Για τρομοκρατία σε βάρος εργαζομένων “με την ανοχή της ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας” κάνει λόγο σε δήλωσή του ο τομεάρχης Εργασίας της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, Διονύσης Τεμπονέρας, με αφορμή τις καταγγελίες για απολύσεις και πιέσεις σε μάρτυρες του πολύνεκρου εργατικού δυστυχήματος στη “Βιολάντα”.
“Οι ζωές των εργαζομένων μπαίνουν κάτω από το αλόγιστο κέρδος και όταν έρχεται η ώρα της ευθύνης, επιστρατεύονται εργαλεία όπως οι απολύσεις, οι εκβιασμοί, η τρομοκρατία. Μια τρομοκρατία που στρέφεται κατά εκείνων που αρνούνται να σωπάσουν, προφανώς με την ανοχή της ηγεσίας του υπουργείου εργασίας που παρακολουθεί την ιδιοκτησία της ΒΙΟΛΑΝΤΑ να ανοίγει και νέα εργοστασιακή μονάδα” τονίζει στη δήλωσή του.
Αναλυτικά η δήλωση του Διονύση Τεμπονέρα:
“Γαλάζια ανάπτυξη τύπου ΒΙΟΛΑΝΤΑ -Εκφοβισμοί, απολύσεις, τρομοκρατία στους εργαζόμενους είναι η “ευημερία” της κυβέρνησης Μητσοτάκη
Πέντε εργάτριες νεκρές μόλις, πριν από 8 μήνες.
Και τώρα, σύμφωνα με τις καταγγελίες που δημοσιεύθηκαν, εργαζόμενοι οι οποίοι είχαν διαμαρτυρηθεί για έντονη οσμή υγραερίου τις ημέρες πριν από την έκρηξη και είχαν καταθέσει στις Αρχές, έχουν απομακρυνθεί ήδη από τις θέσεις τους.
Γίνεται μάλιστα λόγος για τουλάχιστον δύο περιπτώσεις απολύσεων, ενώ οι συγγενείς των θυμάτων καταγγέλλουν ένα γενικότερο κλίμα πιέσεων και εκφοβισμού, που λειτουργεί αποτρεπτικά για εργαζόμενους οι οποίοι θα μπορούσαν να καταθέσουν κρίσιμα στοιχεία στην ανακριτική διαδικασία. Την ίδια στιγμή, ο ιδιοκτήτης της «Βιολάντα» αποφυλακίζεται με περιοριστικούς όρους.
Έτσι βιώνουν οι εργαζόμενοι της χώρας τις συγκλονιστικές στιγμές ευημερίας που διαπιστώνουν οι Υπουργοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Οι ζωές των εργαζομένων μπαίνουν κάτω από το αλόγιστο κέρδος και όταν έρχεται η ώρα της ευθύνης, επιστρατεύονται εργαλεία όπως οι απολύσεις, οι εκβιασμοί, η τρομοκρατία. Μια τρομοκρατία που στρέφεται κατά εκείνων που αρνούνται να σωπάσουν, προφανώςμε την ανοχή της ηγεσίας του υπουργείου εργασίας που παρακολουθεί την ιδιοκτησία της ΒΙΟΛΑΝΤΑ να ανοίγει και νέα εργοστασιακή μονάδα.
Απέναντι σε αυτή την επίθεση, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η ατομική επιβίωση. Είναι η αλληλεγγύη και η συλλογική δύναμη των εργαζομένων. Η απάντηση αφορά τελικά μια πολιτεία που θα πάρει μέτρα για την υγεία και ασφάλεια στην εργασία, που θα θέσει τους κανόνες και θα επιβλέψει με αυστηρότητα την τήρησή τους για να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα.
Το δίλημμα πια γίνεται καθαρό:Ή με τα υπερκέρδη τους ή με τις ζωές μας”.