Την υψηλή ρητορική του προέδρου Ερντογάν για προφανείς εσωτερικούς λόγους έναντι της Ελλάδας, που τάραξε τα «ήρεμα νερά» των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ακολούθησε το χαμήλωμα των τόνων αμέσως μετά την επιστροφή του από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, με την Ελλάδα να χαρακτηρίζεται «ο γείτονας και σύμμαχος στο ΝΑΤΟ».
Στη Γ.Σ. των Ηνωμένων Εθνών ο Τούρκος πρόεδρος ανέδειξε μια σειρά από ιδιαίτερα θετικές αποστολές και ρόλους που έχει αναλάβει και προωθεί η χώρα του (συμμετοχή σε αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας ανά τον κόσμο, διεθνείς πρωτοβουλίες διαμεσολάβησης, διοργάνωση της Διάσκεψης για το Κλίμα/COP31 κ.ά.). Χωρίς να αφίσταται των βασικών θέσεων και απόψεών του για τον δηλωμένο εχθρό του στην Ανατολική Μεσόγειο, το Ισραήλ και προσωπικά τον κ. Νετανιάχου, ο Τούρκος πρόεδρος αντιλαμβάνεται ότι η συνέχιση της υψηλής ρητορικής έναντι της Ελλάδας (απόρροια μιας σειράς ελληνικών πρωτοβουλιών στο Αιγαίο αλλά κυρίως λόγω της συνεχιζόμενης και ενισχυόμενης ελληνοϊσραηλινής συνεργασίας, η οποία μάλιστα απέκτησε και σημαντικό εξοπλιστικό πρόσημο, «Ασπίδα του Αχιλλέα») συνάδει ελάχιστα με μια χώρα η οποία ενδιαφέρεται να προωθήσει θετικές πρωτοβουλίες σε περιφερειακό ή/και παγκόσμιο επίπεδο.
Ειδικά όσον αφορά την Ανατολική Μεσόγειο, ο Τούρκος πρόεδρος αντιλαμβάνεται ότι τα δύο ζητήματα που οδήγησαν σε σοβαρή τριβή τις σχέσεις με την Ελλάδα (η πόντιση του καλωδίου για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-GSI και τα δύο νέα εθνικά θαλάσσια πάρκα που ανακοίνωσε η Ελλάδα στο Ιόνιο Πέλαγος και στις Νότιες Κυκλάδες/Αιγαίο) απέκτησαν τόσο εθνική («γαλλική») υποστήριξη όσο και ευρωπαϊκή νομιμοποίηση. Στην πρώτη περίπτωση της πόντισης του καλωδίου καθίσταται όλο και περισσότερο σαφές ότι η συμμετοχή της γαλλικής Meridiam και η χρήση του ερευνητικού σκάφους με γαλλική σημαία είναι ικανές να «επιβάλουν», παρά τις συνεχιζόμενες τουρκικές ενστάσεις, ένα νέο modus operandi ώστε να αποφευχθεί «θερμή» ελληνοτουρκική αντιπαράθεση στην περιοχή. Στη δεύτερη περίπτωση, τα δύο νέα εθνικά θαλάσσια πάρκα που ανακοίνωσε η Ελλάδα εντάσσονται επίσημα σε ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης, εξασφαλίζοντας έτσι κοινοτικούς πόρους για την υλοποίηση, τη νομική θωράκιση και τη μετέπειτα λειτουργία τους και προσλαμβάνοντας κυρίως διεθνή (ευρωπαϊκή) νομιμοποίηση.
Το χαμήλωμα των τόνων εκ μέρους του Τούρκου προέδρου λόγω των παραπάνω δεν σημαίνει βεβαίως τίποτα περισσότερο από μια διατήρηση του ελληνοτουρκικού εκκρεμούς στη θέση της «ελεγχόμενης αντιπαράθεσης» για όσο διάστημα το επιτρέψει η διεθνής και περιφερειακή συγκυρία.
*Καθηγητής Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr