόπο, πολλοί παρακινήθηκαν από συγγενείς ή φίλους που εργάζονταν ήδη στις καφετέριες.
Η επιχείρηση «To Meli» σημείωσε τεράστια επιτυχία, με έσοδα αυξημένα σχεδόν κατά 300% από το 2013 έως το 2024, σύμφωνα με τους οικονομικούς τους λογαριασμούς. Ο γείτονάς τους – το ελληνικών συμφερόντων Papillon – έχει δει τα έσοδά του να αυξάνονται κατά τέσσερις φορές, δήλωσε στο Politico ο διευθυντής του καφέ, Βασίλης Τσουράπης.
Ο Τσουράπης, όπως πολλά από τα μέλη του προσωπικού, κατέληξε να εργάζεται στο Papillon μέσω συγγενή. Ένας άλλος σερβιτόρος στο «Meli» είναι ξάδερφος του ιδιοκτήτη.
Η κουλτούρα του «πάμε για καφέ»
Η ελληνική κουλτούρα του καφέ δεν έχει ουσιαστικά να κάνει με την ταχύτητα, την αποτελεσματικότητα ή ακόμα και την καφεΐνη. Οι Ιταλοί είναι γνωστοί για το ότι πίνουν τον καφέ τους στο μπαρ, όρθιοι, είτε πρόκειται για ένα σφηνάκι εσπρέσο είτε για έναν μεγάλο καπουτσίνο με γάλα.
Όπως τονίζει η αρθρογράφος, στην Ελλάδα ο καφές είναι μια αναμφισβήτητα κοινωνική υπόθεση, ίσως η πιο προσωπική δραστηριότητα που αφορά την επίσκεψη σε ένα μαγαζί. Το «πάμε για καφέ» μας επιτρέπει να εστιάζουμε στον συνομιλητή μας. Μπορεί να ερμηνευτεί ως εξής: «Ας καθίσουμε για αρκετές ώρες, να πιούμε το freddo μας και να μιλήσουμε για τα πάντα και για τίποτα». Είναι το είδος της συζήτησης που συμβαίνει όταν το άγχος της δουλειάς και της πόλης έχει εξαφανιστεί και το μυαλό σας σταματά να τρέχει για να συμβαδίσει με τη λίστα υποχρεώσεών σας.
Αυτό δεν συμβαίνει ακριβώς στο «Το Μέλι» τις καθημερινές, αλλά η μυρωδιά αυτής της ατμόσφαιρας είναι που προσελκύει τους κουρασμένους από τις δουλειές Ευρωπαίους αξιωματούχους.
Στο άρθρο τονίζεται μάλιστα μεταξύ άλλων ότι ο freddo είναι τόσο απαραίτητος για τον νοσταλγικό Έλληνα ομογενή που ακόμα και τις άθλια υγρές χειμωνιάτικες μέρες των Βρυξελλών που ο ήλιος κάνει εβδομάδες να εμφανιστεί, πολλοί θα συνεχίσουν να προτιμούν το παγωμένο αυτό ρόφημα.
To Meli, Facebook
Μια ιστορία της διασποράς
Στη συνέχεια, η αρθρογράφος αναφέρει ότι όταν έφτασε στις Βρυξέλλες, δεν πίστευε ότι ότι κατέληγε σε ένα μέρος όπου τα ελληνικά καφέ κάνουν… δυνατό παιχνίδι και ανταγωνίζονται τους Ιταλούς.
Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, στα εν λόγω καφέ πηγαίνουν κυρίως εργαζόμενοι της ΕΕ, δημοσιογράφοι και αξιωματούχοι. Το Σαββατοκύριακο, όμως, ένα περίεργο φαινόμενο παρατηρείται στο πρώτο παράρτημα του «To Meli» στον κυκλικό κόμβο Schuman.
Με την περιοχή γύρω από το Berlaymont της Επιτροπής να είναι πλέον άδεια από Ευρωπαίους αξιωματούχους, το καφέ γεμίζει με Έλληνες και Κύπριους που πίνουν χαλαρά τα ροφήματά τους. Μια συγκεκριμένη Κυριακή, είδα ακόμη και έναν Έλληνα Ορθόδοξο ιερέα να χαιρετά μια ομάδα ανδρών που έκαναν ένα διάλειμμα από τα φρέντο τους για να του φιλήσουν το χέρι πριν του αγοράσουν μερικά γλυκά.
«Αυτό δεν είναι ένα μέρος μόνο για συναντήσεις εργασίας. Είναι και για φίλους», δήλωσε στο Politico ένας Κύπριος αξιωματούχος της ΕΕ που ζει στις Βρυξέλλες εδώ και 10 χρόνια. «Δεν είναι μέρος της φούσκας [των Βρυξελλών], είναι ένα ελληνικό μέρος».
Πολλοί από τους Ευρωπαίους αξιωματούχους με τους οποίους μίλησε το POLITICO σε αρκετές πρόσφατες επισκέψεις στα ελληνικά καφέ είπαν ότι δεν σκέφτονται απαραίτητα την ελληνικότητα του χώρου, αλλά εκτιμούν την ποιότητα του καφέ και του φαγητού, καθώς και την χαλαρή ατμόσφαιρα.
Φωτ. Shutterstock
Η ιταλική πρόκληση
Οι Ιταλοί έχουν ισχυρή παρουσία στην περιοχή της ΕΕ. Ανάμεσα στα αγαπημένα στέκια στη «φούσκα» των Βρυξελλών εξακολουθεί να είναι το Caffelatte, ένα ιταλικής ιδιοκτησίας καφέ, το οποίο έχει δει μια ισχυρή ανάκαμψη από τότε που η Covid-19 έπληξε τον τομέα της φιλοξενίας το 2020.
Όπως υποδηλώνουν τα ονόματα των αγαπημένων καφέδων των Ελλήνων, υπάρχει και μια ιταλική σύνδεση. Το freddo εφευρέθηκε το 1991 από έναν Έλληνα εισαγωγέα καφέ, την Kafea Terra, που προσπαθούσε να βρει έναν τρόπο να προωθήσει τον ιταλικό εσπρέσο Illy στην τοπική αγορά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Στην πρωτεύουσα της ΕΕ, η πρόκληση του νεοσύστατου ελληνικού καφέ είναι αναμφισβήτητη, αναφέρει η αρθρογράφος. Όπως τονίζει, μόλις έφτασε στο γραφείο της και καθώς εξυμνούσε τον freddo espresso στους συναδέλφους της, η ιταλικής καταγωγής δημοσιογράφος Φραντσέσκα Μικελέτι, υποστήριξε ότι είναι απλώς ένα «shakerato» που διατίθεται στην αγορά ως ελληνικό, αναφερόμενη σε μια αγαπημένη συνταγή καλοκαιρινού καφέ στην Ιταλία.
Πρόκειται για μια ιταλική εφεύρεση παρασκευάζεται πάντα με ζάχαρη και ο αφρός είναι πιο μαλακός και όχι αρκετά πηχτός ώστε να συνεχίσει να παράγει περισσότερο καφέ για ώρες. Η αρθρογράφος είπε στη συνάδελφό της να δοκιμάσει τον freddo espresso και ύστερα να σχολιάσει, όμως δεν φάνηκε να θέλει.
Μερικούς μήνες αργότερα, η συνάδελφός της αρθρογράφου μπήκε στο γραφείο μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα. «Δοκίμασα έναν freddo espresso!», είπε η Φραντσέσκα. «Είχες δίκιο, δεν είναι το ίδιο — και είναι καλό».
Επίσης μάλιστα ότι ήταν πολύ πιο δυνατό από ό,τι περίμενε: «Δεν θα μπορέσω να κοιμηθώ απόψε». Προφανώς δεν το απόλαυσε με αργές γουλιές, σκέφτηκε η αρθρογράφος..
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr