Η νίκη με 1-0 απέναντι στον Ατρόμητο στο Περιστέρι, χάρη στο γκολ του Ανέστη Μύθου, έδωσε στον ΠΑΟΚ αυτό ακριβώς που αναζητούσε στη μεσοβδόμαδη υποχρέωσή του για το Κύπελλο.
Το αποτέλεσμα, τους τρεις βαθμούς και τη δυνατότητα να αφήσει αμέσως πίσω του το συγκεκριμένο παιχνίδι, στρέφοντας όλη την προσοχή του στην επόμενη αποστολή. Αυτή βρίσκεται στο Αγρίνιο, απέναντι στον Παναιτωλικό, απόψε, σε ένα παιχνίδι που αποκτά ξεχωριστή σημασία πριν από τη μεγάλη διακοπή που ακολουθεί.
Για τον Δικέφαλο το ζητούμενο είναι ξεκάθαρο. Να περάσει από το Αγρίνιο, να προσθέσει ακόμη μία νίκη στο ενεργητικό του για να φτάσει το 3/3 μέσα σε μια εβδομάδα και να μπει με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες σε ένα διάστημα περίπου 20 ημερών χωρίς επίσημο παιχνίδι.
Ένα χρονικό διάστημα που υπό άλλες προϋποθέσεις θα μπορούσε να θεωρηθεί υπερβολικά μεγάλο μέσα στη σεζόν, όμως, στην παρούσα φάση αντιμετωπίζεται διαφορετικά στο εσωτερικό της ομάδας.
Η αίσθηση που υπάρχει και στις συζητήσεις μεταξύ των ποδοσφαιριστών είναι πως η συγκεκριμένη διακοπή μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά, αλλά υπάρχει και μια άλλη ανάγνωση της πραγματικότητας που χρειάζεται μεγάλη προσοχή εντός του οργανισμού.
Ο ΠΑΟΚ είναι μία ομάδα που βρίσκεται ακόμη στη διαδικασία της δημιουργίας της αγωνιστικής της ταυτότητας. Υπάρχουν πολλά νέα πρόσωπα, διαφορετικά χαρακτηριστικά σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν και ένας προπονητής που προσπαθεί να περάσει τις δικές του απαιτήσεις σε ένα γκρουπ που άλλαξε σημαντικά μέσα στο καλοκαίρι.
Αυτό σημαίνει ότι οι συνεχόμενοι αγώνες, όσο απαραίτητοι κι αν είναι για να αποκτήσει μία ομάδα ρυθμό, περιορίζουν σημαντικά τον καθαρό χρόνο προπόνησης.
Όταν ακολουθεί παιχνίδι κάθε τρεις ή τέσσερις ημέρες, μεγάλο μέρος της καθημερινότητας αναλώνεται στην αποκατάσταση όσων αγωνίστηκαν, στην προετοιμασία του επόμενου αντιπάλου και στη διαχείριση των ποδοσφαιριστών.
Οι 20 ημέρες που έρχονται δίνουν στον Αλέσιο Λίσι κάτι που μέχρι τώρα δεν είχε σε τόσο μεγάλο βαθμό: χρόνο στο γήπεδο χωρίς την πίεση του αμέσως επόμενου αποτελέσματος. Ούτε στο βασικό στάδιο της προετοιμασίας δεν είχε τόσο καθαρό ο Ιταλός προπονητής για να δουλέψει με την ομάδα του, μια ομάδα που από την τελευταία ημέρα στην Ολλανδία μέχρι σήμερα έχει αλλάξει άρδην.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ΠΑΟΚ θα επιστρέψει μετά τη διακοπή ως μία απολύτως έτοιμη ομάδα. Κάτι τέτοιο είναι μη ρεαλιστικό. Το διάστημα που ακολουθεί μπορεί να βοηθήσει σημαντικά, αλλά η διαδικασία του «δεσίματος» ενός τόσο αλλαγμένου συνόλου απαιτεί περισσότερο χρόνο.
Οι αυτοματισμοί, οι συνεργασίες και η δυνατότητα του ενός ποδοσφαιριστή να γνωρίζει σχεδόν ενστικτωδώς τι πρόκειται να κάνει ο συμπαίκτης του δεν δημιουργούνται μέσα σε μερικές προπονήσεις.
Χτίζονται μέσα από καθημερινή δουλειά, αλλά και μέσα από επίσημα παιχνίδια. Εκεί βρίσκεται ίσως και το μεγαλύτερο στοίχημα του επόμενου διαστήματος.
Να αρχίσουν οι παίκτες να «συνδέονται» περισσότερο μεταξύ τους εντός αγωνιστικού χώρου και να αποκτήσουν κοινό κώδικα μέσα στο γήπεδο, ούτως ώστε να μπορέσει ο Λίσι να παρουσιάσει σταδιακά μία ομάδα που δεν θα βασίζεται μόνο στην ατομική ποιότητα, αλλά θα την πολλαπλασιάζει μέσα από τη συνολική λειτουργία της.