Η παροχολογία κάθε χρονιά στη ΔΕΘ, που φέτος ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, ύψους 2,2 δισ. ευρώ, το οποίο αγγίζει το ανώτατο όριο αύξησης δαπανών που θέτουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες, θέτει και ξαναθέτει ένα κρίσιμο ερώτημα: Είναι σημαντικότερη η επανεκλογή ενός κόμματος στην κυβέρνηση από την παραγωγική και οικονομική ανάταξη του τόπου; Για τους κυβερνώντες και τους παρατρεχάμενους με προσωπικές στοχεύσεις ασφαλώς ναι, για τη χώρα όμως;
Στον ξεχασμένο εδώ και δεκαετίες Εβρο, που εγκαταλείπεται μαζικά από τους κατοίκους του, ιδιαίτερα το βόρειο και κεντρικό τμήμα του, συγκροτήθηκε, μετά τις πυρκαγιές του 2023 που κατέκαψαν περίπου ένα εκατομμύριο στρέμματα, Επιτροπή Ανασυγκρότησης του Νομού η οποία με επικεφαλής τον κ. Μπένο και το «Διάζωμα» κατέστρωσε το πρόγραμμα «Εβρος Μετά» ύψους 3 δισ. ευρώ με εξασφαλισμένους πόρους κυρίως κοινοτικούς.
Το πρόγραμμα αυτό συρρικνώθηκε στα 300 εκατ. ευρώ και οδήγησε στην παραίτηση του κ. Μπένου. Οταν όμως ακυρώνεις το μέλλον της περιοχής μοιράζοντας χρήματα αποκλειστικά για κατανάλωση, τότε έχεις σχέδιο, έχεις όραμα για το μέλλον; Η αλήθεια είναι ότι ο Εβρος, η Θράκη γενικότερα δεν είναι η μοναδική περιοχή της χώρας που ερημώνει και εγκαταλείπεται από τους κατοίκους της. Αλλά η Θράκη και ο Εβρος αποτελούν ξεχωριστή περίπτωση που αναδεικνύει την αβελτηρία αλλά και την αδυναμία των κυβερνώντων να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που δημιουργούν οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις.
Διότι από το 1991, με τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας και της ΕΣΣΔ, η Θράκη και ο Εβρος αποτελούν την περιοχή με τη μεγαλύτερη γεωπολιτική και γεωοικονομική αξία στη χώρα, με μεγάλη διαφορά μάλιστα, με ενδοχώρα μέχρι τη Σκανδιναβία και τον Διευρωπαϊκό Αξονα ΙΧ που συγκρότησε το 1992 η Ε.Ε. συνδέοντας το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης με το Ελσίνκι, αλλά παρέμεινε αναξιοποίητος χωρίς καμία εμπορευματική κίνηση. Μάλιστα αντί της προσδοκώμενης ανάπτυξης ήλθε η πλήρης εγκατάλειψη. Απέμεινε χωρίς σιδηρόδρομο, οι τρεις βιομηχανικές ζώνες εμφανίζουν εικόνα εγκατάλειψης, παραγωγικές δραστηριότητες (ΕΖΑΧ, ΘΡΑΚΗ, βιοτεχνίες) έκλεισαν και η περιοχή παραδόθηκε στα στρατιωτικά και οικονομικά συμφέροντα της υπερδύναμης ακυρώνοντας το μέλλον της.
Η εικόνα της χώρας, κάθε χρόνο και περισσότερο, επιβεβαιώνει ότι τα εκατοντάδες δισ. ευρώ που μας δόθηκαν από την Ε.Ε., αντί να αξιοποιηθούν οδηγώντας στην ανάπτυξη, οδήγησαν στο πισωγύρισμα, στη διαφθορά και ακύρωσαν το παραγωγικό μέλλον της χώρας (σιδηρόδρομος, ΟΠΕΚΕΠΕ, πελατειακές σχέσεις…). Το γερμανικό ίδρυμα Bertelsmann μάς ειδοποίησε έγκαιρα, από το 2014 με μελέτη που ονόμασε «Το ελληνικό παράδοξο της ενιαίας αγοράς». Σύμφωνα με μελέτη του, «η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα από τις 14 χώρες που μελετήθηκαν στην οποία η συμμετοχή της στην ενιαία αγορά, που συγκροτήθηκε το 1993, και στην Ε.Ε. γενικότερα, είχε ως αποτέλεσμα το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της να είναι μικρότερο το 2012 απ’ ό,τι θα ήταν αν δεν ήμασταν μέλη της Ενωσης» («Καθημερινή» 29.7.2014, σελ. 26).
Η κατάσταση, 14 χρόνια μετά, επιδεινώθηκε έκτοτε λόγω της πελατειακής κυρίως στόχευσης των ευρωπαϊκών εισροών, των 43 δισ. που διατέθηκαν οριζόντια για την πανδημία και οδήγησαν στην εκτόξευση των καταθέσεων κατά 20 δισ. μέσα σε έναν χρόνο, το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας δεν δημιούργησε παραγωγικό αποτύπωμα στη χώρα. Πρόσθετα, οι οικονομολόγοι Daron Agemoglu και James Robinson στο βιβλίο με τίτλο «Γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη», για το οποίο βραβεύτηκαν με το Νόμπελ, υποστηρίζουν ότι «η πολιτική ελίτ μπορεί να μπλοκάρει την τεχνολογική και θεσμική ανάπτυξη, φοβούμενη το “αποτέλεσμα πολιτικής αντικατάστασης”».
Γιατί όμως η κυβέρνηση εξαντλεί την πολιτική της στην παροχή επιδομάτων και όχι σε παρεμβάσεις που θα επιλύουν τα κοινωνικά προβλήματα; Διότι θα αποστερούσαν από το κεφάλαιο τα κέρδη που αποκομίζει από την αφαίμαξη των κοινωνικών κατακτήσεων, ενώ με την άσκηση επιδοματικής πολιτικής τα ενισχύει. Πρόκειται για εμβαλωματικές ενέσεις με επιδόματα που και τις αντιδράσεις των λαών υπνωτίζουν και τα κέρδη του κεφαλαίου αυξάνουν αφού εκεί καταλήγουν μέσω της κατανάλωσης. Ετσι τα κοινωνικά προβλήματα παραμένουν άλυτα και επιδεινώνονται δημιουργώντας μεγαλύτερα κέρδη για το κεφάλαιο (Υγεία, Παιδεία). Πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο. Γι’ αυτό η Ν.Δ. ως κυβέρνηση σκόρπισε δισ. ευρώ με αντιπαραγωγικό και πελατειακό τρόπο προκειμένου να διατηρηθεί στην εξουσία, γι’ αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα του 2023 ξεπέρασε κάθε προσδοκία της. Την ίδια πολιτική συνεχίζει οικοδομώντας το κυβερνητικό της μέλλον. Τα χρήματα για το πρόγραμμα «Εβρος Μετά», τώρα μετά τη ΔΕΘ, πού θα τα βρει;
*T. αρχιμηχανικός ΟΣΕ, πολιτικός μηχανικός ΑΠΘ
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr