Νέα προσπάθεια της κυβέρνησης να μαζέψει τα ασυμμάζευτα προκάλεσαν οι δηλώσεις του Γιώργου Φλωρίδη για την Τουρκία, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη να επιχειρεί να πάρει αποστάσεις, αφήνοντας ουσιαστικά έκθετο τον υπουργό Δικαιοσύνης.
Ο Φλωρίδης είχε προχωρήσει σε μια ιδιαίτερα βαριά τοποθέτηση, υποστηρίζοντας ότι εάν μετά τις εκλογές η χώρα βρεθεί χωρίς κυβέρνηση, «θα κάνουν ντου οι απέναντι». Μια δήλωση που αντί να προσφέρει ψυχραιμία και σοβαρότητα, άνοιξε νέο κύκλο συζητήσεων για το πώς ακριβώς αντιλαμβάνονται ορισμένα κυβερνητικά στελέχη την έννοια της εθνικής ασφάλειας.
Ο Μαρινάκης, κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, επιχείρησε να χαμηλώσει τους τόνους, παραδεχόμενος ότι «μπορεί να θέλει προσοχή η διατύπωση». Με άλλα λόγια, το πρόβλημα φαίνεται πως δεν ήταν τόσο αυτό που ειπώθηκε, αλλά το γεγονός ότι ειπώθηκε με τρόπο που δημιούργησε αντιδράσεις. Η γνωστή κυβερνητική μέθοδος: όταν η δήλωση προκαλεί θόρυβο, διορθώνουμε τη διατύπωση και συνεχίζουμε σαν να μη συνέβη τίποτα.
Παράλληλα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προσπάθησε να επαναφέρει τη συζήτηση στην «ουσία», επικαλούμενος την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων και τη στήριξη του προσωπικού τους, ώστε η χώρα να μπορεί να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε πρόκληση.
Και κάπου εκεί εμφανίστηκε ξανά το κυβερνητικό αφήγημα περί «σταθερής κυβέρνησης». Σύμφωνα με τον Μαρινάκη, σε μια περίοδο κρίσεων έχει σημασία ποιος βρίσκεται στο τιμόνι, υποστηρίζοντας ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποδείξει πως μπορεί να διαχειριστεί μια πιθανή κρίση. Βέβαια, έσπευσε να διευκρινίσει ότι «δεν υπάρχει κίνδυνος αυτή τη στιγμή».
Άρα, ας κρατήσουμε το συμπέρασμα: κίνδυνος δεν υπάρχει, αλλά καλό είναι να θυμόμαστε ποιος κρατάει το τιμόνι σε περίπτωση που υπάρξει. Μια λογική που μοιάζει περισσότερο με πολιτική υπενθύμιση ισχύος παρά με προσπάθεια καθησυχασμού.
Ο Μαρινάκης υποστήριξε ακόμη ότι η σταθερότητα της χώρας έχει σημασία «όχι με όρους φόβου, αλλά με όρους ουσίας». Μόνο που όταν κυβερνητικά στελέχη μιλούν για «ντου των απέναντι» σε περίπτωση ακυβερνησίας, είναι μάλλον δύσκολο να πείσουν ότι ο φόβος δεν αποτελεί μέρος της πολιτικής επιχειρηματολογίας.
Στο μεταξύ, η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανίσει ως «πυροτέχνημα» τις τουρκικές κινήσεις γύρω από τα θαλάσσια πάρκα, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να υποστηρίζει ότι πρόκειται για ενέργειες που αποσκοπούν στη δημιουργία εντυπώσεων και δεν παράγουν ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Όταν όμως η Τουρκία προχωρά σε κινήσεις που η ίδια θεωρεί σημαντικές και η ελληνική κυβέρνηση απαντά χαρακτηρίζοντάς τες απλώς «πυροτέχνημα», το ερώτημα είναι αν πρόκειται πράγματι για ψυχραιμία ή για έναν ακόμη επικοινωνιακό τρόπο να εμφανιστούν όλα υπό έλεγχο.
Σε ερώτηση για το αν ελληνικά πλοία μπορούν να διέρχονται από τις συγκεκριμένες περιοχές, αν οι Έλληνες ψαράδες μπορούν να δραστηριοποιούνται εκεί και κυρίως για το τι θα κάνει η Ελλάδα σε περίπτωση τουρκικής κίνησης, ο Μαρινάκης διαβεβαίωσε ότι η χώρα αντιδρά όπως πρέπει για την προάσπιση των εθνικών της συμφερόντων.
Η κυβερνητική γραμμή, λοιπόν, παραμένει γνωστή: δεν υποχωρούμε, είμαστε ισχυρότεροι από ποτέ, τόσο αμυντικά όσο και διπλωματικά. Μένει μόνο να εξηγηθεί γιατί, ενώ η κυβέρνηση δηλώνει τόσο βέβαιη για την ισχύ της χώρας, χρειάζεται παράλληλα να επιστρατεύει σενάρια περί ακυβερνησίας και «ντου των απέναντι» για να επιχειρηματολογήσει υπέρ της πολιτικής σταθερότητας.
Γιατί τελικά το ζήτημα δεν είναι μόνο ποιος βρίσκεται στο τιμόνι. Είναι και τι λέει όταν βρίσκεται εκεί, πόσο προσεκτικά διαχειρίζεται μια τόσο ευαίσθητη συζήτηση και πόσο γρήγορα χρειάζεται μετά να εξηγήσει ότι… «άλλο εννοούσε».
Και κάπως έτσι, μέσα σε λίγες δηλώσεις, η κυβέρνηση κατάφερε να περάσει από την εθνική ισχύ στην ανάγκη διευκρινίσεων, από την ψυχραιμία στην κινδυνολογία και από το «δεν υπάρχει κίνδυνος» στην υπενθύμιση ότι πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένος άνθρωπος στο τιμόνι. Πολιτική σταθερότητα με αρκετή δόση επικοινωνιακού συναγερμού.
Διαβάστε περισσότερα