Ρώμη. H κόντρα της κυβέρνησης Μελόνι με την Ισπανία καλά κρατεί. Η απόφαση της Ρώμης για παράταση των ελέγχων στα σύνορα με τη μεγαλύτερη χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου μέχρι και τις 15 Σεπτεμβρίου (στην οποία η Μαδρίτη απάντησε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο) βασίζεται -υποτίθεται- σε πληροφορίες των ιταλικών υπηρεσιών ασφαλείας.
H σχετική αναφορά είναι σε κινδύνους που μπορεί να προέλθουν από την Ισπανία λόγω των όσων είχαν συμβεί στη Θέουτα. Φιλύποπτοι παρατηρητές, όμως, θεωρούν ότι υπάρχει και άλλη μία αιτία βασικής σημασίας: ότι η πρόεδρος των Αδελφών της Ιταλίας και οι συνεργάτες της δεν θέλουν να παραδεχτούν πως η προσωρινή αναστολή ισχύος του χώρου Σένγκεν με τις ουρές που δημιουργήθηκαν σε ιταλικά και ισπανικά λιμάνια και αεροδρόμια στην πραγματικότητα είναι μόνο ένα μέτρο που στόχευε στο να πλήξει πολιτικά την κυβέρνηση Σάντσεθ.
Η επικεφαλής της κυβέρνησης της Ρώμης παράλληλα δεν κατάφερε «να συγκινήσει» ούτε τις Βρυξέλλες και το αίτημά της να δημιουργηθούν ευρωπαϊκά κλειστά κέντρα για παράτυπους μετανάστες σε χώρες της αφρικανικής ηπείρου. Στην τελευταία σύνοδο κορυφής έγινε σαφές ότι η πρόταση δεν συγκαταλέγεται στα σχέδια προς άμεση εφαρμογή.
Η πολιτική σεζόν όμως ξαναρχίζει και η Μελόνι ψάχνει να βρει τρόπο να συνεχίσει την αυτοδιαφήμιση του έργου της. Στις 4 Σεπτεμβρίου η συμμαχία της οποίας ηγείται θα γίνει η μακροβιότερη που κυβέρνησε ποτέ την Ιταλία από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι σήμερα. Πρόκειται για 1.413 ημέρες (σχεδόν μία τετραετία), ενώ το προηγούμενο ρεκόρ ανήκε στον Σίλβιο Μπερλουσκόνι και είχε επιτευχθεί το 2005.
Για μια χώρα σαν την Ιταλία, η οποία είχε τεράστια παράδοση πολιτικής αστάθειας, πρόκειται σίγουρα για αξιοσημείωτο στοιχείο. Η επικεφαλής της κυβέρνησης της Ρώμης θα το γιορτάσει με μεγάλη εκδήλωση στο Μπάρι της Απουλίας και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα υποσχεθεί πώς θα εξαντλήσει τη νομοθετική περίοδο κυβερνώντας μέχρι το φθινόπωρο του 2027.
Πέρα από τα χαμόγελα και τους προβολείς όμως, υπάρχουν αρκετά ουσιαστικά προβλήματα. Ολα δείχνουν ότι οι εκλογές μπορεί να γίνουν την επόμενη άνοιξη μόλις οι βουλευτές και γερουσιαστές που βρίσκονται στην πρώτη θητεία τους συμπληρώσουν τα αναγκαία ένσημα για δικαίωμα στη σύνταξη. Οσο για τις προσδοκίες επανεκλογής, η Τζόρτζια Μελόνι ξέρει καλά ότι υπάρχει μια σειρά εμποδίων. Η Λέγκα και τα Αδέλφια της Ιταλίας (οι δύο κύριοι σύμμαχοί της) αποδυναμώνονται συνεχώς. Την ίδια ώρα, αντιθέτως, κερδίζει έδαφος στα γκάλοπ το ακροδεξιό κόμμα του πρώην στρατηγού Ρομπέρτο Βανάτσι, το οποίο την κατηγορεί ότι δεν φάνηκε αρκετά σκληρή και μετατράπηκε ουσιαστικά σε μια λίγο συντηρητικότερη Ανγκελα Μέρκελ.
Την ίδια ώρα οι τελευταίες προβλέψεις περιορίζουν τη φετινή οικονομική ανάπτυξη της Ιταλίας μόλις στο 0,6%. Ο πάλαι ποτέ ισχυρότερος βιομηχανικός όμιλος της χώρας, η αυτοκινητοβιομηχανία της Fiat, συρρικνώνει διαρκώς την παρουσία του.
H Τζόρτζια Μελόνι προσπαθεί να περιορίσει τις κριτικές και δηλώνει ότι κατάφερε να δημιουργήσει πάνω από ένα εκατομμύριο νέες θέσεις εργασίας. Καταγράφηκε, όντως, μια αύξηση της απασχόλησης, αλλά η αντιπολίτευση και αρκετοί οικονομολόγοι απαντούν ότι βοήθησε σημαντικά το Σχέδιο Ανάκαμψης (το οποίο έχει τελειώσει) κι ότι παραμένει υψηλό το ποσοστό των έκτακτων εργαζόμενων.
Οσο για τη διεθνή πολιτική σκηνή, το μεγαλύτερο πρόβλημα, φυσικά, είναι η ρήξη με τον Ντόναλντ Τραμπ. Η Ιταλία αναγκάστηκε να κρατήσει μια ελάχιστη «απόσταση ασφαλείας» από τις πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράν και ο πλανητάρχης δεν το συγχώρεσε.
Πρόσφατα η Ιταλίδα πρωθυπουργός αναγκάσθηκε να παραδεχτεί ότι «έχει αρκετό καιρό να του μιλήσει». Οι δε σχέσεις της με τον Μακρόν είναι χλιαρές, με τον Σάντσεθ κάκιστες και με τον Μερτς αρκετά δύσκολες εξαιτίας των «επιστροφών» μεταναστών από τη Γερμανία.
Για να βελτιωθούν οι επαφές και συμμαχίες της στην Ευρώπη δηλαδή, η αρχηγός των Αδελφών της Ιταλίας πρέπει να ελπίζει στην Εναλλακτική για τη Γερμανία, στη Λε Πεν και στην ισπανική ακροδεξιά του Vox. Οχι και ό,τι καλύτερο για μια γυναίκα η οποία, όπως έχει ακουστεί, θα ήθελε να περάσει στην Ιστορία ως «η Θάτσερ της Μεσογείου».
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr