Κοίτα να δεις που η κυρία Μαρικάρμεν από τη Μαδρίτη αποδείχτηκε ότι μπορεί στα 87 της να αντιστέκεται, να παλεύει, να έχει όνειρα. Να μη σκέφτεται μόνο το εντελώς ανθρώπινο πόσο θα ζήσει ακόμα, αλλά και πώς θα ζήσει. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά και πώς θα ζήσουν οι άλλοι, οι γύρω της, οι πολλοί, οι άτυχοι και απόκληροι του θαυμαστού μας κόσμου. Εκείνοι που βλέπουν τα όρνια να πετούν τα υπάρχοντά τους στον δρόμο, τα σπίτια τους να γίνονται τουριστικά καταλύματα, τη ζεστασιά της όποιας ταπεινής ζωής τους να παγώνει στο πεζοδρόμιο. «Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες […] τώρα πετάνε τ’ αποτσίγαρα οι τουρίστες», έγραψε παλιότερα ο Γκάτσος, και με λίγη φαντασία ταιριάζει.
Εβδομήντα ένα χρόνια στο ίδιο σπίτι η Μαρικάρμεν από τη Μαδρίτη. Για να έρθουν εκείνοι που πλουτίζουν με τον κόπο των άλλων να της το αρπάξουν. Τα νομοτεχνικά τους δεν έχουν και τόση σημασία, αφού ξέρουμε όλοι ότι ο σιδηρούς κανόνας της εποχής δεν σηκώνει ανθρωπισμούς και παρεκκλίσεις: αν δεν μπορείς να πληρώσεις για το κεραμίδι σου, σε περιμένει ο δρόμος. Αν δεν μπορείς να βάλεις βενζίνη, πας με τα πόδια. Αν δεν μπορείς να γεμίσεις το δυχτάκι στο σούπερ μάρκετ, αγκάλιασε τον κάδο των σκουπιδιών απέξω. Αν, με δυο λόγια, δεν μπορείς να πληρώσεις τον γιατρό, τις σπουδές των παιδιών, τα στοιχειώδη της ζωής, θα υποστείς την ποινή: από νοικοκύρης κακομοίρης, με όσα αυτό συνεπάγεται.
Και να που η κυρία Μαρικάρμεν από τη Μαδρίτη, που θα μπορούσε να είναι από το Περιστέρι ή το Ντεπό, έγινε σύμβολο και έμπνευση για πολλούς, που αρνούνται τον διαχωρισμό σε νοικοκύρηδες και κακομοίρηδες. Και χιλιάδες άνθρωποι στην Ισπανία ξεσηκώθηκαν να υπερασπιστούν το δικό της σπίτι και τη δική τους αξιοπρέπεια. Και τη δική μας, αν εννοείτε. Και να δώσουν, τόσο η Μαρικάρμεν από το κρεβάτι του νοσοκομείου, όπου μεταφέρθηκε μετά το βίαιο ξεσπίτωμα, όσο και τα πλήθη των διαδηλωτών, ένα μήνυμα. Προς όλους: Δεν θα καθίσουμε με σταυρωμένα χέρια να μας στερείτε τα σπίτια, το φαγητό, τη μόρφωση, την περίθαλψη, τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας.
Κοινωνική τραγωδία η έξωση της κυρίας Μαρικάρμεν, κατά τον Ισπανό πρωθυπουργό, αιτία ξεσηκωμού για πολλούς, απολύτως νόμιμη όμως για τα ισχύοντα στην Ευρώπη μας. Οπου οι ισχυροί του χρήματος γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις κοστολογημένες προτάσεις για τη στέγη, τα σχέδια για τη μείωση των ενοικίων, τις προσπάθειες για μια σταγόνα ανθρωπιάς στον ωκεανό των κερδών τους. Και τόσο η δική τους στάση όσο και η στάση της κυρίας Μαρικάρμεν και των αλληλέγγυων δείχνει ότι αν δεν υπάρξει αναμέτρηση και σύγκρουση με το καθεστώς και τους νόμους τους, με την ασύδοτη και ανεξέλεγκτη δράση τους, όλα θα μείνουν στα λόγια. Τα κέρδη τους ή τα σπίτια μας και οι ζωές μας. Τόσο απλά…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr