Οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ δεν αλλάζουν τον πρόεδρο, αλλά αποτελούν ένα δημοψήφισμα της μέγιστης δυνατής κλίμακας για τα πρώτα δύο χρόνια της θητείας του υπηρετούντος προέδρου. Λειτουργούν ως εξισορροπητική δικλίδα, καθώς αφορούν το σύνολο των 435 εδρών της Βουλής των Αντιπροσώπων (διετής θητεία), το ένα τρίτο των εδρών της Γερουσίας (εξαετής θητεία), 36 εκ των 50 κυβερνητών στις Πολιτείες, καθώς και θέσεις για πολλά άλλα τοπικά αξιώματα. Είναι μια ύψιστη πολιτική διαδικασία και γι’ αυτό η όποια εμπλοκή του προέδρου θεωρείται θεμιτή.
Η εμπλοκή του Τραμπ στις προχθεσινές ενδιάμεσες εκλογές χαρακτηρίστηκε από τις προσωπικές επιλογές υποψηφίων (με τη λογική του «κηπουρού» και σε αντίθεση με τις εισηγήσεις των τοπικών παραγόντων του κόμματός του) και από τις προσωπικές και αδικαιολόγητες επιθέσεις κατά των αντιπάλων υποψηφίων. Ομως η ήττα είναι ορφανή: ο Τραμπ, που μέχρι την τελευταία στιγμή εξέπεμπε το μήνυμα προς τους ψηφοφόρους να πάνε να ψηφίσουν ωσάν να ήταν ο ίδιος υποψήφιος, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων έσπευσε να δηλώσει ότι «εγώ δεν ήμουν στο ψηφοδέλτιο» και ότι «αν ήμουν θα είχαμε κερδίσει ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΙΚΑ!».
Μήπως τα τόσο αρνητικά αποτελέσματα για τους Ρεπουμπλικανούς οφείλονται στο ότι ο αμερικανικός λαός έκανε ακριβώς αυτό που προεκλογικά ζητούσε ο Τραμπ; Δηλαδή να ψηφίσει σαν να ήταν ο Τραμπ υποψήφιος για όλες τις θέσεις; Η συμμετοχή έφτασε σε πολύ υψηλά επίπεδα, οι ιστορικές ανατροπές σε βάρος των Ρεπουμπλικανών είναι ασυνήθιστα πολλές: οι Δημοκρατικοί κερδίζουν έδρες «ξεχασμένες» επί δεκαετίες, οι Ρεπουμπλικανοί ηττώνται σε άκρως συντηρητικές Πολιτείες όπως το Τέξας. Ως «κερασάκι» εκλέγεται ο πρώτος μουσουλμάνος γερουσιαστής.
Από τα τέλη του 1788 που διεξήχθησαν οι πρώτες προεδρικές εκλογές στις νεοσύστατες τότε ΗΠΑ και από το 1890 που διεξήχθησαν οι πρώτες ενδιάμεσες εκλογές έχουν μεσολαβήσει περίπου 240 χρόνια. Σε όλο αυτό το διάστημα πόσες φορές οι εκλογές άλλαξαν ουσιωδώς τα πράγματα τόσο για τις ΗΠΑ και δευτερευόντως για τον υπόλοιπο κόσμο; «Αν θέλουμε τα πράγματα να μείνουν όπως είναι, πρέπει να αλλάξουν όλα» λέει ο νεαρός αριστοκράτης Τανκρέτι στον γηραιό θείο του πρίγκιπα Φαμπρίτσιο στο τόσο βαθιά πολιτικό μυθιστόρημα του Τζιουζέπε Τομάσι ντι Λαμπεντούζα, «Ο γατόπαρδος», το οποίο τοποθετείται στη Σικελία του 1860 στην περίοδο της ιταλικής ενοποίησης. Ο αποκαλούμενος «πολιτικός σεισμός» των προχθεσινών εκλογών στις ΗΠΑ πόσο «τεκτονικός» είναι; Αποδεχόμενος τα αποτελέσματα ο Τραμπ αναφερόμενος στους Δημοκρατικούς δήλωσε: «Αδημονούμε, ξέρετε, να συνεργαστούμε μαζί τους. Πιθανόν θα βρούμε πεδίο συνεννόησης».
*(Ph.D.)2, Καθηγητής Ιατρικής Φυσικής – Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr