Η υπόθεση με το νεκρό κατεψυγμένο βρέφος στην Κυψέλη, που προκάλεσε ηθικό πανικό στην ελληνική κοινωνία και έφυγε από το φως της δημοσιότητας μετά την προφυλάκιση των δύο γονέων, ανέδειξε όλες τις διαχρονικές παθογένειες του συστήματος παιδικής προστασίας στη χώρα.
Με στόχο να αναδειχτεί επιτέλους το πρόβλημα και να απασχολήσει ουσιαστικά πολιτεία και κοινωνία και όχι μόνο έπειτα από φρικτές υποθέσεις, το νεοσύστατο Δίκτυο Οργανώσεων Παιδικής Προστασίας προχώρησε σε μια εποικοδομητική συζήτηση ανάμεσα σε φορείς, οργανώσεις και δημοσιογράφους, εξετάζοντας τα κενά του συστήματος και καταθέτοντας προτάσεις για τις αλλαγές που απαιτούνται ώστε ένα παιδί που βρίσκεται σε κίνδυνο να εντοπίζεται έγκαιρα, να προστατεύεται αποτελεσματικά και να μην κακοποιείται δευτερογενώς.
Εξηγώντας τους λόγους που οι οργανισμοί παιδικής προστασίας πήραν την πρωτοβουλία τού μεταξύ τους συντονισμού, ο δικηγόρος του Δικτύου για τα Δικαιώματα του Παιδιού, Πελοπίδας Νικολόπουλος, στάθηκε στο εδώ και καιρό διαπιστωμένο κενό πρόληψης τόσο στο εκπαιδευτικό σύστημα όσο και στην κοινότητα. Ακολούθησε ο Στέργιος Σιφνιός, μέλος της συντονιστικής ομάδας του Δικτύου Οργανώσεων Παιδικής Προστασίας, που είπε πως «πρέπει η πολιτεία να αναγκαστεί να πάρει πρωτοβουλίες» μέσω πίεσης από τις οργανώσεις και την κοινή γνώμη. Προχωρώντας στη σκληρή παραδοχή ότι οι εθνικές στρατηγικές που κατά καιρούς εκπονούνται έχουν μείνει στα χαρτιά, εξήγησε το κεντρικό αίτημα του Δικτύου, που αποτελεί η σύσταση Γενικής Γραμματείας Παιδικής Προστασίας που να έχει τον συντονιστικό ρόλο ανάμεσα στους επτά σημερινούς συναρμόδιους φορείς, μεταξύ των οποίων το υπουργείο Οικογένειας και Κοινωνικής Συνοχής, οι Εισαγγελίες, η ΕΛ.ΑΣ., οι κοινωνικές υπηρεσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης κ.ά.
Ο Κώστας Παπαδημητρόπουλος, εκπροσωπώντας τα Παιδικά Χωριά SOS, στάθηκε στην απουσία έγκαιρης ανίχνευσης περιστατικών κακοποίησης και σεξουαλικής κακοποίησης, αναφέροντας ότι το μοναδικό ενιαίο πρωτόκολλο που υπάρχει από το 2023 αφορά τις περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης, ωστόσο ούτε αυτό εφαρμόζεται στην πράξη. Επίσης, χαρακτήρισε δευτερογενή κακοποίηση την παρατεταμένη παραμονή στα νοσοκομεία Παίδων χωρίς να υπάρχει πλάνο αποκατάστασης.
Από την πλευρά του Χαμόγελου του Παιδιού, ο ιδρυτής του οργανισμού, Κώστας Γιαννόπουλος, μίλησε για διαχρονική έλλειψη πολιτικής βούλησης για την προστασία των παιδιών και την πρόνοια, με «πυροτεχνήματα ανεξαρτήτως κομματικών χρωμάτων», περιγράφοντας τις υποστελεχωμένες υπηρεσίες και τις υπερεξουσίες που επωμίζονται τελικά εισαγγελείς που ενδεχομένως δεν διαθέτουν καν την απαιτούμενη κατάρτιση και γνώση.
Κι ενώ στη χώρα μας η παιδική προστασία δείχνει να έχει εκχωρηθεί κατά μεγάλο μέρος από το κράτος σε ιδιώτες και ΜΚΟ, η Μαριάννα Κολοβού από την οργάνωση Arsis επισήμανε το οξύμωρο ότι η πολιτεία δεν τους αντιμετωπίζει ως ισότιμους συνομιλητές όταν προχωρά σε νομοθετικές ρυθμίσεις, διατηρώντας τις διαρθρωτικές αδυναμίες που εμφανίστηκαν σε όλα τα επίπεδα στην υπόθεση της Κυψέλης.
Οι προτάσεις
Το Δίκτυο Οργανώσεων Παιδικής Προστασίας έχει καταθέσει μια σειρά προτάσεων ώστε κανένα παιδί να μη χάνεται ανάμεσα σε υπηρεσίες και γραφειοκρατικές διαδικασίες. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται: α) Η σύσταση ενιαίου συντονιστικού φορέα, όπως μια Γενική Γραμματεία Παιδικής Προστασίας υπό το υπουργείο Οικογένειας, που θα συγκεντρώνει την ευθύνη παρακολούθησης κάθε παιδιού σε κίνδυνο από τη στιγμή του εντοπισμού έως τη μόνιμη τοποθέτησή του σε ασφαλές περιβάλλον, αντί της σημερινής κατανομής αρμοδιοτήτων σε πολλαπλά υπουργεία χωρίς συνολική εποπτεία. β) Σταθερή παρουσία εισαγγελέων Ανηλίκων και σύσταση Κοινωνικών Υπηρεσιών στα Πρωτοδικεία. γ) Θεσμοθέτηση εθνικής αναλογίας κοινωνικών λειτουργών ανά πληθυσμό στους δήμους, με βάση τα ευρωπαϊκά πρότυπα και προτεινόμενη αναλογία: 1 κοινωνικός λειτουργός ανά 2.500 κατοίκους. δ) Υλοποίηση της επαγγελματικής αναδοχής εκτός νοσοκομειακού περιβάλλοντος. ε) Λειτουργία των ήδη θεσμοθετημένων «σπιτιών του παιδιού» σε όλη τη χώρα. Και στ) ενίσχυση των υπηρεσιών στην κοινότητα με παρακολούθηση των παιδιών από τη στιγμή της γέννησής τους ώστε να προλαμβάνονται κρίσεις.
Πέραν αυτού, όπως επισήμανε κλείνοντας ο δικηγόρος Πελοπίδας Νικολόπουλος, πρέπει να αποφεύγεται η δευτερογενής θυματοποίηση των παιδιών, με προστασία των προσωπικών δεδομένων τους, της εικόνας τους, των χώρων διαμονής, σε συμφωνία με τις υφιστάμενες κατευθύνσεις της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (Ν. 2101/1992).
«Τα ΜΜΕ θα πρέπει να δημοσιοποιούν τις ελάχιστες απαιτούμενες πληροφορίες για την ενημέρωση της κοινής γνώμης», συμφώνησαν, τέλος, σχεδόν όλοι οι συμμετέχοντες, σε πλήρη αντιδιαστολή με τον τηλε-κανιβαλισμό και το κυνήγι των κλικ που είδαμε (και) στην υπόθεση της Κυψέλης.
Ποιες οργανωσεις συμμετεχουν
Στο Δίκτυο Οργανώσεων Παιδικής Προστασίας συμμετέχουν οι: ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων, Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, Εξέλιξη Ζωής, Ελληνικό Παιδικό Χωριό, Παιδικά Χωριά SOS, Στέγη «Η Μέλισσα», Το Χαμόγελο του Παιδιού, ICSD – ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, Tandem NGO, Terre des Hommes Hellas
Διαβάστε περισσότερα