Οι ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές μπορεί φαινομενικά να μοιάζουν με εσωτερική πολιτική διαδικασία στις ΗΠΑ, ωστόσο είναι μια αναμέτρηση που δεν αφήνει αδιάφορη την ελληνική κυβέρνηση-έστω κι αν επιλέγει την ουδετερότητα- ούτε όμως και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Η «Εφ.Συν.» απευθύνθηκε σε πολιτικές δυνάμεις και πρόσωπα από το μεγαλύτερο φάσμα της εγχώριας πολιτικής σκηνής σε μια προσπάθεια να ανιχνεύσει διαθέσεις και να καταγράψει εκτιμήσεις μιας εξαιρετικά κρίσιμης πολιτικής μάχης, που θα καθορίσει ποιο κόμμα θα ελέγχει το Κογκρέσο για τα επόμενα δύο χρόνια της θητείας του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και τι θα σημάνει αυτό για τις σχέσεις με την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη.
Δεν σχολιάζει η κυβέρνηση
Από την κυβέρνηση δεν εκφράζεται επίσημα καμιά θέση για τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, καθώς είναι πάγια τακτική να μη σχολιάζουν τέτοια θέματα, όπως τονίζουν κυβερνητικά στελέχη. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν παρακολουθούν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το πώς θα διαμορφωθούν οι ισορροπίες στην Ουάσινγκτον. «Περιμένουμε το αποτέλεσμα» είναι η λιτή διατύπωση κυβερνητικού στελέχους, που παρατηρεί πως «δεν έχει να κάνει με την Ελλάδα». Και αυτή η εκτίμηση εδράζεται στην πεποίθηση πως το αποτέλεσμα δεν θα αλλάξει κάτι στις σχέσεις των δύο χωρών, καθώς συνδέονται με στρατηγική εταιρική σχέση. Ειδικά τώρα που αυτή έχει πλέον αναβαθμιστεί και έχει επεκταθεί, πέραν της άμυνας και των εξοπλισμών, και στον τομέα της ενέργειας.
Αγγελος Συρίγος| ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI
Πόλεμοι, ακρίβεια και «μικροί πρίγκιπες»
Αγγελος Μ. Συρίγος, βουλευτής Ν.Δ. στην Α΄ Αθηνών, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου & Εξωτερικής Πολιτικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Οι ενδιάμεσες εκλογές εμφανίζονται ως ένα είδος δημοψηφίσματος για την τρίτη διετία Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ. Ο Αμερικανός ηγέτης, ελεύθερος από το άγχος της επανεκλογής, εκφράζεται και διοικεί με έναν εντελώς αντισυμβατικό τρόπο που προκαλεί συχνά ερωτηματικά και απορίες. Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο πόλεμος στον Κόλπο. Ενώ είχε εκφραστεί επανειλημμένως στο παρελθόν κατά παρόμοιων «πολεμικών περιπετειών», έχει τώρα εμπλακεί σε μία αδιέξοδη κατάσταση που επηρεάζει την καθημερινότητα των πολιτών σε ολόκληρο τον κόσμο.
Οι εκλογές όμως δεν έχουν μία μονοσήμαντη διάσταση. Σε κάθε πολιτεία βαραίνει η προσωπικότητα και οι ιδεολογίες των υποψηφίων που τίθενται στην κρίση των πολιτών. Πολλοί Δημοκρατικοί υποψήφιοι έχουν ασπαστεί ριζοσπαστικά συνθήματα που τρομάζουν αρκετούς Αμερικανούς. Ετσι η μάχη είναι αμφίρροπη. Υπάρχει όμως και μία ακόμη διάσταση. Η προσωπική περιουσία του Αμερικανού προέδρου ανέρχεται πλέον στα 7 δισεκατομμύρια δολάρια κυρίως λόγω κρυπτονομισμάτων που χρησιμοποίησε την τελευταία διετία. Ανάλογες περιουσιακές αυξήσεις είχαν και πολλά μέλη της οικογενείας του. Στην πολιτική ορολογία αυτοί αποκαλούνται «μικροί πρίγκιπες». Είναι ένας υποτιμητικός όρος που αρχικά χαρακτήριζε τους απογόνους υψηλόβαθμων στελεχών του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, οι οποίοι καταλαμβάνουν υψηλές πολιτικές, στρατιωτικές ή επιχειρηματικές θέσεις. Πολλοί αναλυτές ισχυρίζονται ότι οι «μικροί πρίγκιπες» του Τραμπ έχουν ενοχλήσει τον μέσο Αμερικανό και θα βαρύνουν ιδιαίτερα στην εκλογική του κρίση. Απομένει να φανεί.
● Το βιβλίο του «50 ερωτήματα και απαντήσεις για τις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη
Νικόλας Φαραντούρης
Μεγάλη σημασία για τη διεθνή σταθερότητα
«Οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ αποκτούν αυτή τη φορά ασυνήθιστα μεγάλη σημασία για την εξωτερική πολιτική και τη διεθνή σταθερότητα» εκτιμά μέσω της «Εφ.Συν.» ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Νικόλας Φαραντούρης
Κινδύνους περαιτέρω αποσταθεροποίησης αλλά και ευκαιρία για επάνοδο στη διεθνή συνεργασία βλέπει ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και μέλος της Αντιπροσωπείας Ε.Ε. – ΗΠΑ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Νικόλας Φαραντούρης.
«Οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ αποκτούν αυτή τη φορά ασυνήθιστα μεγάλη σημασία για την εξωτερική πολιτική και τη διεθνή σταθερότητα. Οι προοπτικές είναι σύνθετες. Μια ενδεχόμενη ήττα των Ρεπουμπλικανών θα μπορούσε να ενισχύσει την εσωστρέφεια της αμερικανικής πολιτικής, ενώ ταυτόχρονα, εν όψει των προεδρικών εκλογών του 2028, να οξύνει την πολιτική αντιπαράθεση με τους Δημοκρατικούς. Αλλά και να λειτουργήσει ως “καμπανάκι” για αλλαγή πλεύσης στην εξωτερική πολιτική, ιδίως σε κρίσιμες περιοχές όπως το Ιράν, η Ευρασία και η ευρύτερη Μέση Ανατολή» σημειώνει.
«Στο ΠΑΣΟΚ και στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία παρακολουθούμε και αντιλαμβανόμαστε αυτούς τους κινδύνους αλλά και τις ευκαιρίες. Εκείνο που προσδοκούμε είναι μια σαφής επαναφορά των Ηνωμένων Πολιτειών στην πολυμερή διπλωματία και στη συνεργασία με τους συμμάχους ή εταίρους τους. Στη μεταπολεμική περίοδο η Ουάσινγκτον διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση και της διεθνούς έννομης τάξης και του πολυμερούς συστήματος, για το οποίο σήμερα φαίνεται ότι αδιαφορεί ή, στη χειρότερη περίπτωση, απαξιώνει. Τα τελευταία χρόνια αντιφατικά μηνύματα και μονομερείς επιλογές έχουν προκαλέσει αμηχανία και ανησυχία σε πολλές συμμαχικές πρωτεύουσες και ασφαλώς στην Ευρώπη» προσθέτει ο ευρωβουλευτής μέσω της «Εφ.Συν.».
Καταλήγοντας δηλώνει: «Το ευκταίο λοιπόν θα ήταν το εκλογικό αποτέλεσμα να λειτουργήσει ως μήνυμα προς την αμερικανική ηγεσία: η ισχύς των ΗΠΑ δεν απορρέει μόνο από την οικονομική και στρατιωτική τους υπεροχή, αλλά και από την αξιοπιστία και τη διεθνή νομιμοποίησή τους ως υπερασπιστή του διεθνούς δικαίου και της διεθνούς συνεργασίας».
Ελισαίος Βαγενάς
Η αρετουσάριστη «Σκύλλα» και η μακιγιαρισμένη «Χάρυβδη»
Ελισαίος Βαγενάς, μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων
Οι ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές κεντρίζουν το ενδιαφέρον σε ολόκληρο τον πλανήτη, καθώς συνδέονται με πιθανές εξελίξεις που μπορούν να επηρεάσουν τη ζωή απλών ανθρώπων και πέρα από τα αμερικανικά σύνορα. Καθόλου τυχαία, αφού οι ΗΠΑ παραμένουν η ισχυρότερη ιμπεριαλιστική δύναμη σε έναν κόσμο που φλέγεται από αντιθέσεις.
Ο «διαβολικά καλός» Τραμπ, όπως ο Αλ. Τσίπρας τον χαρακτήρισε σε μία από τις ατάκες που άντεξαν στον χρόνο, δείχνει τώρα να κοντανασαίνει, στο ενδιάμεσο της προεδρικής θητείας του, κάτω από το βάρος των πεπραγμένων του για τα εργατικά λαϊκά στρώματα της χώρας του. Από τα συρτάρια των αστικών επιτελείων για τη χειραγώγηση των λαϊκών συνειδήσεων καθόλου τυχαία βγήκε και η ανοιχτή εξαγορά της ψήφου, προκαλώντας την ειρωνεία εκείνων που ευαγγελίζονται μια «καθωσπρέπει» αστική δημοκρατία κι έναν «ανθρώπινο» και «ειρηνικό» καπιταλισμό.
Ομως η εναλλακτική λύση στον αυτοπροτεινόμενο για Νόμπελ Ειρήνης Τραμπ, δηλαδή αυτή των «Δημοκρατικών», που προβάλλεται από ορισμένους, έχει κάτι το εξίσου βρομερό και αποτροπιαστικό, μια και είναι κι αυτή «σάρκα από τη σάρκα» του βουτηγμένου στα εγκλήματα αμερικανικού ιμπεριαλισμού, όπως μαρτυρά ο πόλεμος στην Ουκρανία.
Να γιατί η επιλογή ανάμεσα στην αρετουσάριστη «Σκύλλα» και στη μακιγιαρισμένη «Χάρυβδη» της αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας δεν μπορεί και δεν είναι η μόνη επιλογή για την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα και στις ΗΠΑ.
Σήμερα τόσο στις ΗΠΑ όσο και σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο προβάλλει έντονα η ανάγκη της σύγκρουσης με κάθε μορφή αστικής διαχείρισης και βέβαια με την εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που μας οδηγούν όλοι οι διαχειριστές του. Απαιτείται από την πλευρά των λαών να σηκώσουν το ανάστημά τους απέναντι σε κάθε αστικό σχέδιο και να ανατρέψουν με την πάλη τους τον αρνητικό συσχετισμό δύναμης που τους βυθίζει στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Στρατηγική αυτονομία και κόκκινες γραμμές
Οι εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής υπογραμμίζουν την ανάγκη για στρατηγική αυτονομία εκ μέρους της Ευρώπης, αλλά υπογραμμίζουν συγχρόνως και την ανάγκη για κόκκινες γραμμές εκ μέρους της Αθήνας, όπως πολλάκις έχει σημειώσει ο Αλέξης Τσίπρας: αυτό είναι το συμπέρασμα της συζήτησης που είχαμε με στέλεχος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης για το τι έχουμε να περιμένουμε από τις ενδιάμεσες εκλογές.
Πριν δούμε όμως το ενδεχόμενο αποτύπωμα των αμερικανικών εκλογών στα καθ’ ημάς, ας δούμε πρώτα πώς προσεγγίζουν από την ΕΛΑΣ την πολιτική κατάσταση στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Το πλήγμα για τον Ντόναλντ Τραμπ διαφαίνεται ουσιαστικό βάσει των δημοσκοπήσεων, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι αυτόματα θα ανατραπεί και η πολιτική του, διευκρινίζει ο συνομιλητής μας. Αλλωστε μπορεί να μην είναι συνολική η ήττα του τραμπισμού, κάτι που εξαρτάται από το τελικό αποτέλεσμα στις έδρες των γερουσιαστών.
Aκόμη όμως και με ήττα του Ντόναλντ Τραμπ, δεν είναι δεδομένο ότι οι ΗΠΑ οδεύουν σε προοδευτική αλλαγή, καθώς την ίδια στιγμή έντονες είναι οι αντιθέσεις εντός του Δημοκρατικού Κόμματος, μεταξύ αυτού που θα ονομάζαμε «Ρεύμα Σάντερς» και «Ρεύμα Χίλαρι Κλίντον». Υπάρχουν έτσι υποψήφιοι των Δημοκρατικών που μιλούν για την κοινωνική αναδιανομή, για το κλίμα, για το Παλαιστινιακό και άλλοι όχι.
Στα δικά μας τώρα, Ευρώπη και Ελλάδα δεν πρέπει να θεωρούν ότι τυχόν ήττα του Ντ. Τραμπ ισοδυναμεί με επιστροφή της κανονικότητας. Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει αφήσει πίσω του πολιτικές που δεν σβήνουν αυτόματα. Οι ΗΠΑ ζουν ένα πολωτικό κλίμα, η τρέχουσα περίοδος είναι εποχή αστάθειας και από την άποψη αυτή οι ενδιάμεσες εκλογές ούτε υποβαθμίζουν ούτε υποστηρίζουν τα ελληνικά συμφέροντα. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να έχει διαύλους και με τα δύο κόμματα.
Μια νίκη ή μια ήττα Τραμπ, αντιστοίχως, μπορεί εξάλλου να μη φέρει ευθείες αλλαγές στα ελληνοτουρκικά, μπορεί όμως να υπάρχουν έμμεσες επιπτώσεις· για παράδειγμα αν ηττηθεί, ενδέχεται αυτό να έχει αρνητικές συνέπειες σε σχέση με το Ιράν.
Η σχέση με τις ΗΠΑ απαιτεί ισορροπία, τονίζει η πηγή μας, που επισημαίνει ταυτόχρονα και την απουσία πρέσβη στην Αθήνα. Παρά την προσπάθεια, δε, της ελληνικής κυβέρνησης να φιλοτεχνήσει την εικόνα ότι έχει πολύ ισχυρή στήριξη από τις ΗΠΑ, αυτή δεν διαπιστώθηκε εν τοις πράγμασι. Με πολλά, αλήθεια είναι, παραδείγματα: παραχώρηση βάσεων, εγκατάλειψη East Med, συμφωνία για τουρκικά F-16, δηλώσεις Ρούμπιο για το καλώδιο…
Επομένως, συμπεραίνει, η αστάθεια στις ΗΠΑ είναι ένας πρόσθετος λόγος για αλλαγή πολιτικής: η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική είναι απολύτως αναγκαία χωρίς λογική δεδομένου συμμάχου και λευκής επιταγής.
Διαβάστε περισσότερα