Εχουμε επισημάνει πολλές φορές στο παρελθόν ότι οι προσεχείς εκλογές θα έχουν έντονο διλημματικό χαρακτήρα. Κι αυτό φαίνεται ήδη και θα φανεί ακόμα περισσότερο όσο πλησιάζουμε προς τις κάλπες.
Ο Κυρ. Μητσοτάκης ήδη έχει πει με ξεκάθαρο τρόπο ότι στις προσεχείς εκλογές δύο είναι οι επιλογές: η αυτοδυναμία και τρίτη θητεία για τον ίδιο και το κόμμα του ή περιπέτειες. Ο Αλέξης Τσίπρας χθες έθεσε το δικό του δίλημμα: Ποιος μπορεί να ρίξει την κυβέρνηση Μητσοτάκη και να φέρει την αλλαγή στη χώρα; « Ή εμείς –δηλαδή ο ίδιος και το κόμμα του– ή κανείς».
Το δίλημμα του κ. Μητσοτάκη είναι ένα εκβιαστικό ψευτοδίλημμα. Αλίμονο αν η χώρα και ο λαός της δεν μπορούν να επιλέξουν μια άλλη κυβέρνηση από τη σημερινή. Αλίμονο αν δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Ας δούμε όμως τι σημαίνει να φτάσουμε σε τέτοιο σημείο που το δίλημμα του κ. Μητσοτάκη να είναι πραγματικό. Να εδράζεται δηλαδή σε πραγματικές καταστάσεις.
Αν αυτό συνέβαινε, τότε η δημοκρατία θα είχε τόσο πολύ φθαρεί, που ουσιαστικά θα ήταν στα πρόθυρα της καταστροφής – αν δεν είχε ήδη καταστραφεί. Εχει φτάσει σε τέτοιο σημείο η δημοκρατία, ώστε να μην υπάρχει άλλη επιλογή πέραν των περιπετειών; Εμείς δεν το πιστεύουμε. Αν το πιστεύει ο κ. Μητσοτάκης, τότε πρέπει να αναλάβει την ευθύνη αυτής της κατάπτωσης του πολιτεύματος.
Και πρέπει να εξηγήσει στον ελληνικό λαό γιατί, στα επτά χρόνια που κυβερνάει, η δημοκρατία ξέμεινε από επιλογές. Αν το πιστεύει, τότε δεν περιγράφει τίποτε άλλο από μια κατάσταση που ο ίδιος δημιούργησε και έχει εξολοκλήρου την ευθύνη για αυτήν.
Το δίλημμα του κ. Τσίπρα είναι πιο προσεκτικό. Στη δημοσκόπηση της ALCO που παρουσιάστηκε την περασμένη Δευτέρα από την τηλεόραση του ALPHA, το 67% των ερωτηθέντων δηλώνει πως θέλει αλλαγή διακυβέρνησης στη χώρα και μόνο το 25% τάσσεται υπέρ μιας τρίτης θητείας του κ. Μητσοτάκη και του κόμματός του. Κατά συνέπεια, το ερώτημα που τίθεται είναι απλό. Ποιος μπορεί να αντικαταστήσει αυτή την κυβέρνηση; Το προβάδισμα το έχει το δεύτερο κόμμα, η ΕΛΑΣ και ο Α. Τσίπρας.
Αν μπορούσε να συγκεντρωθεί όλη η προοδευτική αντιπολίτευση σε κάποιο σχήμα, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα και ο κ. Μητσοτάκης στο περιθώριο. Αυτό δεν έγινε και δεν γίνεται. Αρα τι μένει; Οι πολίτες να στηρίξουν αυτούς που ηγούνται της εκπλήρωσης του στόχου. Διαφορετικά, το αίτημα για κυβερνητική αλλαγή θα μείνει μόνο μια επιθυμία και μια ευχή.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr