Μετά την πτώση του Τείχους στα τέλη του 1989, ο Μιτεράν αποδέχθηκε την ενσωμάτωση της Ανατολικής Γερμανίας στη Δυτική υπό τον όρο ότι ταυτόχρονα θα υπήρχε εμβάθυνση και επιτάχυνση της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Το μεγάλο δίλημμα Ευρωπαϊκή Γερμανία ή Γερμανική Ευρώπη φαινόταν να έχει απαντηθεί.
Γρήγορα η πραγματικότητα αποδείχθηκε πιο σύνθετη, αρχής γενομένης από την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η μεταγλώττιση των κανόνων για τη διαχείριση του μάρκου.
Οταν οι τότε 12 της τότε ΕΟΚ υιοθετούσαν την ΟΝΕ στο Μάαστριχτ στα τέλη του 1991, επί της ουσίας υιοθετούσαν τις σκληρές και άκαμπτες προδιαγραφές του μάρκου.
Θα αντέξουν οι κοινωνικές και πολιτικές ισορροπίες της Γαλλίας την υιοθέτηση ενός ευρωπαϊκού μάρκου;
Τριάντα πέντε χρόνια μετά η απάντηση είναι «όχι», με τον Μακρόν να προβληματίζεται αν θα κηρύξει τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Το 1995, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Σιράκ αποδεσμεύτηκε από τις προεκλογικές δεσμεύσεις κοινωνικού περιεχομένου στο όνομα της εμπρόθεσμης ίδρυσης της ευρωζώνης.
Ακολούθησε απεργιακή θύελλα, με αποτέλεσμα να παραλύσει η χώρα για ένα τρίμηνο.
Την άνοιξη του 1997, στη σύνοδο κορυφής του Αμστερνταμ, ο πρωθυπουργός Ζοσπέν υπό την ασφυκτική πίεση της Γερμανίας αποδέχθηκε τη μόνιμη δημοσιονομική περιοριστική πολιτική και υπέγραψε το Σύμφωνο Σταθερότητας το οποίο απέκτησε το προσωνύμιο «Ζουρλομανδύας».
Στη διάρκεια της συγκατοίκησης Σιράκ – Ζοσπέν ένα διαρκώς διογκούμενο ποσοστό απογοητευμένων ψηφοφόρων στράφηκε προς το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο του Λεπέν.
Τον Απρίλιο του 2002, ο Λεπέν πέρασε στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών αποκλείοντας ταπεινωτικά τον πρωθυπουργό και υποψήφιο των Σοσιαλιστών, Ζοσπέν.
Το στοίχημα του Μιτεράν, ο τακτικός ελιγμός της αποδοχής της γερμανικής δημοσιονομικής ευταξίας μέχρι να τεθεί σε ισχύ η ΟΝΕ, άρχισε να χάνεται την επομένη του Μάαστριχτ.
Οταν ξέσπασε η κρίση στην ευρωζώνη την άνοιξη του 2010, ο Σαρκοζί ταυτίστηκε με τη Μέρκελ περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να προωθήσει τη χαλάρωση.
Μετά τον Σαρκοζί περίμεναν ο Ολάντ και ο Μακρόν, χωρίς αποτέλεσμα.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr