Ένα κοινό ευρωπαϊκό εργαλείο για τον προσδιορισμό των περιοχών που πιέζονται από τις βραχυχρόνιες μισθώσεις πρότεινε σήμερα η Κομισιόν.
Ο Νόμος για την Προσιτή Στέγαση που παρουσιάστηκε σήμερα θεσπίζει μια κοινή μεθοδολογία που βασίζεται σε αντικειμενικά και διαφανή στοιχεία.
Ξεκινά με έναν προκαταρκτικό έλεγχο με βάση τον λόγο τιμής προς εισόδημα (PTI) για να αξιολογηθεί εάν οι τιμές των κατοικιών γίνονται λιγότερο προσιτές σε σχέση με τα εισοδήματα. Ακολουθεί μια πιο λεπτομερής αξιολόγηση των συνθηκών της τοπικής αγοράς κατοικίας, συμπεριλαμβανομένης της προσφοράς και ζήτησης κατοικιών, καθώς και των σχετικών δημογραφικών και πληθυσμιακών τάσεων.
Και γιατί λαμβάνονται αυτοί οι δείκτες υπόψη; Γιατί συχνά οι περιφερειακοί ή εθνικοί μέσοι όροι «κρύβουν» λεπτομερή τοπικά δεδομένα. Με αυτόν τον τρόπο, η κοινή μεθοδολογία της ΕΕ συνδυάζεται με τοπικά στοιχεία και τοπική λήψη αποφάσεων.
Ο Νόμος για την Προσιτή Στέγαση παρέχει το πρώτο κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο για την αξιολόγηση των μέτρων που σχετίζονται με τη στέγαση και επηρεάζουν την ενιαία αγορά. Αφήνει την απόφαση για το εάν θα αναληφθεί δράση, και ποια μέτρα θα ληφθούν, στις αρμόδιες αρχές. Οι επιλογές πολιτικής στέγασης παραμένουν εθνικές, περιφερειακές και τοπικές.
Με τη νέα πρόταση, η Επιτροπή δεν καθορίζει ποιες περιοχές αντιμετωπίζουν στεγαστική πίεση. Αυτό παραμένει ευθύνη της αρμόδιας εθνικής, περιφερειακής ή τοπικής αρχής, η οποία εφαρμόζει την κοινή μεθοδολογία στη δική της αγορά κατοικίας. Η αξιολόγηση πρέπει να βασίζεται σε στοιχεία, να είναι γεωγραφικά στοχευμένη, διαφανής και να επανεξετάζεται τακτικά, λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές τοπικές συνθήκες της αγοράς κατοικίας. Μια τέτοια αξιολόγηση απαιτείται μόνο όταν μια αρχή σκοπεύει να εισαγάγει περιορισμούς βάσει του Νόμου.
Γιατί χρειάζεται αυτός ο ευρωπαϊκός νόμος;
Η έλλειψη προσιτής Στέγασης έχει γίνει μια από τις πιο επείγουσες ανησυχίες για τους Ευρωπαίους. Σύμφωνα με το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, πάνω από το 50% των κατοίκων των πόλεων θεωρούν τη στέγαση ως άμεσο και επείγον πρόβλημα στον τόπο κατοικίας τους.
Η σημερινή πρόταση της Κομισιόν έχει σκοπό να βοηθήσει στην αντιμετώπιση αυτών των ανησυχιών. «Η στεγαστική κρίση αποδυναμώνει επίσης την ανταγωνιστικότητά της ΕΕ, περιορίζοντας την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού και της εκπαίδευσης. Επομένως, είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστεί», είπαν οι Επίτροποι.
Σε ορισμένες πόλεις και δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, όπου η πίεση στη στέγαση είναι ισχυρότερη, η αυξανόμενη χρήση κατοικιών για σκοπούς άλλους από την κύρια κατοικία μπορεί να επιδεινώσει την τοπική διαθεσιμότητα και προσιτότητα.
Σύμφωνα με την Κομισιόν, ο Νόμος για την Προσιτή Στέγαση ανταποκρίνεται σε αυτές τις ιδιαίτερα τοπικές ανησυχίες. Παρέχει στις δημόσιες αρχές την ασφάλεια δικαίου όταν επιλέγουν να ενεργήσουν, με βάση τις τοπικές ιδιαιτερότητες, εντός του δικαίου της ΕΕ.
Τι προτείνει η Κομισιόν
Ορισμένα κράτη μέλη έχουν ήδη λάβει μέτρα για την άμβλυνση αυτών των πιέσεων, αλλά έχουν αντιμετωπίσει νομικές προκλήσεις σχετικά με τη συμβατότητα με το δίκαιο της ΕΕ. Ο νόμος για την προσιτή στέγαση προσφέρει σαφήνεια και προβλεψιμότητα και ανταποκρίνεται στο αίτημα των κρατών μελών και των δήμων για μεγαλύτερη νομική βεβαιότητα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να ενεργήσουν στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς της ΕΕ.
Ο Νόμος έχει σχεδιαστεί για να παρέχει νομική σαφήνεια στις Αρχές, όταν επιλέγουν να αναλάβουν δράση, σε περιοχές που αντιμετωπίζουν στεγαστική πίεση, διαφυλάσσοντας παράλληλα την Ενιαία Αγορά και σεβόμενοι πλήρως την αρχή της επικουρικότητας.
Οι νέοι κανόνες έχουν σχεδιαστεί για να βοηθήσουν τις αρμόδιες αρχές να εντοπίσουν «περιοχές που αντιμετωπίζουν στεγαστική πίεση» χρησιμοποιώντας μια κοινή μεθοδολογία. Όταν οι αρχές επιλέγουν να περιορίσουν τη χρήση κατοικιών, για παράδειγμα για βραχυπρόθεσμες μισθώσεις ή κενές κατοικίες, πρέπει να αποδείξουν ότι αυτό συμβάλλει στις τοπικές στεγαστικές πιέσεις και να διασφαλίσουν ότι τυχόν μέτρα είναι στοχευμένα, απαραίτητα και αναλογικά.
Όσον αφορά τις βραχυπρόθεσμες μισθώσεις, κάθε μέτρο πρέπει να στοχεύει σε δραστηριότητες που μειώνουν το διαθέσιμο στεγαστικό απόθεμα για μακροχρόνια χρήση, ειδικά όταν η κλίμακα, η συχνότητα ή ο εμπορικός χαρακτήρας τους επιδεινώνουν την στεγαστική πίεση.
Πριν από την εισαγωγή περιορισμών, οι Αρχές πρέπει επίσης να αποδείξουν ότι η δραστηριότητα βραχυχρόνιας μίσθωσης είχε σημαντική αρνητική επίδραση στην προσιτότητα ή τη διαθεσιμότητα κατοικιών για τουλάχιστον τρία χρόνια και ότι τα λιγότερο περιοριστικά μέτρα δεν θα ήταν εξίσου αποτελεσματικά. Αν το διαπιστώσουν, πρέπει να εφαρμόσουν και να επιβάλουν τον Κανονισμό της ΕΕ για τις Βραχυχρόνιες Μισθώσεις, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων καταχώρισης και της αφαίρεσης ή απενεργοποίησης καταχωρίσεων που δεν συμμορφώνονται με αυτές, και, όπου είναι διαθέσιμα, να χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα που συλλέγονται βάσει του εν λόγω Κανονισμού για να υποστηρίξουν την αξιολόγησή τους.
Οι βραχυπρόθεσμες μισθώσεις δεν είναι η μόνη μορφή μη κύριας χρήσης κατοικίας που μπορεί να επιδεινώσει τις πιέσεις στέγασης. Οι αρχές λαμβάνουν επίσης μέτρα που επηρεάζουν την απόκτηση ή τη χρήση οικιστικών ακινήτων, για παράδειγμα για την αντιμετώπιση δευτερευουσών κατοικιών ή παρατεταμένης κενής κατοικίας. Ο νόμος για την προσιτή στέγαση παρέχει επίσης ένα σαφέστερο πλαίσιο για τέτοια δράση. Ο νόμος προστατεύει την ασφάλεια δικαίου και τις θεμιτές προσδοκίες: οι όροι που συνδέονται με την απόκτηση δεν μπορούν να ισχύσουν αναδρομικά, πρέπει να προβλεφθούν κατάλληλες μεταβατικές ρυθμίσεις και τα μέτρα για την αντιμετώπιση της μακροχρόνιας κενής κατοικίας θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη δικαιολογημένες περιόδους μη κατοίκησης.
Για τους κατοίκους σε περιοχές που βρίσκονται υπό πίεση, ο στόχος είναι τα μέτρα που λαμβάνονται τοπικά να είναι καλύτερα στοχευμένα, να υποστηρίζονται καλύτερα από αποδεικτικά στοιχεία και να αναθεωρούνται με την πάροδο του χρόνου και να συνοδεύονται από μέτρα για την αύξηση της προσφοράς κατοικιών. Οι επενδυτές και οι ιδιοκτήτες ακινήτων που δραστηριοποιούνται σε διάφορες τοπικές αγορές θα επωφεληθούν από μεγαλύτερη σαφήνεια στο νομικό πλαίσιο της ΕΕ.
Η πρόταση συνοδεύεται από σύσταση σχετικά με την προσιτή τιμή και την προσφορά κατοικιών σε περιοχές που βρίσκονται υπόστέγαση. Υποστηρίζει τις αρχές στις προσπάθειές τους να αυξήσουν την προσφορά κατοικιών σε περιοχές που την έχουν περισσότερο ανάγκη, μεταξύ άλλων μέσω ταχύτερου σχεδιασμού και αδειοδότησης για νέες κατασκευές, ανακαινίσεις και αναδιαμόρφωση κτιρίων και διευκόλυνση των επενδύσεων. Οι αρχές ενθαρρύνονται επίσης να επικεντρώσουν αυτές τις προσπάθειες στην αύξηση της προσφοράς κατοικιών μέσω Σχεδίων Επιτάχυνσης Στέγασης.
Μαζί, η νομοθετική πρόταση και η Σύσταση βοηθούν τις αρχές να διατηρήσουν την προσιτή τιμή και τη διαθεσιμότητα της στέγασης, ενώ παράλληλα επιταχύνουν την πρόσθετη προσφορά κατοικιών που χρειάζεται η ΕΕ. Ο νόμος αποτελεί ένα από τα στοιχεία του «Ευρωπαϊκού Σχεδίου Προσιτής Στέγασης», παράλληλα με τους νέους κανόνες κρατικών ενισχύσεων για προσιτή στέγαση για την Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την Κατασκευή Κατοικιών.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr