Ένα παιδί ηλικίας 2 ετών που αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας υποβλήθηκε σε ευθανασία στην Ολλανδία. Πρόκειται για την πρώτη γνωστή περίπτωση που παιδί κάτω των 12 ετών υποβάλλεται σε αυτή τη διαδικασία.
Η υπόθεση έγινε γνωστή μετά τη δημοσιοποίηση έκθεσης της Επιτροπής για τις Ύστερες Εκτρώσεις και τον Τερματισμό της Ζωής σε Νεογνά και Παιδιά, η οποία εξέτασε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιήθηκε η ευθανασία.
Σύμφωνα με την έκθεση, το παιδί είχε γεννηθεί πρόωρα, μόλις στην 26η εβδομάδα κύησης και παρουσίαζε σοβαρά προβλήματα υγείας, μεταξύ των οποίων εγκεφαλική παράλυση, σοβαρή διαταραχή όρασης, επιληπτικές κρίσεις που δεν ανταποκρίνονταν στη φαρμακευτική αγωγή καθώς και συσσώρευση βλέννας στους πνεύμονες που δυσχέραινε πολύ την αναπνοή του.
Διαπιστώνοντας πως το παιδί πονούσε και δεν υπήρχε τρόπος να ανακουφιστεί μέσω κάποιας θεραπείας, ο γιατρός και οι γονείς αποφάσισαν να τερματίσουν τη ζωή του.
Διενεργήθηκε έρευνα και η αρμόδια επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο γιατρός που πραγματοποίησε την ευθανασία ενήργησε με τη δέουσα επιμέλεια.
Η έκθεση ανέφερε ότι ο γιατρός είχε ζητήσει τη γνώμη άλλων συναδέλφων του για μια δεύτερη εκτίμηση. «Οι εν λόγω γιατροί διαπίστωσαν ότι, εκείνη τη στιγμή, το παιδί δεν υπέφερε συνεχώς από αφόρητο πόνο», αναφέρεται στο έγγραφο.
«Η επιληψία προκαλούσε μεγάλη ταλαιπωρία, αλλά οι επιληπτικές κρίσεις δεν ήταν συνεχείς. Το συμπέρασμά τους ήταν ότι εξακολουθούσαν να υπάρχουν λογικές εναλλακτικές λύσεις, όπως παρηγορητικές θεραπείες και άλλα φάρμακα που θα μπορούσαν ενδεχομένως να οδηγήσουν σε καλύτερο έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων».
Παρά ταύτα, το παιδί υποβλήθηκε σε ευθανασία, αφού ο γιατρός ζήτησε μια επιπλέον γνώμη από έναν άλλο ιατρό, ο οποίος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «η αφόρητη ταλαιπωρία» του μικρού παιδιού ήταν «σαφώς ορατή» και ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για τον τερματισμό της ζωής του μέσω ευθανασίας.
Η επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο γιατρός έκανε σωστή εκτίμηση.
«Όλες οι πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης – όσον αφορά τις κινητικές δεξιότητες, τη συμπεριφορά και την προσωπικότητα – είχαν υποστεί σοβαρή βλάβη και δεν επρόκειτο να βελτιωθούν», ανέφερε η επιτροπή.
«Παρά τις ιατρικές και μη ιατρικές παρεμβάσεις, οι γονείς και ο γιατρός δεν παρατήρησαν καμία βελτίωση στην κατάσταση του παιδιού και ήταν πεπεισμένοι ότι το παιδί υπέφερε αφόρητα και χωρίς προοπτική ανακούφισης».
Τι ισχύει με την ευθανασία των παιδιών στην Ολλανδία
Η υποβοηθούμενη ευθανασία για παιδιά με ασθένεια σε τελικό στάδιο, ηλικίας από 1 έως 12 ετών, είναι νόμιμη εδώ και δύο χρόνια στην Ολλανδία. Πριν από την αλλαγή του νόμου, μόνο τα νεογνά και τα παιδιά άνω των 12 ετών μπορούσαν να υποβληθούν σε αυτή, σύμφωνα με τη Daily Mail.
Σύμφωνα με την ολλανδική νομοθεσία, πρέπει να ζητείται η γνώμη των γονέων, το παιδί πρέπει να υποφέρει αφόρητα και να μην υπάρχει καμία πιθανότητα ανάρρωσης.
Σε κάθε άλλη περίπτωση, η ευθανασία στην Ολλανδία επιτρέπεται μόνο εάν το αίτημα προέρχεται από τον ίδιο τον ασθενή και εάν ένας γιατρός συμφωνήσει ότι υποφέρει αφόρητα. Ο γιατρός πρέπει να βεβαιωθεί ότι ο ασθενής δεν ενεργεί υπό πίεση και οφείλει να ζητήσει δεύτερη γνώμη.
Η ευθανασία υποστηρίζεται και από την κοινή γνώμη, με την Ολλανδία να είναι η πρώτη χώρα που τη νομιμοποίησε για άτομα με ανίατες ασθένειες το 2002.
Πριν από την αλλαγή του νόμου, δεν υπήρχε σαφής πολιτική σχετικά με την ευθανασία για παιδιά ηλικίας μεταξύ 1 και 12 ετών, καθώς θεωρούνταν ότι δεν ήταν σε θέση να λαμβάνουν μόνα τους αποφάσεις.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr