Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για τις συνθήκες εργασίας, την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και την αδιέξοδη στεγαστική πολιτική ασκεί η Θ. Κουφονικολάκου, σχολιάζοντας τις δηλώσεις της Ελίζας Βόζεμπεργκ Μελέτη και τις πρόσφατες τοποθετήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη. «Μα γιατί με αδικείτε και παίρνετε μία φράση απ’όλα όσα είπα», γράφει με αιχμηρή διάθεση για την ευρωβουλευτή, ενώ καταγγέλλει ότι, έπειτα από επτά χρόνια στεγαστικής επιβάρυνσης, ο πρωθυπουργός παρουσιάζει μια ιδέα που, όπως η ίδια επισημαίνει, δεν φαίνεται καν να μπορεί να υλοποιηθεί.
Στην ανάρτησή της, η Θ. Κουφονικολάκου σχολιάζει με ειρωνικό τρόπο όσα ακούστηκαν την εβδομάδα που πέρασε, εστιάζοντας στην κυβερνητική στάση απέναντι στους εργαζομένους και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά.
Αναφερόμενη στην Ελίζα Βόζεμπεργκ Μελέτη, σημειώνει ότι η αντίδρασή της θα μπορούσε να είναι: «Μα γιατί με αδικείτε και παίρνετε μία φράση απ’όλα όσα είπα».
Ωστόσο, η ίδια αντιτείνει ότι η συγκεκριμένη φράση αποτυπώνει, κατά την άποψή της, τη στάση της Νέας Δημοκρατίας απέναντι στους εργαζομένους. Συνδέει την κυβερνητική πολιτική με τις πολλές ώρες εργασίας, τη χαμηλή αγοραστική δύναμη και τα υψηλά επίπεδα άγχους και κατάθλιψης που, όπως αναφέρει, σχετίζονται με την εργασία.
Παράλληλα, ασκεί κριτική στην αντίληψη ότι οι εργοδότες βρίσκονται υπό καθεστώς «εκβιασμού», υποστηρίζοντας ότι η συζήτηση αυτή αγνοεί τις πιέσεις που υφίστανται οι εργαζόμενοι.
Πυρά και για τη στεγαστική κρίση
Η Θ. Κουφονικολάκου στρέφει τα βέλη της και προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με αφορμή τις τοποθετήσεις του για το στεγαστικό ζήτημα.
Όπως επισημαίνει, έπειτα από επτά χρόνια κατά τα οποία το κόστος στέγασης έχει επιβαρύνει σημαντικά τα νοικοκυριά, η κατάσταση σε ορισμένες περιοχές έχει γίνει ασφυκτική. Πολλοί πολίτες δυσκολεύονται να βρουν κατοικία, ενώ άλλοι αναγκάζονται να διαθέτουν το μεγαλύτερο μέρος του μισθού τους για το ενοίκιο.
Η ίδια σχολιάζει ειρωνικά την προσέγγιση του πρωθυπουργού, υποστηρίζοντας ότι παρουσιάζεται μια ιδέα για την αντιμετώπιση του προβλήματος, χωρίς να προκύπτει ότι μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη.
Με αιχμηρή διάθεση, καταλήγει αμφισβητώντας την αποτελεσματικότητα των κυβερνητικών χειρισμών τόσο στα εργασιακά όσο και στη στέγαση.