Τοπόσημο της Θεσσαλονίκης το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπου οι κάτοικοι κάνουν τη βόλτα τους στην παραλιακή, τα παιδιά φιγούρες σκέιτ, οι επισκέπτες βγάζουν σέλφι κι έτσι αρμονικά εντάσσεται η γλυπτική στον δημόσιο χώρο.
Κι έρχεται με έπαρση ο Αντώνης Ρέμος ο Μέγας να το περιφράξει με «σίδερα», αλλοιώνοντας τον χαρακτήρα του, να το μετατρέψει σε σκηνή της συναυλίας του. Δεν είχε το δικαίωμα να το οικειοποιηθεί. Ας το χρησιμοποιούσε σε κάποια πλάνα και όχι ως αναπόσπαστο σύνολο της συναυλιακής εικόνας. Πασπάλισε τον πατριωτισμό με λαϊκοπόπ γκλαμουριά και υπερφίαλες δηλώσεις ότι είναι περήφανος Μακεδόνας και ότι το άγαλμα είναι ο πρωταγωνιστής, ενώ ο ίδιος απλώς συμμετέχει. Και όταν ξεστόμισε στη συναυλία ότι «Η Θεσσαλονίκη, η Μακεδονία και η Βόρεια Ελλάδα δείχνει τη δύναμή της», αναρωτηθήκαμε εάν κάνει προεκλογική καμπάνια αντί να γιορτάσει τα 30 χρόνια του στο τραγούδι ο Μέγας Ρέμος.
Πυρ και μανία, η οικογένεια του γλύπτη Ευάγγελου Μουστάκα τονίζει ότι ο τραγουδιστής, η εταιρεία, ο δήμος εκμεταλλεύτηκαν το άγαλμα για «προσωπικό όφελος, δόξα, πολιτικό κέρδος ή προβολή».
Το χειρότερο, όμως, κατά την άποψή μου, ήταν η προσπάθεια εκμετάλλευσης από τον Μέγα Ρέμο της μνήμης του Γιώργου Μαζωνάκη, αφιερώνοντας τη συναυλία σε αυτόν τον οποίο στο παρελθόν έκρινε αρνητικά για τον τρόπο ζωής του. Μεγαλομανία και υποκρισία χέρι χέρι!
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr