Ποτέ άλλοτε μετά την εκστρατεία του Ναπολέοντα Βοναπάρτη στην Αίγυπτο η Μεσόγειος δεν είχε γνωρίσει παρόμοιο γεωπολιτικό συνωστισμό.
Ηδη από τις αρχές του 19ου αιώνα η Βρετανία είχε προσθέσει στο Γιβραλτάρ τη Μάλτα και τα Ιόνια Νησιά.
Το 1878 έθεσε υπό τη διοίκησή της την Κύπρο, ενώ το 1882 έθεσε υπό την στρατιωτική κατοχή της την Αίγυπτο.
Πριν από λίγο καιρό η Συρία υπέγραψε συμφωνία που παρατείνει την παρουσία των δύο ρωσικών βάσεων που λειτουργούν στο έδαφός της.
Η παρουσία μεγάλων και περιφερειακών δυνάμεων στη διχασμένη Λιβύη θα παρατείνεται στον βαθμό που δεν προβάλλει ούτε καν σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα η προοπτική αποκατάστασης της ενότητας της χώρας.
Η πιο εντυπωσιακή όμως εξέλιξη δεν είναι άλλη από την παρουσία πολεμικών πλοίων της Ινδίας και του Πακιστάν στην Ανατολική Μεσόγειο, μια κίνηση-ηχηρό μήνυμα του Νέου Δελχί προς το Ισλαμαμπάντ και την Τουρκία για την αιφνιδιαστική επίθεσή τους το καλοκαίρι του 2025 στο Κασμίρ.
Ρόλο περιφερειακής ναυτικής δύναμης στην Ανατολική Μεσόγειο διεκδικεί το Ισραήλ, το οποίο βρίσκεται σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με την Τουρκία, με τις δύο αντίπαλες πλευρές να έχουν ήδη εγκαταστήσει στρατιωτικές βάσεις στο Κέρας της Αφρικής, στη Σομαλιλάνδη και τη Σομαλία αντίστοιχα.
Παλαιοί και νέοι παίκτες επηρεάζουν τις υπάρχουσες ισορροπίες με επίκεντρο τις ναυτικές φιλοδοξίες της Γαλλίας οι οποίες αντιμετωπίζονται με καχυποψία από τη Γερμανία, την Ισπανία και με τη δέουσα προσοχή από την Ιταλία.
Η Ισπανία δεν δείχνει ενθουσιασμένη από τις μεσογειακές φιλοδοξίες της Γαλλίας, μια επιλογή που την οδηγεί στην εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με την Τουρκία.
Παρόμοιες αν όχι μεγαλύτερες επιφυλάξεις για τις ηγετικές φιλοδοξίες της Γαλλίας στη Μεσόγειο έχει παραδοσιακά η Γερμανία.
Ανάμεσα στο Παρίσι και στο Βερολίνο βρίσκεται η Ρώμη, η οποία περιφρουρεί με τη δέουσα προσοχή τη συνεργασία με τις ΗΠΑ.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr