«Όταν το κράτος γνωρίζει τον κίνδυνο αλλά το παιδί παραμένει απροστάτευτο, η πολιτική ευθύνη είναι δεδομένη», υπογραμμίζουν σε ανακοίνωσή τους για τη φρικιαστική υπόθεση παιδικής κακοποίησης στην Κυψέλη ο Τομέας Πρόνοιας, Κοινωνικής Συνοχής και Πρόνοιας του ΠΑΣΟΚ και η υπεύθυνη Κ.Τ.Ε. Οικογένειας και Κοινωνικής Συνοχής του κόμματος Κατερίνας Καζάνη.
Σημειώνει ότι η υπόθεση επαναφέρει το ερώτημα «πόσο αποτελεσματικό είναι πραγματικά το σύστημα παιδικής προστασίας στην Ελλάδα», τονίζοντας πως «όταν έχουν προηγηθεί αναφορές για την κατάσταση ανηλίκων και αυτές έχουν φτάσει στις αρμόδιες αρχές, η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει τι ακολούθησε». «Ποιος αξιολόγησε τον κίνδυνο; Ποιος επισκέφθηκε την οικογένεια; Ποιος μίλησε με τα παιδιά; Ποιος παρακολούθησε την εξέλιξη της υπόθεσης; Και ποιος είχε την τελική ευθύνη να διασφαλίσει ότι η αρχική προειδοποίηση δεν θα χαθεί μέσα στη γραφειοκρατία;», τονίζει.
Τα αρμόδια στελέχη του ΠΑΣΟΚ υπογραμμίζουν ότι «η κυβέρνηση δεν μπορεί να απαντά με αρμοδιότητες», ότι «το αρμόδιο Υπουργείο οφείλει να δώσει καθαρές απαντήσεις» και πως «δεν μπορεί η πολιτική ευθύνη να διαχέεται ανάμεσα σε Δήμους, κοινωνικές υπηρεσίες, εισαγγελικές αρχές και άλλους φορείς». Στο ίδιο πλαίσιο αναφέρουν ότι η κυβέρνηση της ΝΔ οφείλει να εξηγήσει γιατί «εξακολουθούν να εμφανίζονται σοβαρά κενά στη συνέχεια της φροντίδας, στον συντονισμό των υπηρεσιών και στην έγκαιρη παρέμβαση» και, αντιστοίχως, «η πολιτική ηγεσία του αρμόδιου Υπουργείου δεν μπορεί να περιοριστεί σε διαπιστώσεις εκ των υστέρων». «Η ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας είναι να προλαμβάνει τις αποτυχίες του συστήματος, όχι απλώς να τις σχολιάζει όταν αυτές αποκαλύπτονται», υπογραμμίζει.
Σημειώνουν ότι «η υπόθεση της Κυψέλης δεν πρέπει να κλείσει με μια ακόμη ανακοίνωση, μια ακόμη διοικητική έρευνα ή μια ακόμη πολιτική αντιπαράθεση» και ότι «χρειάζεται πλήρης διερεύνηση της διαδρομής των αναφορών, σαφής αποτύπωση των ενεργειών κάθε εμπλεκόμενου φορέα και δημόσια απάντηση για τα σημεία στα οποία η αλυσίδα προστασίας λειτούργησε ή απέτυχε». Τονίζει ότι «εάν αποδειχθεί ότι υπήρξαν παραλείψεις, αυτές πρέπει να έχουν συνέπειες».
Το ΠΑΣΟΚ επαναλαμβάνει τις προτάσεις του για:
κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους σε κάθε σχολική μονάδα, ώστε το σχολείο να αποτελεί χώρο έγκαιρου εντοπισμού και προστασίας,
δημόσια διεπιστημονικά κέντρα παιδικής προστασίας,
ενίσχυση των Εισαγγελιών Ανηλίκων με κοινωνικές υπηρεσίες,
ειδικά τμήματα παιδικής προστασίας στους ΟΤΑ,
συμβουλευτικούς σταθμούς παιδιού, εφήβου και οικογένειας,
ενιαίο πρωτόκολλο διαχείρισης περιστατικών κακοποίησης,
ουσιαστική διασύνδεση όλων των εμπλεκόμενων υπηρεσιών και συνεχή παρακολούθηση των υποθέσεων υψηλού κινδύνου.