Τα χειρουργικά πλήγματα που θα εκμηδένιζαν τη δυνατότητα του Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα και στη συνέχεια θα οδηγήσαν στην ανατροπή του ισλαμικού καθεστώτος δεν ήρθαν και από ό,τι φαίνεται δεν πρόκειται να έρθουν, γιατί δεν υπάρχουν ως επιχειρησιακή αλλά και πολιτική δυνατότητα.
Ο αποστειρωμένος πόλεμος ως αφήγημα αποτυπώνει κατά κύριο λόγο την αδυναμία των ΗΠΑ να υιοθετήσουν απέναντι στο Ιράν τη μόνη υπάρχουσα επιλογή, την επέμβαση, με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος. Μια επιλογή που θα βασίζεται στην υποκίνηση αποσχιστικών εξεγέρσεων στα τρία μέτωπα μειονοτικού εθνικιστικού παροξυσμού. Τα τρία μέτωπα δεν είναι άλλα από το Ιρανικό Κουρδιστάν και το Ιρανικό Αζερμπαϊτζάν και, στα σύνορα με το Πακιστάν, το Μπαλουχιστάν.
Το μειονοτικό χαρτί επιχείρησαν να παίξουν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στην περιοχή μετά την ανατροπή του σάχη στις αρχές του 1979 και σε όλη τη διάρκεια του πολέμου Ιράν – Ιράκ στην περίοδο 1980-88.
Στη συντριπτική τους πλειονότητα στα τρία παραπάνω μέτωπα του αποσχιστικού εθνικισμού κατεγράφη η νομιμοφροσύνη των πολιτών προς την Ισλαμική Δημοκρατία. Μια νομιμοφροσύνη η οποία ήταν δεδομένη για το νέο καθεστώς της Τεχεράνης σε όλη τη διάρκεια του οκταετούς πολέμου με το Ιράκ στην περίοδο 1980-88. Το Ιρανικό Κουρδιστάν και Αζερμπαϊτζάν είχαν ντε φάκτο ανεξαρτησία στη διάρκεια της σοβιετικής κατοχής στα τέλη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.
Αν οι ΗΠΑ επενδύσουν στα μειονοτικά μέτωπα του Ιράν και ειδικότερα στο Κουρδικό, θα πυροδοτήσουν ένα περιφερειακό μέτωπο αποσταθεροποίησης από τον Καύκασο μέχρι τη Μεσόγειο. Η ανακίνηση του Κουρδικού εντός του Ιράν θα πριμοδοτήσει την προσέγγιση της Αγκύρας με την Τεχεράνη, ενώ τυχόν ανάφλεξη στο Ιρανικό Αζερμπαϊτζάν θα οδηγήσει τις δύο περιφερειακές δυνάμεις σε μετωπική σύγκρουση.
Η διάσπαση της ενότητας του Ιράν συνεχίζει μια παράδοση των ΗΠΑ που είχε ως αφετηρία την «Καταιγίδα της Ερήμου» το 1991 και συνεχίστηκε με τις παρεμβάσεις στη Συρία και τη Λιβύη το 2011.
Εάν έχει προκύψει κάποιο δίδαγμα από την πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, είναι ότι η αποσταθεροποίηση στο όνομα της χάραξης ενός νέου περιφερειακού χάρτη συνήθως δεν παραμένει ελεγχόμενη διαδικασία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Αφγανιστάν, όπου οι ΗΠΑ τερμάτισαν μια κατοχική εικοσαετία σε ένα σκηνικό που θύμιζε τα ελικόπτερα στη στέγη της αμερικανικής πρεσβείας στη Σαϊγκόν.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr