Μια δίκη που σηματοδοτεί την κορύφωση μιας από τις παλαιότερες «ανεξιχνίαστες υποθέσεις» (cold cases) στη Γαλλία -αντικείμενο πολλών βιβλίων και σειρών ντοκιμαντέρ- ξεκίνησε σήμερα, 39 χρόνια μετά τα δραματικά γεγονότα.
Στο εδώλιο του κατηγορουμένου βρίσκονται οι γονείς της Ινάς Τουλούμπ, ενός κοριτσιού 4 ετών που βρέθηκε νεκρό και ακρωτηριασμένο το 1987 στην άκρη ενός αυτοκινητοδρόμου.
Οι δύο κατηγορούμενοι, που δεν τελούν υπό κράτηση, έφθασαν χωριστά στο δικαστήριο. Η μητέρα, ηλικίας 72 ετών, αφίχθη έχοντας κρυμμένο το πρόσωπό της πίσω από το κασκόλ της. Ο πατέρας, 74 ετών, ανέβηκε με δυσκολία τα σκαλιά του δικαστικού μεγάρου, κρατώντας μπαστούνι και έχοντας καλυμμένο το πρόσωπό του με μια μαύρη χειρουργική μάσκα.
«Ντροπή»
Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος, η μητέρα βρέθηκε στο στόχαστρο μιας ολιγομελούς ομάδας μελών της συλλογικότητας Mouv’Enfants, η οποία είχε οργανώσει μια κινητοποίηση μπροστά από το δικαστήριο.
Την ακολούθησαν σε μια απόσταση περίπου 100 μέτρων, όταν εκείνη βγήκε από το κτίριο, φωνάζοντας «Δικαιοσύνη για την Ινάς» και «Ντροπή». Τουλάχιστον τρεις αστυνομικοί επενέβησαν για να συγκρατήσουν τον Αρνό Γκαλέ, τον πρόεδρο της οργάνωσης.
Οι δύο κατηγορούμενοι, πλέον χωρισμένοι, δεν αντήλλαξαν ούτε ένα βλέμμα, παραμένοντας ανέκφραστοι καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης. Η ακροαματική διαδικασία επικεντρώθηκε στο αίτημα της υπεράσπισης, το οποίο τελικά απορρίφθηκε, να διακοπεί η μετάδοση της δίκης σε μια δεύτερη αίθουσα, καθώς και στα αιτήματα παράστασης πολιτικής αγωγής.
Η μητέρα και ο πατέρας της Ινάς Τουλούμπ δικάζονται, αντίστοιχα, για «βασανιστήρια και πράξεις βαρβαρότητας που προκάλεσαν τον θάνατο χωρίς πρόθεση ανθρωποκτονίας» και για «συνέργεια». Μετά την ολοκλήρωση της δίκης, αμφότεροι αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο της ισόβιας κάθειρξης.
Σε χαντάκι, δίπλα σε αυτοκινητόδρομο
Όλα ξεκίνησαν την 11η Αυγούστου του 1987 με την ανακάλυψη της ακρωτηριασμένης σορού του κοριτσιού σε ένα χαντάκι δίπλα στον αυτοκινητόδρομο Α10 από δύο εργάτες στο Σουέβρ, χωριό στο Λουάρ ε Σερ μεταξύ της Ορλεάνης και της Τουρ, στην κεντρική Γαλλία.
Κανείς δεν είχε ειδοποιήσει τις αρχές για την εξαφάνισή του παιδιού.
Το σώμα του έφερε σημάδια κακοποίησης, μεταξύ των οποίων εγκαύματα που είχαν προκληθεί από σίδερο (σιδερώματος), καθώς και ουλές από ανθρώπινα δαγκώματα, τα οποία αποδόθηκαν σε γυναίκα, σύμφωνα με τα ευρήματα των ιατροδικαστών που περιήλθαν στη γνώση του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων (AFP).
Καθώς οι έρευνες είχαν περιέλθει σε αδιέξοδο, η χωροφυλακή ξεκίνησε τη μεγαλύτερη επιχείρηση αναζήτησης μαρτύρων που είχε πραγματοποιηθεί ποτέ στη χώρα, με στόχο την ταυτοποίηση του κοριτσιού σε περίπου 30 χώρες. Η φωτογραφία της αναρτήθηκε σε 65.000 σχολεία και 30.000 δημαρχεία.
Έπειτα από άκαρπες έρευνες, είχαν εκδοθεί δύο διαταγές αρχειοθέτησης της υπόθεσης, το 1991 και το 1997, λόγω έλλειψης επαρκών στοιχείων για την άσκηση δίωξης.
Η ταυτοποίηση άργησε 30 χρόνια
Περισσότερα από 30 χρόνια μετά τα γεγονότα, το θύμα ταυτοποιήθηκε και οι γονείς της συνελήφθησαν τον Ιούνιο του 2018, χάρη στο δείγμα DNA που είχε ληφθεί από έναν από τους αδελφούς του κοριτσιού στο πλαίσιο μιας άλλης υπόθεσης βιαιοπραγίας. Χρειάστηκε, ωστόσο, να περάσουν 8 χρόνια για τη διεξαγωγή μιας δίκης.
Η Χαλιμά Ελ Μπακτί, η μητέρα, θα κληθεί να λογοδοτήσει για «εσκεμμένες, πολυάριθμες και επαναλαμβανόμενες σε βάθος χρόνου» πράξεις, οι οποίες οδήγησαν στον θάνατο της κόρης της, σύμφωνα με έκθεση των ερευνητών που περιήλθε στην κατοχή του AFP.
Κατά τη διάρκεια της κράτησής τους, οι γονείς, οι οποίοι απέκτησαν συνολικά επτά παιδιά, συμπεριλαμβανομένης της Ινάς, δεν παραδέχθηκαν ότι ήταν οι δράστες των βιαιοπραγιών που προκάλεσαν τον θάνατο της κόρης τους, κατηγορώντας ο ένας τον άλλον για ενδοοικογενειακή βία.
Η μικρή Ινάς, η οποία σήμερα θα ήταν 43 ετών, αναπαύεται στο κοιμητήριο της Σουέβρ.
Διαβάστε περισσότερα