Όταν τα πράγματα ζορίζουν πολύ οι νεοφιλελεύθεροι, οι ακροκεντρώοι και οι ακροδεξιοί συμφωνούν για το ποιος φταίει και για το τι πρέπει να γίνει. Ποτέ δεν ευθύνονται οι συντηρητικές κυβερνήσεις. Πάντα κάποιοι άλλοι. Οι γνωστοί συνήθεις ύποπτοι. Οι υποτελείς, οι αποσυνάγωγοι και γενικώς οι από κάτω που δεν γουστάρουν τους από πάνω και θέλουν να τους τιμωρήσουν.
Δεν βολεύονται οι πληβείοι μ’ αυτά που έχουν, ζητούν λαγούς με πετραχήλια και δεν διστάζουν να κάνουν ακρότητες για να αμφισβητήσουν την πολιτική σταθερότητα και να διχάσουν τις κοινωνίες. Τα εξεγερσιακά φαινόμενα στη Νότια Ευρώπη, κυρίως στη Γαλλία που έχει μια μεγάλη παράδοση στα κινήματα πολιτικής ανυπακοής, έχουν θορυβήσει το σύστημα, τις οικονομικές ελίτ, το κατεστημένο πολιτικό προσωπικό και τους δημοσιολόγους του συρμού. Χωρίς πολλή σκέψη, χωρίς ενδοιασμούς, χωρίς αυτοκριτική, ο Τραμπ, ο Μακρόν, ο Μέρτς, η Μελόνι και από τους δικούς μας οι Γεωργιάδης Πλεύρης και οι λοιποί συγγενείς του ακροδεξιού ρεύματος, έκαναν τη διάγνωση και προτείνουν τη θεραπεία.
Δράστες κατά τη νηφάλια κρίση τους; Οι μετανάστες, οι παραβατικοί, οι ακροαριστεροί. Συνεργάζονται για να πλήξουν τις φιλελεύθερες δημοκρατίες (ολιγαρχίες σύμφωνα με τον Καστοριάδη) και γι’ αυτό η θεραπεία δεν μπορεί να είναι άλλη από την καταστολή για να επιστρέψει ο νόμος και η τάξη και για να ηρεμήσουν οι μικροαστοί και οι φιλήσυχοι νοικοκυραίοι που έχουν χάσει τον ύπνο τους. Συμπεριφέρονται σαν Μαρίες Αντουανέτες χωρίς φόβο επειδή πιστεύουν ότι σήμερα δεν υπάρχουν γκιλοτίνες. Να ξέρουν όμως πως η Ιστορία είναι πανούργα και μπορεί να κάνει κανένα τσαλίμι που δεν το περιμένουν και μετά θα τρέχουν να κρυφτούν.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr