Πόσο νερό καταναλώνει πραγματικά ένα ξενοδοχείο;

του Δημήτρη Μαλλά
Ένα ξενοδοχείο μπορεί να γνωρίζει με ακρίβεια πόσα δωμάτια πούλησε, ποια ήταν η μέση τιμή, πόσο έσοδο είχε ανά διαθέσιμο δωμάτιο και από ποιο κανάλι προήλθε κάθε κράτηση. Πόσα γνωρίζει, όμως, για το πόσο νερό καταναλώνει κάθε διανυκτέρευση, ποιο τμήμα της μονάδας έχει τη μεγαλύτερη κατανάλωση ή πόσο νερό χάνεται καθημερινά από μικρές διαρροές που κανείς δεν έχει ακόμη αντιληφθεί;#money-grid-35365{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li.last{margin-right:0;}#money-grid-35365>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-35365>li{width:100%;}}
Το ερώτημα αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία, ιδιαίτερα για τον τουρισμό στη Μεσόγειο. Η μεγαλύτερη ζήτηση για νερό συμπίπτει σε πολλές περιπτώσεις με τους μήνες κατά τους οποίους οι υδάτινοι πόροι βρίσκονται υπό τη μεγαλύτερη πίεση, ενώ τα ξενοδοχεία είναι από τη φύση τους επιχειρήσεις με σημαντικές ανάγκες σε νερό. Δωμάτια, πισίνες, κουζίνες, laundry, spa και κήποι δημιουργούν μία κατανάλωση η οποία μπορεί να είναι πολλαπλάσια εκείνης ενός νοικοκυριού.
Σε ευρωπαϊκή έρευνα για τουριστικές εγκαταστάσεις στη Μεσόγειο είχε υπολογιστεί ότι ένας επισκέπτης μπορεί κατά μέσο όρο να καταναλώνει περίπου 300 λίτρα νερού ημερησίως, σχεδόν διπλάσια ποσότητα από έναν οικιακό καταναλωτή. Και όσο περισσότερες παροχές προσφέρει μία μονάδα, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι ανάγκες.
Η διαχείριση του νερού, επομένως, δεν αποτελεί μόνο ζήτημα περιβαλλοντικής υπευθυνότητας. Αρχίζει να μετατρέπεται σε θέμα λειτουργικού κόστους, ανθεκτικότητας αλλά και ανταγωνιστικότητας.
Πρώτα πρέπει να γνωρίζεις πού πηγαίνει το νερό
Η πρώτη και ίσως σημαντικότερη τεχνολογική επένδυση είναι παράλληλα και η λιγότερο εντυπωσιακή: η μέτρηση. Ο συνολικός μετρητής ενός ξενοδοχείου μπορεί να δείχνει πόσο νερό κατανάλωσε η επιχείρηση μέσα στον μήνα. Δεν δείχνει, όμως, πού ακριβώς καταναλώθηκε.
Με τη χρήση έξυπνων μετρητών και υπομετρητών, η κατανάλωση μπορεί να διαχωριστεί ανά κτίριο, όροφο ή λειτουργία. Ένα ξενοδοχείο μπορεί έτσι να γνωρίζει πόσο νερό χρησιμοποιείται στα δωμάτια, πόσο στο laundry, πόσο στις κουζίνες, στην πισίνα ή στην άρδευση.
Η αλλαγή είναι πολύ πιο ουσιαστική απ’ όσο ακούγεται. Αν μία επιχείρηση γνωρίζει ότι η κατανάλωση ανά κατειλημμένο δωμάτιο αυξήθηκε σημαντικά σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα χωρίς αντίστοιχη αλλαγή στην πληρότητα, υπάρχει πιθανότατα κάτι που πρέπει να διερευνηθεί. Μπορεί να είναι μία διαρροή. Μπορεί να υπάρχει πρόβλημα σε έναν εξοπλισμό. Μπορεί απλώς μία διαδικασία να λειτουργεί λιγότερο αποδοτικά.
Η τεχνολογία, με άλλα λόγια, μετατρέπει τον λογαριασμό του νερού από ένα κόστος που διαπιστώνεται εκ των υστέρων σε έναν δείκτη που μπορεί να παρακολουθείται καθημερινά.
Οι διαρροές που κοστίζουν χωρίς να φαίνονται
Εδώ βρίσκεται ίσως μία από τις πιο άμεσες εφαρμογές. Μία μεγάλη διαρροή γίνεται εύκολα αντιληπτή. Το πραγματικό πρόβλημα είναι οι μικρές απώλειες που μπορούν να συνεχίζονται για ημέρες ή εβδομάδες.
Ένα καζανάκι που δεν κλείνει σωστά, μία μικρή διαρροή σε κάποιο δωμάτιο, μία βλάβη σε υπόγειο δίκτυο ή μία πισίνα που χρειάζεται συνεχώς περισσότερο νερό μπορεί να μην προκαλέσει άμεσα κάποιο εμφανές πρόβλημα.
Ένα σύστημα παρακολούθησης μπορεί, όμως, να αναγνωρίζει μία ασυνήθιστη μεταβολή στην κατανάλωση και να στέλνει ειδοποίηση στο προσωπικό συντήρησης.
Αν, για παράδειγμα, σε ένα τμήμα του ξενοδοχείου όπου η νυχτερινή κατανάλωση είναι συνήθως σχεδόν μηδενική αρχίσει ξαφνικά να καταγράφεται συνεχής ροή, αυτό μπορεί να αποτελεί μία πρώτη ένδειξη διαρροής. Και όσο νωρίτερα εντοπιστεί, τόσο μικρότερο είναι το κόστος.
Το ντους μπορεί επίσης να γίνει «έξυπνο»
Ένα μεγάλο μέρος της κατανάλωσης ενός ξενοδοχειακού δωματίου προέρχεται από το μπάνιο και ειδικά το ντους. Υπάρχουν πλέον λύσεις που μπορούν να περιορίσουν τη ροή χωρίς να μειώνουν αισθητά την πίεση του νερού, καθώς και συστήματα που παρέχουν στον επισκέπτη real-time πληροφόρηση για την κατανάλωσή του.
Η λογική εδώ έχει ενδιαφέρον. Αντί η επιχείρηση να ζητά από τον πελάτη με μία ακόμη πινακίδα να «εξοικονομήσει νερό», μπορεί να χρησιμοποιεί την τεχνολογία ώστε η εξοικονόμηση να γίνεται είτε αυτόματα είτε με τρόπο που επιτρέπει στον ίδιο τον επισκέπτη να βλέπει το αποτέλεσμα των επιλογών του.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιατί η προσπάθεια μείωσης της κατανάλωσης δεν πρέπει να δημιουργεί την αίσθηση ότι το ξενοδοχείο περιορίζει την ποιότητα της διαμονής του πελάτη. Το ζητούμενο είναι να χρησιμοποιείται λιγότερο νερό χωρίς ο επισκέπτης να αισθάνεται ότι λαμβάνει λιγότερη υπηρεσία.
Η πισίνα είναι ένας σημαντικός «κρυφός» καταναλωτής
Σε resorts και μεγαλύτερες μονάδες, μία ακόμη σημαντική περιοχή κατανάλωσης είναι η πισίνα. Οι απώλειες δεν περιορίζονται στην εξάτμιση. Υπάρχουν επίσης οι ανάγκες ανανέωσης του νερού, το backwashing των φίλτρων αλλά και πιθανές μικρές διαρροές που μπορούν να παραμένουν απαρατήρητες.
Αισθητήρες στάθμης και συστήματα συνεχούς monitoring μπορούν να εντοπίζουν ασυνήθιστες απώλειες και να βοηθούν στην καλύτερη διαχείριση της αναπλήρωσης.
Παράλληλα, η καλύτερη παρακολούθηση της ποιότητας του νερού μπορεί να περιορίσει περιττές διαδικασίες και να βελτιστοποιήσει τη λειτουργία των συστημάτων καθαρισμού. Για ένα μεγάλο resort με πολλές πισίνες, ακόμη και μία σχετικά μικρή βελτίωση σε κάθε σημείο μπορεί συνολικά να οδηγήσει σε σημαντική εξοικονόμηση.
Η άρδευση αποτελεί ακόμη έναν τομέα όπου υπάρχουν εύκολες τεχνολογικές λύσεις. Ένα συμβατικό σύστημα ποτίζει με βάση ένα σταθερό πρόγραμμα. Ένα «έξυπνο» σύστημα μπορεί να λαμβάνει υπόψη την υγρασία του εδάφους, τη θερμοκρασία, την πρόγνωση καιρού και τις πραγματικές ανάγκες κάθε ζώνης του κήπου. Αν έχει βρέξει, το πότισμα μπορεί να αναβληθεί. Αν το έδαφος διατηρεί αρκετή υγρασία, μπορεί να μειωθεί. Και διαφορετικά φυτά μπορούν να ποτίζονται με διαφορετικό τρόπο.
Πρόκειται για μία εφαρμογή που δεν απαιτεί απαραίτητα τεράστιες επενδύσεις, αλλά μπορεί να έχει σημαντικό αποτέλεσμα σε resorts με μεγάλες εκτάσεις πρασίνου. Και δείχνει μία γενικότερη αρχή: η πραγματική εξοικονόμηση δεν προέρχεται πάντα από τις πιο προηγμένες τεχνολογίες. Συχνά προέρχεται από το να σταματήσει ένα σύστημα να λειτουργεί όταν δεν χρειάζεται.
Από την εξοικονόμηση στην επαναχρησιμοποίηση
Το επόμενο επίπεδο απαιτεί μεγαλύτερη επένδυση αλλά μπορεί να αλλάξει σημαντικά το υδατικό αποτύπωμα μιας μονάδας. Πρόκειται για την επαναχρησιμοποίηση του νερού. Το λεγόμενο greywater, δηλαδή νερό που προέρχεται μεταξύ άλλων από ντους και νιπτήρες και είναι λιγότερο επιβαρυμένο από τα λύματα των τουαλετών, μπορεί μετά από κατάλληλη επεξεργασία να χρησιμοποιηθεί για εφαρμογές που δεν απαιτούν πόσιμο νερό.
Ανάλογα με το σύστημα, τη μονάδα και φυσικά το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο, τέτοιες χρήσεις μπορεί να περιλαμβάνουν την άρδευση ή άλλες λειτουργίες του ξενοδοχείου.
Ευρωπαϊκό ερευνητικό έργο που δοκιμάστηκε σε μεσογειακή ξενοδοχειακή μονάδα έδειξε ότι ο συνδυασμός τεχνολογιών επεξεργασίας και επαναχρησιμοποίησης θα μπορούσε να μειώσει την κατανάλωση νερού βρύσης κατά 30%-50%. Το ίδιο έργο ανέδειξε παράλληλα πόσο σημαντικά είναι τα συστήματα online monitoring και ελέγχου ώστε η επαναχρησιμοποίηση να γίνεται με ασφάλεια.
Πρόκειται προφανώς για διαφορετικής κλίμακας επένδυση από την εγκατάσταση έξυπνων μετρητών. Και γι’ αυτό δεν αποτελεί απαραίτητα το πρώτο βήμα για κάθε μονάδα.
Από πού πρέπει να ξεκινήσει ένα ξενοδοχείο
Η σωστή στρατηγική δεν είναι να προσπαθήσει μία επιχείρηση να εφαρμόσει όλες τις λύσεις ταυτόχρονα. Το πρώτο βήμα είναι να μετρήσει. Πόσο νερό καταναλώνεται συνολικά; Πόσο ανά διανυκτέρευση; Πόσο στα δωμάτια; Πόσο στο laundry, στην κουζίνα, στις πισίνες και στους κήπους;
Το δεύτερο είναι να εντοπιστούν οι απώλειες. Εκεί τα smart meters, οι υπομετρητές και τα αυτοματοποιημένα alerts μπορούν να προσφέρουν ένα σχετικά γρήγορο αποτέλεσμα.
Στη συνέχεια μπορούν να εξεταστούν παρεμβάσεις στις μεγαλύτερες καταναλώσεις: ντους, καζανάκια, laundry, πισίνες και άρδευση.
Και μόνο όταν υπάρχει πλέον καθαρή εικόνα του υδατικού ισοζυγίου έχει νόημα να εξεταστούν μεγαλύτερες επενδύσεις, όπως η συλλογή βρόχινου νερού ή η επεξεργασία και επαναχρησιμοποίηση greywater. Με άλλα λόγια, η τεχνολογία πρέπει και εδώ να ακολουθεί το πρόβλημα και όχι το αντίστροφο.
Το νερό ως νέο λειτουργικό KPI
Ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή πρέπει τελικά να γίνει στον τρόπο με τον οποίο ένα ξενοδοχείο βλέπει το νερό. Όπως παρακολουθεί το κόστος ενέργειας, την πληρότητα ή το έσοδο ανά δωμάτιο, μπορεί σταδιακά να παρακολουθεί και την κατανάλωση νερού ανά διανυκτέρευση. Και να συγκρίνει την επίδοσή του από μήνα σε μήνα και από σεζόν σε σεζόν. Αν η κατανάλωση αυξάνεται ενώ η πληρότητα παραμένει ίδια, υπάρχει κάτι που πρέπει να εξεταστεί. Αν μία τεχνολογική παρέμβαση μειώνει σταθερά τη χρήση νερού χωρίς να επηρεάζει την εμπειρία του πελάτη, υπάρχει ένα μετρήσιμο ROI.
Για χρόνια, το νερό αντιμετωπιζόταν σε μεγάλο βαθμό ως ένα σχετικά δεδομένο λειτουργικό κόστος. Αυτό δύσκολα θα συνεχιστεί. Σε μία Μεσόγειο όπου η τουριστική ζήτηση κορυφώνεται ακριβώς την περίοδο κατά την οποία η διαθεσιμότητα των υδάτινων πόρων πιέζεται περισσότερο, η σωστή διαχείριση νερού θα αποκτήσει σταδιακά την ίδια σημασία που έχει σήμερα η ενεργειακή διαχείριση. Και όπως συμβαίνει με την ενέργεια, το πρώτο βήμα δεν χρειάζεται να είναι μία μεγάλη και ακριβή επένδυση. Είναι πολύ πιο απλό: να γνωρίζει ένα ξενοδοχείο πόσο νερό καταναλώνει, πού το καταναλώνει και, κυρίως, πού το χάνει. Από εκεί ξεκινούν όλα τα υπόλοιπα.
#money-grid-34887{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li.last{margin-right:0;}#money-grid-34887>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-34887>li{width:100%;}}The post Πόσο νερό καταναλώνει πραγματικά ένα ξενοδοχείο; appeared first on ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ money-tourism.gr.

Διαβάστε περισσότερα