Οι κάτοικοι μιας απομακρυσμένης πόλης στη Νορβηγία, η οποία βρίσκεται σε μία από τις περιοχές του πλανήτη που θερμαίνονται με τον ταχύτερο ρυθμό, ενημερώθηκαν ότι δεν πρέπει πλέον να πίνουν το νερό της βρύσης, λόγω μόλυνσης από βαρέα μέταλλα. Οι επιστήμονες συνδέουν το φαινόμενο αυτό με την απόψυξη του μόνιμα παγωμένου εδάφους.
Η πόλη Λόνγκγιαρμπιεν που βρίσκεται στο αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ, αντλεί το κύριο μέρος του πόσιμου νερού του από μια τεχνητή λίμνη μήκους 2,5 χιλιομέτρων, που ονομάζεται Isdammen («λίμνη του πάγου»). Οι υψηλότερες θερμοκρασίες, αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης, έχουν προκαλέσει την απόψυξη του μόνιμα παγωμένου εδάφους, με αποτέλεσμα να αποκαλυφθούν νέα πετρώματα από τα οποία εκλύονται μέταλλα μέσα στη λίμνη.
Η εν λόγω πόλη, που απέχει περίπου 1.287 χιλιόμετρα (800 μίλια) από τον Βόρειο Πόλο, θερμαίνεται με ρυθμό πέντε έως επτά φορές ταχύτερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο, με τις θερμοκρασίες του φθινοπώρου να αυξάνονται έως και κατά 4°C ανά δεκαετία.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα από βαρέα μέταλλα πιθανότατα οφείλεται σε δύο παράγοντες: την απόψυξη του μόνιμα παγωμένου εδάφους -ενός εδάφους σκληρού σαν βράχος, που παραμένει παγωμένο όλο τον χρόνο, με εξαίρεση ένα «ενεργό στρώμα» που αποψύχεται το καλοκαίρι- και τη γεωλογία της πρώην μεταλλευτικής πόλης.
«Ο συνδυασμός της απόψυξης του μόνιμα παγωμένου εδάφους και του σχιστολιθικού υποβάθρου, το οποίο περιέχει ένα ορυκτό που ονομάζεται πυρίτης -γνωστός και ως “χρυσός των ανόητων”-, προκαλεί τη μόλυνση της ύδρευσης», δήλωσε η Marjolaine Verret, ειδικός στο μόνιμα παγωμένο έδαφος και αναπληρώτρια καθηγήτρια Αρκτικής Γεωλογίας στο Πανεπιστημιακό Κέντρο του Σβάλμπαρντ.
Όταν ο πυρίτης έρχεται σε επαφή με το νερό και το οξυγόνο, οξειδώνεται και παράγει οξύτητα, εξήγησε η ίδια. «Το οξύ που παράγεται μπορεί πλέον να προκαλέσει την έκπλυση βαρέων μετάλλων από αυτά τα πετρώματα προς τα υδάτινα ρεύματα. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε εδώ στο Λόνγκγιαρμπιεν αφορά το μαγγάνιο, ωστόσο και άλλοι ρύποι μπορούν να απελευθερωθούν από τα πετρώματα μέσω αυτής της διαδικασίας».
Η δημοτική αρχή της πόλης ενημέρωσε για πρώτη φορά τους 2.600 κατοίκους τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, όταν διαπιστώθηκε ότι τα επίπεδα μαγγανίου στην ύδρευση ήταν 25 φορές υψηλότερα από το όριο των 50 μικρογραμμαρίων ανά λίτρο, το οποίο συνιστά το Νορβηγικό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας. Ο δήμαρχος του Λόνγκγιαρμπιεν, Terje Aunevik, δήλωσε ότι, αν και η ποιότητα του πόσιμου νερού δεν ήταν ποτέ καλή -λόγω της παρουσίας ιζημάτων-, τα επίπεδα μαγγανίου είχαν «εκτοξευθεί». Σημειώνεται ότι η παρατεταμένη έκθεση σε υψηλά επίπεδα μαγγανίου μπορεί να προκαλέσει νευρολογικά προβλήματα, ιδίως σε παιδιά και βρέφη.
Μετά την παραπάνω διαπίστωση, εφαρμόστηκαν προσωρινά μέτρα έκτακτης ανάγκης, όπως η εγκατάσταση μιας κεντρικής δεξαμενής με καθαρό νερό (το οποίο φιλτραρίστηκε από την τοπική ζυθοποιία), ώστε οι κάτοικοι να μπορούν να γεμίζουν τα δοχεία τους στο τοπικό σούπερ μάρκετ, ενώ παράλληλα ξεκίνησε σχετική έρευνα.
Έκτοτε, τα επίπεδα μαγγανίου έχουν μειωθεί, ωστόσο νωρίτερα φέτος διαπιστώθηκε ότι τα επίπεδα θειικών αλάτων και νικελίου υπερέβαιναν τα συνιστώμενα όρια για το πόσιμο νερό. Ως εκ τούτου, η απαγόρευση παραμένει σε ισχύ.
«Στη Νορβηγία, όπου θεωρούσαμε πάντα δεδομένο ότι μπορούμε να πίνουμε νερό από τη βρύση, είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσουμε ότι ίσως χρειαστεί να κουβαλάμε το νερό μας, όπως κάνουμε τώρα. Άλλες μικρές κοινότητες θα πρέπει να είναι προσεκτικές και να αρχίσουν να εξετάζουν τι θα κάνουν, εάν προκύψει αντίστοιχο πρόβλημα στις δικές τους πηγές υδροδότησης», προειδοποιεί ο δήμαρχος της πόλης.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr