Υπάρχουν γεύσεις και αρώματα που μπορούν να μας ταξιδέψουν πολύ μακριά. Το τζίντζερ σίγουρα είναι ένα από αυτά. Πικάντικο, ζωηρό, με μια σχεδόν λεμονάτη νότα, χρειάζεται μόνο λίγες φέτες μέσα σε ζεστό νερό για να γεμίσει η κουζίνα με το μοναδικό άρωμά του.
Όμως αυτό το ρίζωμα έχει μια ιστορία χιλιάδων ετών, με εμπόρους, ταξιδιώτες, αρχαίους θεραπευτές και συνήθειες που διατηρούνται μέχρι και σήμερα. Η ιστορία του ξεκινά στη νοτιοανατολική Ασία, αν και η ακριβής γεωγραφική καταγωγή του παραμένει αβέβαιη. Το όνομά του συνδέεται με τη σανσκριτική λέξη śṛṅgavera, που παραπέμπει στο σχήμα κέρατου, μια εύστοχη περιγραφή της ιδιαίτερης μορφής του.
Από την Ασία, το τζίντζερ ταξίδεψε στους μεγάλους εμπορικούς δρόμους των μπαχαρικών. Έφτασε στον μεσογειακό κόσμο μέσω των εμπόρων της Ανατολής και έγινε γνωστό στους Έλληνες και τους Ρωμαίους. Ο Διοσκουρίδης το αναφέρει στο περίφημο έργο του Περὶ ὕλης ἰατρικῆς, τον 1ο αιώνα μ.Χ., ενώ αργότερα συναντάμε το τζίντζερ σε συνταγές, αρωματισμένα ποτά και παρασκευάσματα της μεσαιωνικής Ευρώπης.
Κάποτε ήταν ένα από τα πιο περιζήτητα και ακριβά μπαχαρικά. Κατά τον 13ο και τον 14ο αιώνα, η αξία μιας λίβρας τζίντζερ μπορούσε να συγκριθεί με εκείνη ενός προβάτου.
Στην Αγγλία, ακόμη και οι βασιλικές αυλές το χρησιμοποιούσαν σε αρωματισμένα κρασιά και γλυκίσματα. Ένα συστατικό που σήμερα βρίσκουμε εύκολα στο μανάβικο αποτελούσε τότε ένα πολύτιμο εμπόρευμα.
Το τζίντζερ προέρχεται από το φυτό Zingiber officinale, της οικογένειας Zingiberaceae, στην οποία ανήκουν επίσης ο κουρκουμάς και το κάρδαμο. Αν και συνηθίζουμε να το αποκαλούμε ρίζα, στην πραγματικότητα χρησιμοποιούμε το υπόγειο ρίζωμά του, ένα τμήμα του βλαστού που αναπτύσσεται οριζόντια κάτω από το έδαφος.
Στην παραδοσιακή βοτανοθεραπεία, το τζίντζερ είναι γνωστό για τη θερμαντική του δράση και τη βοήθεια που προσφέρει στην πέψη και τη ναυτία. Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε φρέσκο ή αποξηραμένο. Αγαπάμε το φρέσκο γιατί έχει πιο ζωηρό, δροσερό και λεμονάτο άρωμα, ενώ το αποξηραμένο αποκτά πιο έντονη, πικάντικη γεύση. Και οι δύο μορφές, πάντως, έχουν τη δική τους θέση στα ροφήματα και τους δικούς τους θαυμαστές. Θα έλεγα ότι για ένα αρωματικό ρόφημα με λεμόνι, το φρέσκο τζίντζερ είναι μια εξαιρετική επιλογή, ενώ το αποξηραμένο ταιριάζει ιδιαίτερα σε μείγματα μπαχαρικών.
Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ο τρόπος με τον οποίο διαφορετικοί πολιτισμοί έχουν εντάξει το τζίντζερ στα καθημερινά τους ροφήματα. Στην Ινδία το συναντάμε στο adrak chai, το τσάι με τζίντζερ, αλλά και σε πολλές παραλλαγές του masala chai, όπου συνδυάζεται με μαύρο τσάι, γάλα και αρωματικά μπαχαρικά. Στην Κορέα, το saenggang-cha παρασκευάζεται με τζίντζερ, κανέλα, μέλι και συχνά αποξηραμένους καρπούς τζιτζιφιάς. Στην Ιαπωνία, το shōgayu είναι ένα ζεστό ρόφημα με τριμμένο τζίντζερ, που μπορεί να περιλαμβάνει μέλι και μια μικρή ποσότητα αμύλου για πιο απαλή, βελούδινη υφή. Στην Ινδονησία, το teh jahe συνδυάζει το τζίντζερ με το τσάι, ενώ σε ορισμένες εκδοχές προστίθενται μέλι ή λεμόνι.
Τολμώ να πω ότι είναι ένα από τα μπαχαρικά με τις περισσότερες γευστικές παραλλαγές παρασκευής. Άλλοτε σιγοβράζει για να δώσει μια έντονη, πικάντικη γεύση και άλλοτε προστίθεται φρεσκοτριμμένο σε ζεστό νερό. Άλλοτε συνδυάζεται με γάλα και μπαχαρικά και άλλοτε αρκεί μια φέτα λεμόνι. Από αυτές τις παραδόσεις μπορούμε να αντλήσουμε έμπνευση και να ετοιμάσουμε μερικά ιδιαίτερα ροφήματα για τις κρύες ημέρες του χειμώνα.
Τσάι με φρέσκο τζίντζερ, κανέλα, μέλι και λεμόνι
Υλικά για 4 κούπες:• 1 λίτρο νερό• 2 κουταλιές της σούπας φρεσκοτριμμένο τζίντζερ• ¼ κουταλάκι κανέλα σε σκόνη• Χυμός από 1 λεμόνι• Μέλι, ανάλογα με τη γεύση
Βάζουμε το νερό με το τζίντζερ σε μια μικρή κατσαρόλα. Μόλις αρχίσει να βράζει, χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε για 7-15 λεπτά, ανάλογα με το πόσο έντονη θέλουμε τη γεύση. Σουρώνουμε και προσθέτουμε την κανέλα, το λεμόνι και το μέλι.
Saenggang-cha – Κορεάτικο τσάι με τζίντζερ
Υλικά:• 50 γρ. φρέσκο τζίντζερ• 10 γρ. κανέλα σε ξυλάκια• 1 λίτρο νερό• 10 γρ. αποξηραμένοι καρποί τζιτζιφιάς• Μέλι• Λίγα κουκουνάρια για το σερβίρισμα
Καθαρίζουμε και κόβουμε το τζίντζερ σε λεπτές φέτες. Το βάζουμε σε κατσαρόλα μαζί με την κανέλα, τους καρπούς τζιτζιφιάς και το νερό. Σιγοβράζουμε μέχρι να αρωματιστεί καλά το νερό. Σουρώνουμε, προσθέτουμε μέλι και σερβίρουμε με λίγα κουκουνάρια.
Shōgayu – Ιαπωνικό ρόφημα με τζίντζερ και μέλι
Υλικά:• 250 ml νερό• 1 κουταλιά της σούπας φρεσκοτριμμένο τζίντζερ• 1-2 κουταλάκια μέλι• Λίγο χυμό λεμονιού• Προαιρετικά, ½ κουταλάκι κορν φλάουρ διαλυμένο σε λίγο κρύο νερό
Ζεσταίνουμε το τζίντζερ μαζί με το νερό μέχρι να αρχίσει να σιγοβράζει. Προσθέτουμε το μέλι και το λεμόνι. Για την παραδοσιακή ελαφρώς παχύρρευστη υφή, ρίχνουμε το διαλυμένο κορν φλάουρ ανακατεύοντας για λίγο μέχρι να δέσει το ρόφημα.
Αυτό που κρατώ από όλες αυτές τις παραδόσεις είναι ότι, ύστερα από τόσους αιώνες και τόσα ταξίδια, το τζίντζερ εξακολουθεί να μας χαρίζει μία από τις πιο αρωματικές κούπες.
The post Τζίντζερ, σε μια κούπα ζεστό τσάι appeared first on ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός.
Διαβάστε περισσότερα