Νέα εστία αντιπαράθεσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις προκαλεί η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, με την εμπλοκή της γαλλικής Meridiam στη διαχείριση του έργου να βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης κριτικής για τους χειρισμούς της Αθήνας απέναντι στις τουρκικές απαιτήσεις
Το τελευταίο επεισόδιο σε αυτό το σίριαλ διολίσθησης ακούει στο όνομα του γαλλικού επενδυτικού ομίλου Meridiam, στην «ουρά» του οποίου επιχειρεί να κρυφτεί η ελληνική κυβέρνηση για να διασώσει ένα έργο που η Τουρκία έχει θέσει υπό την ομηρία των πολεμικών της πλοίων.
Το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Καθημερινή» αποκαλύπτει το παρασκήνιο μιας λύσης που περισσότερο με εξευτελιστικό συμβιβασμό μοιάζει παρά με διπλωματική επιτυχία.
Προκειμένου να παρακαμφθεί το προκλητικό βέτο της γείτονος, η οποία απαιτεί ρόλο και λόγο στις ερευνητικές εργασίες εντός της ελληνικής και κυπριακής ΑΟΖ, επιστρατεύεται η Meridiam ως «αλεξικέραυνο».
Η σχεδιαζόμενη φόρμουλα προβλέπει ότι ο γαλλικός όμιλος, έχοντας πλέον την πλειοψηφική συμμετοχή, θα αναλάβει να αποστείλει επιστολή ενημέρωσης προς τις χώρες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας. Με αυτόν τον ελιγμό, η Αθήνα τρέφει την αυταπάτη ότι ικανοποιεί την απαίτηση της Άγκυρας για «ενημέρωση» χωρίς τυπικά να της παραχωρεί δικαίωμα έγκρισης.
Πρόκειται για μια πρωτοφανή επιπολαιότητα. Στην ουσία, η ελληνική πλευρά αποδέχεται να καταστεί η Τουρκία οργανικό μέρος της διαδικασίας ενημέρωσης για εργασίες που διεξάγονται σε περιοχές ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, θεσμοθετώντας από την πίσω πόρτα μια de facto συνδιαχείριση.
Η Άγκυρα, κινούμενη σταθερά στη γραμμή της «Γαλάζιας Πατρίδας», δεν χρειάζεται καν να εκπυρσοκροτήσει όπλο για να επιβάλει τους όρους της. Της αρκεί η απειλή της ισχύος για να αναγκάσει την Αθήνα να απεμπολήσει στην πράξη την άσκηση της κυριαρχίας της και να μεταβιβάσει την ευθύνη σε ιδιωτικούς ξένους ομίλους.
Το επιχείρημα που επιστρατεύεται ψιθυριστά στους διαδρόμους της εξουσίας είναι το γνώριμο, ηττοπαθές «και τι θέλετε, να κάνουμε πόλεμο;».
Κάπως έτσι, το δίδυμο Μητσοτάκη – Γεραπετρίτη οδηγήθηκε από την αποτυχημένη και μονομερή τακτική των «ήρεμων νερών» σε μια διολίσθηση που θυμίζει επικίνδυνα τις μέρες των Ιμίων, όπου η παρουσία και τα δικαιώματα της χώρας υποχωρούν χάριν μιας πρόσκαιρης και εύθραυστης ακινησίας.
Την ίδια στιγμή που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επαναλαμβάνει με στερεοτυπική αμηχανία τη προσήλωση της χώρας στο Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας, η Τουρκία κλιμακώνει τις διεκδικήσεις της. Και όλα αυτά την ώρα που έχει καταλάβει για 52 χρόνια την μισή Κύπρο.
Μετά το καλώδιο, επανέρχεται δριμύτερη με τους χάρτες των δικών της «θαλάσσιων πάρκων» που δημοσιεύονται στο πρακτορείο Anadolu, σφετεριζόμενη θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο.
Η ελληνική αντίδραση εξαντλείται για άλλη μια φορά στη γραφειοκρατική προετοιμασία διαβημάτων από τη Νομική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών.
Όταν όμως η άλλη πλευρά δημιουργεί τετελεσμένα επί του πεδίου, η διπλωματία των διαβημάτων και η απόκρυψη πίσω από ξένες εταιρείες δεν συνιστούν στρατηγική, αλλά μια επικίνδυνη παραίτηση από τη διασφάλιση των εθνικών κεκτημένων.
Πηγή: radar.gr
Διαβάστε περισσότερα