Θυμάμαι έναν αργό, βαρύ ψαλτικό φθόγγο να κρέμεται στον αέρα του ναού, λίγο πριν σβήσει τελείως, σαν να δίσταζε να φύγει. Έτσι μου έρχεται στον νου, τούτες τις μέρες, η φωνή του Γεωργίου Χατζηχρόνογλου. Δεν είναι εύκολο να γράψει κανείς για έναν άνθρωπο που τον άκουγε τόσα χρόνια να ψάλλει, γιατί η φωνή του είχε […]
Διαβάστε περισσότερα
Pemptousia.gr