Ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Σάκης Αρναούτογλου, κατά την ομιλία του στο 17ο Πανελλήνιο Συνέδριο Μικρών Νησιών στην Κάσο, υπογράμμισε την ανάγκη για τη διαμόρφωση και την εφαρμογή μιας ουσιαστικής στρατηγικής επανακατοίκησης και επιστροφής στα μικρά νησιά.
Στην παρέμβασή του, εισηγήθηκε τη συμπλήρωση του ευρωπαϊκού «Δικαιώματος να Μένεις» με το «Δικαίωμα να Επιστρέφεις», δημιουργώντας τις συνθήκες ώστε όσοι αναγκάστηκαν να απομακρυνθούν από τον τόπο τους να μπορούν να γυρίσουν, να δραστηριοποιηθούν επαγγελματικά, να δημιουργήσουν οικογένεια και να ξαναχτίσουν τη ζωή τους εκεί.
Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά:
«τα μικρά νησιά δεν ζητούν κάτι διαφορετικό ούτε ζητούν προνόμια. Ζητούν ίσες ευκαιρίες ζωής. Γιατί η ισότητα δεν σημαίνει να εφαρμόζεις την ίδια πολιτική παντού. Σημαίνει να δίνεις σε κάθε τόπο τα εργαλεία που χρειάζεται για να έχει τις ίδιες πραγματικές ευκαιρίες»
Στο πλαίσιο αυτό, παρουσίασε ένα πλάνο έξι αξόνων για την ενίσχυση των νησιωτικών περιοχών:
Θέσπιση ειδικών κριτηρίων νησιωτικότητας σε όλα τα ευρωπαϊκά κονδύλια, ώστε η χρηματοδότηση να μην βασίζεται αποκλειστικά στον πληθυσμό, αλλά να συνυπολογίζει τις αποστάσεις, το κόστος μεταφοράς, τη διπλή νησιωτικότητα και την πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες.
Μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας στις μεταφορές, εξασφαλίζοντας σταθερή ακτοπλοϊκή και αεροπορική σύνδεση καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, καθώς και ομαλό συντονισμό των δρομολογίων.
Στοχευμένη στεγαστική πολιτική, με την αξιοποίηση κλειστών/εγκαταλελειμμένων ακινήτων και δημοτικών εκτάσεων, παράλληλα με την παροχή κινήτρων για την προσέλκυση και εγκατάσταση γιατρών, εκπαιδευτικών, εργαζομένων και νέων οικογενειών.
Επενδυτικές παρεμβάσεις για νερό και ενέργεια, με μείωση των διαρροών, αποθήκευση και επεξεργασία νερού, καθώς και ανάπτυξη έξυπνων δικτύων και ενεργειακών κοινοτήτων για μεγαλύτερη αυτονομία.
Αυτόνομη καταγραφή εξειδικευμένων δεδομένων για κάθε νησί ξεχωριστά, ώστε οι πραγματικές ανάγκες να μην αποκρύπτονται στους γενικούς μέσους όρους των Περιφερειών.
Ενεργός θεσμικός ρόλος των μικρών νησιών και των συλλογικών τους δικτύων κατά τον σχεδιασμό, την υλοποίηση και την αξιολόγηση των πολιτικών που τα αφορούν.
Τέλος, στάθηκε ιδιαίτερα στον ρόλο της παράκτιας και μικρής αλιείας, σημειώνοντας πως η Κοινή Αλιευτική Πολιτική οφείλει να μην περιορίζεται σε αμιγώς οικονομικούς δείκτες, αλλά να μετράται βάσει της διατήρησης των τοπικών αλιευτικών κοινοτήτων και των προοπτικών που προσφέρει στις νεότερες γενιές.
Διαβάστε περισσότερα