Περί όνου σκιάς! Ο Αβδηρίτης ταξιδευτής κανόνισε να πληρώσει δέκα τάλαντα στον αγωγιάτη για να τον μεταφέρει με τον γάιδαρό του από τη Βιστονίδα στην ξακουστή θρακική πολιτεία. Δυστροπούσε στην αυγουστιάτικη κάψα το δύσμοιρο ζωντανό. Σταμάτησαν σε άδενδρο τόπο μες στη συσσηλιά να ξαποστάσει κομμάτι, ν’ αντέξει την επίμοχθη διαδρομή. Κάθιδρος ο ταξιδιώτης, βρήκε μοναδική σκιά κάτω απ’ την κοιλιά του γαϊδάρου, όπου ξαπλώθηκε φαρδύς-πλατύς. Φθάνοντας στ’ Αβδηρα, κατά το σούρουπο, μέτρησε τα δέκα τάλαντα στο ονηγό και κίνησε για το σπίτι. Εκείνος, όμως, του ζήτησε δώδεκα.
Αρνήθηκε να καταβάλει τα πανωτόκια, επικαλούμενος την αρχική συμφωνία. Ο αγωγιάτης ισχυρίστηκε πως τα δέκα αφορούσαν μόνο τη μεταφορά. Είχε απολαύσει, όμως, και τη σκιά του ζώου· υπηρεσία που χρεωνόταν έξτρα. Διχάστηκαν οι περαστικοί που μαζεύτηκαν μαρίδα ν’ ακούσουν τον καβγά. Οι μεν «σκιεροί» έδιναν δίκιο στον έναν, ενώ οι «ονικοί» στον άλλονε. Η διαμάχη οδηγήθηκε μοιραία στα δικαστήρια, οι μεσοβέζικες αποφάσεις των οποίων δεν ικανοποιούσαν καμία πλευρά. Η υπόθεση ταλαιπώρησε χρόνια τους μωρούς Αβδηρίτες και ξεχάστηκε στο αρχείο, μόνον όταν ψόφησε σε βαθιά γεράματα το αντικείμενο της συναλλαγής. Περί όνου σκιάς, λοιπόν! Η φράση χρησιμοποιείται ώς σήμερα να θυμίζει την ευήθεια των Θρακών. Το δε νόημά της παραπέμπει στο σεξπιρικό «πολύ κακό για το τίποτα».
Χαϊμαλιά απαστράπτοντα, μοϊκάνα χαίτη, χωρίς χαλινάρι και πάστουρο, το γαϊδουράκι μας ψήνεται ολημερίς στο λιοπύρι, παρατημένο στα γκρεμνάρια άγονου κτήματος στον δρόμο από το ορεινό κυκλαδίτικο χωριό προς τη δαντελένια ακτή. Ούτε δείγμα χαμόδεντρου ένα γύρω. Το «περί όνου σκιάς» μένει γι’ αυτόν κενό γράμμα, καθότι ο μόνος που δυνητικά δεν μπορεί να επωφεληθεί απ’ τον ίσκιο του είναι ο ίδιος ο γάιδαρος. Βηματίζει μολαταύτα με ιώβειο υπομονή πάνω-κάτω, μασουλάει τίποτα ξερόχορτα και ξεδίνει ατενίζοντας το απέραντο γαλάζιο.
Νοικιασμένα αυτοκίνητα πηγαινοέρχονται στην παραλία μες στην ντάλα του μεσημεριού. Οδηγοί και επιβάτες εκστασιάζονται με την εικόνα του γαϊδαράκου. Σταματούν μπροστά στο υπαίθριο πυρακτωμένο παχνί και κατεβαίνουν να τον θαυμάσουν. Νεαρά αγόρια και κορίτσια γραπώνονται στο συρματόπλεγμα και τον καλούν πλάι τους σε όλες τις γλώσσες του κόσμου. Εκείνος υπακούει πειθήνια, πιθανόν για να κλέψει λίγη απ’ τη δροσιά τους. Υποψιάζομαι πως οι περισσότεροι βλέπουν πρώτη φορά υποζύγιο στη ζωή τους, ίσως επειδή ουδέποτε κοιτάχτηκαν στον καθρέφτη του αναστοχασμού. Αρκούνται στην οθόνη του κινητού.
Ιδρώτας στάζει στα ξεθωριασμένα τισέρτ τους. Απαντούν με γλυκόλογα στα γκανίσματα και χαϊδολογούν την υγρή του μουσούδα. Υστερα παίρνουν φωτιά τα σμάρτφον. Με προκάτ χαμόγελα ποζάρουν δίπλα στο άκακο βασταγό, κάνοντας το σήμα της νίκης ανάμεσα στα ορθωμένα αφτιά του. Σέλφι που ταξιδεύουν στα απώτατα σημεία του πλανήτη σε χρόνο ντετέ. Χιλιάδες ακόλουθοι μακαρίζουν την τύχη τους και ονειρεύονται παραπλήσιες διακοπές. Ωρες ώρες τα σταματημένα οχήματα σχηματίζουν μποτιλιαρισμένο κονβόι. Ο γαϊδαράκος δεν έχει συναίσθηση της δημοφιλίας του, δείχνει όμως να την απολαμβάνει, καθώς συχνά συνοδεύεται από καρπουζόφλουδες και λογής λογής ζαρζαβάτι. Ο ιδιοκτήτης του δεν σκέφτηκε ακόμη να κόψει εισιτήριο, σαν τον ανεκδιήγητο Αβδηρίτη αγωγιάτη.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr