Η επίθεση δυο φασιστών – όπως οι ίδιοι αυτοπροσδιορίστηκαν- σε έναν 32χρονο στην Ελευσίνα, λίγες ημέρες μετά την αποφυλάκιση του Κασιδιάρη, έχει να πει πολλά για το ψυχικό υπόβαθρο της επιστροφή της ακροδεξιάς, σε μια περίοδο κοινωνικής δυσαρέσκειας και επισφάλειας.
Τι κάνει έναν 18χρονο και έναν 22χρονο- οι οποίοι λόγω του νεαρού της ηλικίας τους δεν είχαν ως βιωμένη εμπειρία-των γεγονότων της περιόδου 2012–2015 όπως τα τάγματα εφόδου, τη δολοφονία Φύσσα, τη βία στους δρόμους- να επιτίθενται με μαχαίρι σε έναν άνδρα με αντιφασιστική δράση σε μια σχετικά υποβαθμισμένη περιοχή της Αττικής;
Για να υπάρξει η όποια επιστροφή, θα πρέπει να ξαναγραφτεί μια ιστορία και να ενεργοποιηθεί ένα είδος νοσταλγίας. Ο Κασιδιάρης, ακόμα και μέσα από τη φυλακή παρήγαγε «περιεχόμενο», μετατρέποντας τον φασιστικό λόγο σε ένα εύπεπτο, νεανικό προϊόν και την πολιτική του σε λάιφ στάιλ, μέσα από high-definition βίντεο με παρακινητική μουσική, memes και σκηνές από γυμναστήριο. Δημιουργεί παρέες στα social και ομάδες μαχητικών αθλημάτων. Παράλληλα διαστρεβλώνει την ιστορία, κατασκευάζοντας έναν πολιτικό μάρτυρα, έτσι ώστε να ξαναγράψει την ιστορία της καταδίκης του 2020. Το αφήγημα αλλάζει. Δεν φυλακίστηκε επειδή διηύθυνε εγκληματική οργάνωση, αλλά επειδή «το σύστημα φοβόταν την αλήθεια του». Η καταδίκη μετατρέπεται από ντροπή σε παράσημο. Η διαστρέβλωση της Ιστορίας αποτελεί εξάλλου διαχρονικά βασικό συστατικό της ανόδου της ακροδεξιάς. Ειδικοί αναλυτές εξήγησαν με αυτούς τους όρους της ιδιότυπης ερμηνείας του παρελθόντος και της παράλειψης ενοχλητικών δεδομένων- ακόμα και την πρόσφατη άνοδο του γερμανικού ακροδεξιού κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD).
Στην ελληνική περίπτωση συμβαίνει κάτι ανάλογο. Η φυλάκιση του Κασιδιάρη διαστρεβλώνεται σε «θυσία» και ο ηγέτης παραπέμπει σε ιστορικά ή θρησκευτικά αρχέτυπα μαρτύρων. Επιπλέον όπως και άλλα διεθνή ακροδεξιά κινήματα- όπως το Make America Great Again τις ΗΠΑ, η ελληνική ακροδεξιά υπόσχεται να «διορθώσει» τον χρόνο, επιστρέφοντας την κοινωνία σε ένα σημείο όπου οι παραδοσιακές αξίες -πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια- ήταν αδιαμφισβήτητες. Η ακροδεξιά – η οποία εξ’ ορισμού τρέφεται από την κρίση ταυτότητας μιας κοινωνίας- χρησιμοποιεί την επανορθωτική νοσταλγία για να περιγράψει το είδος της νοσταλγίας που επιδιώκει να αναστήσει χαμένες παραδόσεις, εθνικούς μύθους ή μια «χρυσή εποχή». Η επανορθωτική νοσταλγία που χρησιμοποιεί η ελληνική ακροδεξιά αφορά την εποχή οικονομικής σταθερότητας και τη χρυσή εποχή της Αρχαίας Ελλάδας που βρίσκει πρόσφορο έδαφος σε μια κοινωνία κουρασμένη από την ανασφάλεια, σε μετεφήβους που δεν «βλέπουν» πια κανένα μέλλον για εκείνους.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr