Μία ώρα απόλυτης σιωπής επικράτησε στη δικαστική αίθουσα, όπου διεξάγεται η δίκη για την τραγωδία των Τεμπών. Η συνεδρίαση ξεκίνησε με τη φορτισμένη κατάθεση του Διονύση Γεωργιάδη, πατέρα του Γεράσιμου, του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας.
Ο κ. Γεωργιάδης περιέγραψε τον τιτάνιο αγώνα του γιου του να κρατηθεί στη ζωή, καθηλώνοντας τους παρευρισκόμενους, ενώ τόνισε με έμφαση πως «ο Γεράσιμος ζει έναν γολγοθά μεταξύ ζωής και θανάτου».
«Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε;»
Ο πατέρας του πολυτραυματία αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη η μοιραία σύγκρουση, εκφράζοντας την βαθιά του απορία και την οργή του για τις ελλείψεις στα μέτρα ασφαλείας:
«Ο Γεράσιμος εκτοξεύτηκε. Την ώρα της έκρηξης ήταν στον αέρα. Δέχθηκε πάνω από 45G. Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε; Γιατί να είναι εκεί με αυτές τις συνθήκες; Έχω ένα συναίσθημα μεγαλύτερο από θυμό, πίκρα. Περίμενα μετά από αυτό που έγινε θα ερχόταν οι δημόσιοι φορείς για να δουν πώς θα σώσουν τα παιδιά».
Συνεχίζοντας την κατάθεσή του, στάθηκε στις διαβεβαιώσεις που είχαν δοθεί πριν το δυστύχημα:
«Σε αυτό το τραγικό δυστύχημα δεν έσπασε κανένας κρίκος για να σπάσει η αλυσίδα. Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε με αυτές τις συνθήκες; 15 μέρες πριν ο καθ’ όλα αρμόδιος υπουργός Κώστας Αχ. Καραμανλής μας διαβεβαίωνε για την ασφάλεια των τρένων».
Το μοιραίο απόγευμα και οι πρώτες δραματικές ώρες
Ο κ. Γεωργιάδης αναπόλησε τις τελευταίες στιγμές πριν την επιβίβαση του γιου του στο τρένο, αλλά και τις εφιαλτικές ώρες που ακολούθησαν τη σύγκρουση:
«Τρεις ώρες πριν το δυστύχημα μου λέει ο Γεράσιμος “να φύγω μήπως αύριο το μεσημέρι” και εγώ του είπα “καλύτερα να φύγεις σήμερα”. Έπαιζε πιάνο 10 λεπτά πριν την αναχώρηση του τρένου. Του λέω “άντε δεν θα προλάβουμε”. Παίρνω πορεία για τα ΚΤΕΛ και μου λέει “όχι θα πάω με το τρένο”».
Όταν έγινε γνωστή η είδηση του δυστυχήματος, η οικογένεια άρχισε την εναγώνια αναζήτηση:
«Αρχίσαμε τα τηλεφωνήματα, δεν ήταν πουθενά αλλά το τηλέφωνο χτυπούσε. Πήρα τηλέφωνο στην αστυνομική Διεύθυνση Λάρισας. Μου είπε ένας αστυνομικός να ψάξει. Με πήρε λίγο μετά και μου είπε ο Γεράσιμος είναι καλά αλλά ξεκινήστε για Λάρισα. Στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας έπρεπε να κάνουμε την αναγνώριση. Πήγε ο μεγάλος ο γιος μου. Προσπαθούσα να δω τι είχε δει. Είχαμε πάρει 6 χάπια πίεσης και είχα 19».
«Μας κάλεσαν οι γιατροί και μας είπαν πως η κατάσταση του είναι τρομακτικά δύσκολη και δεν έπρεπε να φύγουμε. Είχε καταστραφεί μεγάλο μέρος του εγκεφάλου, ήταν μια η ώρα την νύχτα».
«Την ώρα της έκρηξης ο Γεράσιμος πετούσε ψηλά. Έφτασε στην μεγαλύτερη απόσταση που έφτασε άνθρωπος από το τρένο».
Η μάχη στη ΜΕΘ και η αεροδιακομιδή στη Γερμανία
Περιγράφοντας τις επόμενες ημέρες στο νοσοκομείο, ο πατέρας του νεαρού αναφέρθηκε στις προσπάθειες των γιατρών αλλά και στις πρώτες ενδείξεις αντίδρασης του παιδιού του:
«Βγήκαν οι γιατροί από το χειρουργείο και μας είπαν πως κάναμε ό,τι καλύτερο. Κάθε μέσο που είχαν οι γιατροί, το χρησιμοποίησαν. Επί 15 μέρες συνεχιζόταν το ίδιο πράγμα. Μας έλεγαν ότι είχε από τις πιο δύσκολες εγκεφαλικές βλάβες. Το δεξιό του ημισφαίριο καταστράφηκε, στο αριστερό έβλεπαν κάτι. Αλλά δεν μπορούσαν να επέμβουν. Μου έλεγαν πως όταν μπορέσουμε να σταματήσουμε το τεχνητό κώμα, θα σας πούμε πιο πολλά. Το έκαναν. Οι αξονικές που έγιναν, έδειχναν πως είναι πολύ βαριά η κατάσταση. Το παιδί άρχισε να ανοίγει τα μάτια και σε κάποιους ήχους άρχισε να έχει αντίδραση, όπως οι φωνές της μητέρας του ή της αδελφής του».
«Είχαμε σκεφτεί τη λύση του εξωτερικού. Στις εκκλήσεις που κάναμε λόγω της βαρύτητας του περιστατικού δεν μας απαντούσε. Μας απάντησε η Γερμανία, εκεί πίστεψαν ίσως έχουμε κάποιες υπόνοιες συνείδησης και τον δέχτηκαν. Και ξεκίνησε η αεροδιακομιδή του».
Ο αγώνας στις ΗΠΑ και η υπόσχεση του πατέρα
Η οικογένεια συνέχισε την προσπάθεια σε εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού, φτάνοντας μέχρι τη Βοστώνη τον Νοέμβριο του 2023, όπου επιβεβαιώθηκε η σοβαρότητα της κατάστασης και προγραμματίστηκε νέα επέμβαση.
«Οι γιατροί στη Βοστώνη μας είπαν πως ίσως παρά την καταστροφή υπάρχουν ίχνη συνείδησης μετά από τεστ που έκαναν ακούγοντας και αντιδρώντας στην φωνή του αδελφού του. Ο Γεράσιμος θέλει πάρα πολύ να ζήσει. Οι ίδιοι οι γιατροί δηλώνουν έκπληκτοι πώς έφτασε μέχρι σήμερα. Σε όλη αυτή την διαδρομή κοιμόμασταν 8 μήνες και περισσότερο σε μια καρέκλα. Παρακαλούσα να μην ανοίξει η πόρτα. Η κατάσταση του παιδιού μου είπαν πως είναι μην αναστρέψιμη. Είμαι σίγουρος πως ο Γεράσιμος αντιλαμβάνεται».
Ο Διονύσης Γεωργιάδης ολοκλήρωσε την κατάθεσή του δείχνοντας τη φωτογραφία του γιου του στην πρόεδρο του δικαστηρίου, δηλώνοντας αποφασισμένος να δικαιωθεί ο αγώνας του:
«Οι επιπτώσεις σε όλη την οικογένεια ήταν τρομακτικές. Αν ο Γεράσιμος με τέτοιο πείσμα αρνείται να εγκαταλείψει, εγώ σαν πατέρας είμαι υποχρεωμένος να αγωνιστώ για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και αυτό να μην ξαναγίνει».
«Ο Γεράσιμος είναι ένας πολύ χαρισματικός άνθρωπος. Τα λόγια είναι πολύ λίγα».
Διαβάστε περισσότερα