Η οπτική που εξετάζει κανείς ένα γεγονός τον οδηγεί στο δικό του συμπέρασμα. Τα γεγονότα, ακόμη κι αν τα έχει δει με τα ίδια του τα μάτια, τα προσαρμόζει στην «αλήθεια που τον βολεύει» ή γιατί εναρμονίζεται με τη γραμμή που του δίνει το κόμμα ή η ομάδα. Κι αν υπάρχει τόσο μεγάλη διαστρέβλωση, φανταστείτε τι γίνεται όταν πίσω απ’ όλα συνήθως κρύβεται ένα παρασκήνιο, το οποίο δεν (είναι δυνατόν να) κατέχει. Κάπως έτσι βγήκε και η παρομοίωση των «πρόθυμων ακολούθων», χωρίς την παραμικρή δυνατότητα να εξασκήσουν την προσωπική τους κρίση, με τα… πρόβατα. Το κοπάδι.
Με άλλα λόγια το «πρόβατο» είναι αυτό που ξέρεις εξαρχής τι άποψη θα υποστηρίξει, χωρίς επεξεργασία, και στο τέλος θα αμφισβητήσει τα αποτελέσματα της όποιας κρίσης/απόφασης προκύψει από οποιαδήποτε Αρχή. Μια άλλη κατηγορία είναι εκείνων που έχουν βγάλει το συμπέρασμά τους για μεγάλα πολιτικά, κοινωνικά ή αθλητικά γεγονότα και δεν τους αλλάζουν τη γνώμη ούτε καν οι ίδιες οι αποδείξεις. Στο μυαλό τους ο «ένοχος» που έχουν αποφασίσει θα παραμείνει «ένοχος» ακόμη κι αν αθωωθεί. Είναι με τη Βίσση ακόμη κι αν αποδειχθεί ότι έχει δίκιο ο Καρβέλας και τούμπαλιν. Για κάποιους ο ερμηνευτής είναι που κάνει την επιτυχία και για άλλους ισχύει η αίσθηση ότι χωρίς την πρώτη ύλη δεν κινείται τίποτα.
Και στις δυο περιπτώσεις έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους που δεν έχουν μάθει να ακούν. Είναι «κουφοί». Και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ακούσουν αυτόν που θα επιβεβαιώνει την… αποψάρα τους.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr