Η επικύρωση του παντελώς παράνομου, με βάση τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και της Γεωγραφίας, τουρκολιβυκού μνημονίου από την οικογένεια Χαφτάρ, που ελέγχει την ανατολική Λιβύη (Βεγγάζη) από την τύποις ονομαζόμενη «Βουλή των αντιπροσώπων» της Λιβύης (!), δίνει το δικαίωμα στον κουρσάρο πειρατή της περιοχής, το αναθεωρητικό καθεστώς της Αγκυρας, να πανηγυρίζει, αφού ενισχύεται το δόλιο σχέδιό του για τον διαμοιρασμό του Αιγαίου και την υφαρπαγή τεράστιων θαλάσσιων εκτάσεων που ανήκουν στη δυνητική ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου, βάσει των ισχυόντων στοιχειωδών κανόνων του Διεθνούς Δικαίου της θάλασσας.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο μπορεί να μην παράγει νόμιμα αποτελέσματα, βάσει του Διεθνούς Δικαίου, μπορεί να καταδικάστηκε από όλες τις ευρωπαϊκές ηγεσίες ως παράνομο και ανύπαρκτο (δεν πρέπει όμως να διαφεύγει από κανέναν ότι οι ΗΠΑ, στις οποίες η Ελλάδα έχει παραχωρήσει τα πάντα με σημαντικό όφελός τους για τη θέση τους στην ευρύτερη φλεγόμενη περιοχή της μέσης Ανατολής, «εποίησαντο την νήσσαν»), συνιστά όμως θανάσιμο κίνδυνο, αν δεν ανατραπεί επί του πεδίου από τη χώρα μας εντός του αμέσου προσεχούς διαστήματος. Να αποτελέσει, δηλαδή, ένα ακόμη οδυνηρό τετελεσμένο στο επιθετικό, αναθεωρητικό σχέδιο της Αγκυρας. Σχέδιο που στοχεύει στη «φινλανδοποίηση» της Ελλάδας και της Κύπρου.
Ο έτερος των «πειρατών», η Λιβύη, ένα παντελώς αποτυχημένο κράτος, ενεργώντας ως προτεκτοράτο της Τουρκίας και χρησιμοποιώντας τα ίδια επιχειρήματα με αυτά του τουρκικού αναθεωρητισμού της «γαλάζιας πατρίδας», επιχειρεί να επιβάλει τετελεσμένα βάσει του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, αποτυπώνοντας τα εξωτερικά όρια της υποτιθέμενης δικής της υφαλοκρηπίδας μόλις 14 μίλια από την Κρήτη! Υποστηρίζει μάλιστα ότι η μοναδική νόμιμη στην περιοχή ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία για τη χάραξη ζωνών ΑΟΖ «παραβιάζει δήθεν τη λιβυκή υφαλοκρηπίδα», υιοθετώντας πλήρως τις τουρκικές αυθαιρεσίες, που είναι σε πλήρη αντίθεση με τις ισχύουσες αρχές του Διεθνούς Δικαίου, πως δήθεν τα νησιά δεν έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ και ότι η μέση γραμμή πρέπει να οριστεί μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών της Ελλάδας και της Λιβύης, παρακάμπτοντας ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της Μεσογείου, την Κρήτη!
Πρόκειται για την αποτύπωση της πλήρους αποτυχίας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, λόγω των συνεπειών της ακολουθούμενης κατευναστικής πολιτικής απέναντι στον επιθετικό τουρκικό αναθεωρητισμό, που τα τελευταία χρόνια έχει αμφισβητήσει ξεκάθαρα χωρίς περιστροφές οτιδήποτε μπορεί να εννοηθεί ως κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας. Κατευναστική πολιτική που επικυρώθηκε και διά κειμένου από τη νομικά ανίσχυρη συμφωνία των Αθηνών, που αποτέλεσε όμως ισχυρό εργαλείο της Αγκυρας για την επίτευξη των στόχων της.
Απέναντι στους φανερούς αυτούς αρπακτικούς σκοπούς της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας, έναν αιώνα και πλέον μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και μισό αιώνα μετά την κατοχή της Μεγαλονήσου, η Ελλάδα οφείλει, ανεξαρτήτως των πρόδηλων αδυναμιών του πολιτικού προσωπικού εξουσίας της, να προχωρήσει άμεσα στις εξής ενέργειες, οι οποίες θα ακυρώσουν εν τοις πράγμασι τις τουρκικές επιδιώξεις με βάση το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και το δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας».
Επέκταση των χωρικών υδάτων στα δώδεκα μίλια, βάσει του μονομερούς δικαιώματος που μας παρέχει το Διεθνές Δίκαιο, νοτίως και ανατολικώς της Κρήτης, διεμβολίζοντας το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Λόγω, δε, των νέων μεγάλων μεταναστευτικών ροών από τη Λιβύη, βάσει του άρθρου 33 της σύμβασης για το δίκαιο της θάλασσας να ανακηρύξει τη συνορεύουσα ζώνη των 24 μιλίων νοτίως της Κρήτης ως εσωτερικό δίκαιό της για τον προληπτικό έλεγχο της περιοχής.
Επέκταση των χωρικών υδάτων στα δώδεκα μίλια στην περιοχή Καστελόριζου (σύμπλεγμα Μεγίστης), προκειμένου να διεμβολιστεί το παράνομο ανακοινωθέν θαλάσσιο πάρκο από πλευράς της Τουρκίας, έξω από τα χωρικά της ύδατα.
Εκ παραλλήλου, να προχωρήσει στο κλείσιμο των κόλπων, που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επέκταση των χωρικών υδάτων σε δώδεκα μίλια στο Αιγαίο, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους κανόνες της διεθνούς ναυσιπλοΐας (θέτοντας το θέμα αυτό σε διαβούλευση μέσω της Ε.Ε.).
Τέλος, οφείλει να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία, με βάση τον χάρτη που απεστάλη στην Ε.Ε. και τα όρια της εν δυνάμει ΑΟΖ της Ελλάδας, που τέμνεται με αυτήν της Κύπρου, συνδυαστικά και με την ολοκλήρωση της οριοθέτησης της συνολικής ελληνικής ΑΟΖ και της Αιγύπτου ως συνέχεια της μερικής οριοθέτησης, που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2020, πέραν δηλαδή του 28ου Μεσημβρινού.
Είναι προφανές πλέον ότι δεν υπάρχει ούτε χρόνος ούτε χώρος για συνέχιση της καλλιέργειας ψευδαισθήσεων υπό την επήρεια του κατευνασμού και του φοβικού συνδρόμου, αφού αν αφεθούν να παγιωθούν τα τετελεσμένα των «πειρατών» της Μεσογείου στο πεδίο θα είναι πολύ αργά.
*Δικηγόρος
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr