Η δεκαετία Μακρόν φτάνει σε ένα πικρό οικονομικό τέλος. Η Γαλλία έχει δημοσιονομικό έλλειμμα 5,5% του ΑΕΠ και χρέος που έχει σκαρφαλώσει στο 120% του ΑΕΠ. Το κατά κεφαλή ΑΕΠ είναι λίγο κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ίσο με της Κύπρου.
Μπορεί το 98% του μέσου όρου της ΕΕ να μας φαίνεται υψηλό από το 68% που βρισκόμαστε, τελευταίοι στην ΕΕ-27 μαζί με τη Βουλγαρία, αλλά για τη Γαλλία είναι απογοητευτικό. Δείχνει ότι δεν μπορεί να υποστηρίξει οικονομικά τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην ΕΕ ούτε την πολυδιαφημισμένη στρατηγική αυτονομία.
Η Γαλλία δανείζεται με τα δεκαετή ομόλογα με επιτόκιο της τάξης του 4,75% με το δικό μας -επίσης υψηλό αν σκεφτούμε ότι επιστρέψαμε στις αγορές το 2018 με επιτόκιο 3,7% στο δεκαετές ομόλογο- στο 4,5%. Η οικονομική αποτυχία του μακρονισμού ανοίγει το δρόμο στην πολιτική κυριαρχία της Λεπέν η οποία δύσκολα θα χάσει στις προεδρικές εκλογές του Μαΐου 2027.
Το πρόβλημα είναι ότι τα οικονομικά της Λεπέν είναι χειρότερα και από του Μακρόν. Η κρίση θα πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις στη Γαλλία με τη Λεπέν στην εξουσία και θα ενισχυθεί η ευρωπαϊκή της διάσταση.
Θυμήθηκε το έλλειμμα
Η στρατηγική της Λεπέν στηρίχθηκε στην αντίθεση στις αναγκαίες αλλαγές που προσπάθησε να προωθήσει ο Μακρόν. Η προεδρική πλειοψηφία διαλύθηκε από τη λαϊκή αντίδραση σε μέτρα όπως η σταδιακή αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη.
Η Λεπέν είπε σε όλα όχι αποκομίζοντας πολιτικά οφέλη τώρα όμως που βλέπει το έλλειμμα και τις αγορές έτοιμες να καταπιούν τη γαλλική οικονομία, δίνει διαβεβαιώσεις για επιστροφή στη δημοσιονομική ορθότητα.
Το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους του γαλλικού Δημοσίου αυξήθηκε μέσα σε ένα χρόνο κατά 25% και οι επόμενες κυβερνήσεις κινδυνεύουν να καταντήσουν να δουλεύουν κυρίως για τους πιστωτές.
Η Λεπέν κατήγγειλε τον Μακρόν για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό και ανακοίνωσε ότι σε περίπτωση επικράτησης της θα επιβάλει οικονομίες 140 δισ. σε διάστημα πενταετίας. Δήλωσε επίσης ότι θα ζητήσει, με δημοψήφισμα, την έγκριση του γαλλικού λαού για σταδιακή υποχώρηση του δημόσιου χρέους στο 60% του ΑΕΠ μέσα από μία πολιτική μικρών δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Το χρέος θα πέφτει σαν ποσοστό του ΑΕΠ με τη βοήθεια της ανάπτυξης και του πληθωρισμού που αυξάνει το ονομαστικό ΑΕΠ.
Η Λεπέν προσπαθεί να παρουσιάσει εικόνα διαχειριστικής υπευθυνότητας αλλά μια πρώτη ματιά στις προτάσεις της δείχνει ότι δύσκολα θα φέρουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.
Εκτός τόπου και χρόνου
Η βασική μπλόφα της Λεπέν έχει να κάνει με το ασφαλιστικό. Θα καταργήσει τη μεταρρύθμιση Μακρόν, θα επιστρέψει την ηλικία συνταξιοδότησης στα 62 και θα επιτύχει, ταυτόχρονα, οικονομίες στις συντάξεις της τάξης των 35 δισ. ευρώ σε διάστημα πενταετίας.
Εκτιμά ότι η επιστροφή της ηλικίας συνταξιοδότησης στα 62 θα έχει ετήσιο κόστος 9 δισ. ευρώ ενώ αναλύσεις ειδικών το εμφανίζουν υπερτριπλάσιο. Επίσης δεν διευκρινίζει με ποιο τρόπο θα επιτύχει τη μείωση κόστους που διαφημίζει στο ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό.
Μεγάλο μέρος των οικονομιών που θα επιδιώξει η Λεπέν έχει σχέση με τη συνεισφορά της Γαλλίας στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό. Από το 2027 θα ζητήσει, με τη μέθοδο Θάτσερ, ευρωπαϊκές επιστροφές-rebate, ύψους 11 δισ. ευρώ.
Ο οριακός προϋπολογισμός της ΕΕ-27 δεν αντέχει τέτοιες επιστροφές στη Γαλλία. Ενδεχόμενη μείωση της γαλλικής χρηματοδότησης στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, θα την πληρώσουν πρώτοι απ’ όλους οι Γάλλοι αγρότες μέσω της ΚΑΠ.
Επιδίωξη της Λεπέν είναι να καταργηθούν ευρωπαϊκές πολιτικές όπως η υποστήριξη της Ουκρανίας και η χρηματοδότηση χωρών που θέλουν να ενταχθούν στην ΕΕ.
Η Λεπέν δηλώνει ότι θα εξοικονομήσει 14-15 δισ. ευρώ το χρόνο περιορίζοντας τη μετανάστευση και τα βοηθήματα για τους μετανάστες που βρίσκονται ήδη στη Γαλλία και τα μέλη των οικογενειών τους.
Εάν κρίνουμε από την κοινωνική αναταραχή που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Γαλλία, περικοπή δαπανών στα προβληματικά, υποβαθμισμένα προάστια με μεγάλη συγκέντρωση μεταναστών, μπορεί να οδηγήσει σε εκρηκτικές καταστάσεις με τεράστιο δημοσιονομικό και οικονομικό κόστος.
Συνεκτιμώντας την οικονομική και κοινωνική αποτυχία του Μακρόν και αυτά που ετοιμάζεται να κάνει ή να μη κάνει η Λεπέν, η γαλλική κρίση έχει μέλλον και θα γίνει και ευρωπαϊκή!
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr