Για ακόμη μία φορά, η κυβέρνηση βρέθηκε αντιμέτωπη με το ερώτημα που αποφεύγει να απαντήσει καθαρά: τι γνωρίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης για την υπόθεση των παρακολουθήσεων και, κυρίως, τι έκανε όταν πληροφορήθηκε ότι εν ενεργεία ανώτερο στέλεχος της ΕΥΠ κατήγγειλε πως έγινε στόχος του Predator;
Η νέα μήνυση στελέχους της Υπηρεσίας επαναφέρει με εκκωφαντικό τρόπο στο προσκήνιο την υπόθεση των υποκλοπών, καθώς πλέον δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη πολιτική αντιπαράθεση. Ένας άνθρωπος που υπηρετεί στην ίδια την ΕΥΠ ζητά από τη Δικαιοσύνη να διερευνήσει ποιοι βρίσκονταν πίσω από την παγίδευσή του, για λογαριασμό ποιου έγινε η παρακολούθηση και τι απέγιναν οι πληροφορίες που, σύμφωνα με την καταγγελία του, υπεκλάπησαν.
Και απέναντι σε αυτή τη νέα εξέλιξη, η κυβέρνηση δεν έδωσε την απλή απάντηση που ζητήθηκε. Ο Παύλος Μαρινάκης δεν ξεκαθάρισε εάν ο πρωθυπουργός, στον οποίο υπάγεται απευθείας η ΕΥΠ, ζήτησε ενημέρωση από τη διοίκηση της Υπηρεσίας.
Αντί γι’ αυτό, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος γύρισε το ρολόι πίσω στο 2022. Μίλησε για τις τότε παραιτήσεις, για την «ανάληψη πολιτικής ευθύνης» και για τις θεσμικές αλλαγές που ακολούθησαν. Μόνο που το ερώτημα δεν αφορούσε το τι συνέβη πριν από τέσσερα χρόνια. Αφορούσε το τι συμβαίνει τώρα.
Η κυβέρνηση επικαλείται τις αλλαγές που έγιναν στην ΕΥΠ και τα αυξημένα «φίλτρα ασφαλείας», αλλά αποφεύγει να απαντήσει εάν τα συγκεκριμένα φίλτρα λειτούργησαν στην υπόθεση που σήμερα βρίσκεται ενώπιον της Δικαιοσύνης. Και κυρίως, εάν ο πρωθυπουργός ζήτησε να μάθει τι ακριβώς συνέβη.
Το επιχείρημα ότι «όλα θα τα λύσει η Δικαιοσύνη» μοιάζει να χρησιμοποιείται ως πολιτική ασπίδα απέναντι σε ένα ερώτημα που αφορά πρωτίστως την κυβερνητική εποπτεία. Κανείς δεν ζητά από τον πρωθυπουργό ή την κυβέρνηση να υποκαταστήσουν τους δικαστικούς λειτουργούς. Ζητείται να απαντήσουν εάν έχουν κάνει αυτό που πολιτικά και θεσμικά τους αναλογεί: να ζητήσουν ενημέρωση για μια σοβαρή καταγγελία που αφορά εν ενεργεία στέλεχος της ΕΥΠ.
Γιατί το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι μόνο ποιος θα βρεθεί τελικά πίσω από την παρακολούθηση, εφόσον αυτή επιβεβαιωθεί. Είναι και το εάν η πολιτική ηγεσία της Υπηρεσίας γνωρίζει τι συνέβη, εάν εξετάστηκε το ενδεχόμενο διαρροής διαβαθμισμένων πληροφοριών και εάν υπήρξε οποιαδήποτε υπηρεσιακή διερεύνηση για την προέλευση και την τύχη των δεδομένων.
Η κυβέρνηση, αντί για συγκεκριμένες απαντήσεις, παραπέμπει ξανά στις «μεταρρυθμίσεις» του 2022. Όμως οι νόμοι και τα θεσμικά φίλτρα δεν μπορούν από μόνοι τους να απαντήσουν στο ερώτημα που βρίσκεται σήμερα πάνω στο τραπέζι: πώς είναι δυνατόν ένα εν ενεργεία στέλεχος της ΕΥΠ να καταγγέλλει ότι παγιδεύτηκε με Predator και η πολιτική ηγεσία να μην ξεκαθαρίζει εάν ζήτησε πλήρη ενημέρωση;
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πολιτικό παράδοξο. Η κυβέρνηση ζητά να περιμένουμε τη Δικαιοσύνη για να μάθουμε την αλήθεια, την ίδια στιγμή που δεν απαντά εάν η ίδια έχει επιχειρήσει να μάθει τι συνέβη στο επίπεδο της πολιτικής εποπτείας της ΕΥΠ.
Η επίκληση της «ανάληψης πολιτικής ευθύνης» του 2022 δεν αρκεί πλέον ως απάντηση. Η πολιτική ευθύνη δεν είναι μια φράση που επαναλαμβάνεται όταν επιστρέφει στην επικαιρότητα μια δύσκολη υπόθεση. Συνοδεύεται από ενημέρωση, έλεγχο, λογοδοσία και καθαρές απαντήσεις.
Και όσο αυτές δεν δίνονται, η σκιά της υπόθεσης Predator εξακολουθεί να βαραίνει την κυβέρνηση. Όχι επειδή έχουν αποδειχθεί όλες οι καταγγελίες που περιλαμβάνονται στη νέα μήνυση — αυτό είναι έργο της Δικαιοσύνης — αλλά επειδή ένα κρίσιμο πολιτικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο.
Ο πρωθυπουργός ενημερώθηκε; Ζήτησε να μάθει ποιος και γιατί παρακολούθησε το στέλεχος της ΕΥΠ; Εξετάστηκε εάν διέρρευσαν διαβαθμισμένες πληροφορίες; Και τι έκανε η πολιτική ηγεσία της Υπηρεσίας όταν έμαθε για την καταγγελία;
Μέχρι στιγμής, η κυβέρνηση δεν έχει δώσει καθαρή απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα. Και όσο επιλέγει να απαντά με αναφορές στο 2022, στις θεσμικές αλλαγές και στη Δικαιοσύνη, αντί να ξεκαθαρίζει τι έκανε η ίδια σήμερα, η υπόθεση κάθε άλλο παρά κλείνει.
Διαβάστε περισσότερα