Η Moody’s έδωσε θετικές προοπτικές στην πιστοληπτική αξιολόγηση της Ελλάδας και η Scope ανέβασε τη χώρα στο BBB+.
Τι ακριβώς αξιολογούν όμως οι οίκοι;
Αξιολογούν την πιστοληπτική ικανότητα του κράτους: την οικονομική και δημοσιονομική του κατάσταση, το δημόσιο χρέος, τις εξωτερικές ανισορροπίες και συνολικά τους παράγοντες που επηρεάζουν την ικανότητά του να εξυπηρετεί τις οικονομικές του υποχρεώσεις.
Δεν βαθμολογούν, όμως, πόσο δίκαια μοιράζεται το ΑΕΠ. Δεν αποτελεί αυτοτελές κριτήριο της αξιολόγησής τους αν ο εργαζόμενος παίρνει μεγαλύτερο μερίδιο από την ανάπτυξη, αν το εισόδημα καλύπτει το κόστος ζωής ή αν μια οικογένεια αντέχει το κόστος της στέγης.
Με απλά λόγια: οι οίκοι αξιολογούν τον πιστωτικό κίνδυνο του κράτους. Δεν αξιολογούν αν οι πολίτες ζουν καλύτερα.
Γι’ αυτό, μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης ΝΔ, το πραγματικό ερώτημα είναι διαφορετικό: πόσο πλησίασε η Ελλάδα την Ευρώπη;
Η απάντηση είναι μετρήσιμη.
Το 2019 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας σε μονάδες αγοραστικής δύναμης βρισκόταν στο 67% του μέσου όρου της ΕΕ. Το 2025 βρίσκεται στο 68%.
Την ίδια περίοδο η Βουλγαρία ανέβηκε από 53% σε 68%, η Ρουμανία από 70% σε 78%, η Κροατία από 65% σε 78% και η Πολωνία από 73% σε 81%. Χώρες που βρίσκονταν πίσω ή κοντά μας κάλυψαν πολύ μεγαλύτερο μέρος της απόστασης από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Αυτό είναι το κρίσιμο αποτύπωμα: παρά τους διαθέσιμους πόρους και τις ευκαιρίες της περιόδου, η Ελλάδα παρέμεινε ουσιαστικά στάσιμη ως προς τη σύγκλιση με την Ευρώπη.
Και όλα αυτά σε μια περίοδο με ένα πρωτοφανές χρηματοδοτικό παράθυρο από το Ταμείο Ανάκαμψης, το ΕΣΠΑ και συνολικά τους ευρωπαϊκούς πόρους. Μια ιστορική ευκαιρία παραγωγικής ανασυγκρότησης που δεν αποτυπώθηκε σε αντίστοιχη επιτάχυνση της σύγκλισης.
Η απόσταση φαίνεται και στην καθημερινότητα. Το 27,5% του πληθυσμού βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Για το 26,4% το κόστος στέγασης ξεπερνά το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος, έναντι μόλις 7,7% στην ΕΕ.
Άρα η συζήτηση δεν είναι απλώς αν καταγράφεται ανάπτυξη. Είναι αν αυτή μετατρέπεται σε υψηλότερη παραγωγικότητα, καλύτερα εισοδήματα και πραγματική σύγκλιση με την Ευρώπη.
Και εδώ χρειάζεται διαφορετική οικονομική κατεύθυνση.
Η πρότασή μας είναι η σύγκλιση να γίνει μετρήσιμος εθνικός στόχος. Το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης προβλέπει 12 δισ. ευρώ πρωτογενή κεφάλαια στην τετραετία, με δυνατότητα κινητοποίησης περίπου 25 δισ. ευρώ επενδύσεων.
Με προτεραιότητα στην παραγωγή, στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στην περιφέρεια. Σε επενδύσεις που αυξάνουν την παραγωγικότητα, δημιουργούν καλύτερες δουλειές και ανεβάζουν πραγματικά τα εισοδήματα.
Να παράγουμε περισσότερο. Να μοιράζουμε δικαιότερα. Να ζούμε καλύτερα.
Γιατί πραγματική αναβάθμιση σημαίνει κάτι πολύ πιο ουσιαστικό:
η Ελλάδα να συγκλίνει πραγματικά με την Ευρώπη — στα εισοδήματα, στην παραγωγικότητα και στο βιοτικό επίπεδο.
*οικονομολόγος και αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr