Αντί για ουσιαστικά μέτρα ανακούφισης της κοινωνίας, ο κ. Μητσοτάκης πρότεινε το μοντέλο «build-to-rent» (χτίσιμο αποκλειστικά για μακροχρόνια ενοικίαση) με τη χορήγηση «μπόνους» επιπλέον τετραγωνικών -με αύξηση ενός ή δύο ορόφων- σε εργολάβους του real estate, με σκοπό τη δημιουργία νέων διαμερισμάτων. Φυσικά, αυτή η πρωτοφανής ιδέα προσκρούει ευθέως στο Σύνταγμα και στις πάγιες -«δυστυχώς», όπως ανερυθρίαστα ανέφερε- αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ). Ωστόσο, κατά τον πρωθυπουργό, το περιβαλλοντικό και νομικό αυτό εμπόδιο μπορεί να ξεπεραστεί μετά από… «συνεννόηση».
Πρόκειται για μια πραγματικά απίστευτη δήλωση: όταν το νομοθετικό πλαίσιο δεν ευνοεί το επιχειρηματικό κεφάλαιο, τότε με τις «κατάλληλες» ενέργειες της εκτελεστικής εξουσίας μπορεί να πεισθεί -ή να υποχρεωθεί;- και η δικαστική, προκειμένου να συμφωνήσει και να καμφθούν οι αντιρρήσεις. Είναι η πιο κυνική πριμοδότηση των ίδιων ακριβώς παραγόντων που συνέβαλαν στην εκρηκτική άνοδο των τιμών των ενοικίων και των ακινήτων, καθώς και στην αλλοίωση του κοινωνικού ιστού των πόλεών μας.
Το να σκεφτεί, βέβαια, την προφανή λύση -να επανασυσταθεί ο καταργημένος Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ) ώστε να αναλάβει την κατασκευή σύγχρονων συγκροτημάτων κοινωνικής κατοικίας- ούτε που του περνάει από το μυαλό. Οπως δεν του περνάει από το μυαλό και το γεγονός ότι στην Αθήνα παραμένουν δεκάδες χιλιάδες ακατοίκητα κτίρια (τα περισσότερα εξ αυτών ανήκουν σε δημόσιους φορείς και στην Εκκλησία), τα οποία θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και να διατεθούν με χαμηλό ενοίκιο σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Αυτά, για την κυβέρνηση, φαίνεται ότι είναι ψιλά γράμματα…
*Αρχιτέκτoνας, ομότιμος καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr