Ζαλισμένη από το ύψος όπου, απότομα, βρέθηκε ήταν στην Τούμπα η εκκολαπτόμενη μόνιμη διεκδικήτρια διεθνών διακρίσεων Εθνική ποδοσφαίρου. Με επιχείρημα το χάρισμα πολλών παικτών, την -πρωτόγνωρη για τα μέχρι σήμερα δεδομένα του ποδοσφαίρου μας- ωριμότητα παικτών, προπονητή, μετά τη συνολικά αρνητική προχθές απόδοση απέναντι στη Γερμανία, αναγνωρίζουμε το δικαίωμα της Εθνικής στο λάθος, στην αδυναμία να συνεχίσει νικηφόρα απέναντι στους Γερμανούς. Με επιχείρημα την παθογένεια του ποδοσφαίρου μας-αντανάκλαση της κοινωνίας μας, ό,τι έχει πετύχει η Εθνική με τον Γιοβάνοβιτς στο τιμόνι της ναι μεν το έχει κάνει με το σπαθί της, αλλά είναι υπέρβαση. Με προοπτική όμως.
Η διαδικασία αναμόρφωσης της εθνικής ομάδας έχει όχι απλά εύλογη, αλλά και αναγκαία συνθήκη της (αναγκαία!) την αναπάντεχη τροπή όπως απέναντι στους ολλανδούς, το παθητικό ποδόσφαιρο με τη Γερμανία στην Τούμπα. Αφελής είναι όποιος σκεφτεί πως οι ίδιες διατυπώσεις συνιστούν ηττοπάθεια. Δεν είναι ηττοπάθεια ο ορισμός του ρεαλισμού και δεν απαγορεύει, με επιχειρήματα, την προσμονή επιτυχιών. Η απουσία του Τζόλη, η λανθασμένη απόφαση Γιοβάνοβιτς να μην ξεκινήσει από την αρχή ο Καρέτσας, ικανός όπως και ο Τζόλης να κρατήσει μπάλα και να παγώσει η επιθετικότητα των «πάντσερ», ναι μεν είναι αιτίες και όχι εύκολες δικαιολογίες του παθητικού ρόλου μας, αλλά δεν αναιρούν την προαναφερθείσα ουσία.
«Στο πρώτο ημίχρονο δεν ακολουθήσαμε τις οδηγίες Γιοβάνοβιτς» είπε ο Ανδρούτσος, «αντέδρασα άσχημα όταν έγινα αλλαγή, στα αποδυτήρια ζήτησα συγγνώμη για τη συμπεριφορά μου!» τόνισε ο Μαυροπάνος. Ειλικρίνεια-επιχείρημα ακμής!
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr